excardiner

VER — épicène

/ɛkskaʁdine/

Syllabes : ɛks.kaʁ.di.ne Orthocode : ex².car.di.ner

Définitions

  1. 1. Annuler le rattachement (d'un prêtre) à un diocèse.
    Il se fait excardiner en 1984 du diocèse d'Arras pour être incardiné dans le clergé melkite.
    Cette nomination ne les excardine pas.

Étymologie

Composé de ex- (« hors de »), du latin cardo (« gond, centre ») avec la désinence verbale -er.

Antonymes

Dérivés

Mots apparentés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
excardina /ɛkskaʁdina/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ɛks.kaʁ.di.na ex².car.di.na
excardinai /ɛkskaʁdinɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ɛks.kaʁ.di.nɛ ex².car.di.nai
excardinaient /ɛkskaʁdinɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ɛks.kaʁ.di.nɛ ex².car.di.naie°n°t°
excardinais /ɛkskaʁdinɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ɛks.kaʁ.di.nɛ ex².car.di.nais°
excardinais /ɛkskaʁdinɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ɛks.kaʁ.di.nɛ ex².car.di.nais°
excardinait /ɛkskaʁdinɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ɛks.kaʁ.di.nɛ ex².car.di.nait°
excardinant /ɛkskaʁdinɑ̃/ participe, present ɛks.kaʁ.di.nɑ̃ ex².car.di.nant°
excardinas /ɛkskaʁdina/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ɛks.kaʁ.di.na ex².car.di.nas°
excardinasse /ɛkskaʁdinas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ɛks.kaʁ.di.nas ex².car.di.nasse°
excardinassent /ɛkskaʁdinas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ɛks.kaʁ.di.nas ex².car.di.nasse°n°t°
excardinasses /ɛkskaʁdinas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ɛks.kaʁ.di.nas ex².car.di.nasse°s°
excardinassiez /ɛkskaʁdinasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ɛks.kaʁ.di.na.sje ex².car.di.na.ssiez
excardinassions /ɛkskaʁdinasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ɛks.kaʁ.di.na.sjɔ̃ ex².car.di.na.ssions°
excardine /ɛkskaʁdin/ indicatif, present, 1e pers., singulier ɛks.kaʁ.din ex².car.dine°
excardine /ɛkskaʁdin/ indicatif, present, 3e pers., singulier ɛks.kaʁ.din ex².car.dine°
excardine /ɛkskaʁdin/ imperatif, present, 2e pers., singulier ɛks.kaʁ.din ex².car.dine°
excardine /ɛkskaʁdin/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ɛks.kaʁ.din ex².car.dine°
excardine /ɛkskaʁdin/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ɛks.kaʁ.din ex².car.dine°
excardinent /ɛkskaʁdin/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ɛks.kaʁ.din ex².car.dine°n°t°
excardinent /ɛkskaʁdin/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ɛks.kaʁ.din ex².car.dine°n°t°
excardiner /ɛkskaʁdine/ infinitif ɛks.kaʁ.di.ne ex².car.di.ner
excardinera /ɛkskaʁdinəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ɛks.kaʁ.di.nə.ʁa ex².car.di.ne.ra
excardinerai /ɛkskaʁdinəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ɛks.kaʁ.di.nə.ʁɛ ex².car.di.ne.rai
excardineraient /ɛkskaʁdinəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ɛks.kaʁ.di.nə.ʁɛ ex².car.di.ne.raie°n°t°
excardinerais /ɛkskaʁdinəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ɛks.kaʁ.di.nə.ʁɛ ex².car.di.ne.rais°
excardinerais /ɛkskaʁdinəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ɛks.kaʁ.di.nə.ʁɛ ex².car.di.ne.rais°
excardinerait /ɛkskaʁdinəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ɛks.kaʁ.di.nə.ʁɛ ex².car.di.ne.rait°
excardineras /ɛkskaʁdinəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ɛks.kaʁ.di.nə.ʁa ex².car.di.ne.ras°
excardinerez /ɛkskaʁdinəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ɛks.kaʁ.di.nə.ʁe ex².car.di.ne.rez
excardineriez /ɛkskaʁdinəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ɛks.kaʁ.di.nə.ʁje ex².car.di.ne.riez
excardinerions /ɛkskaʁdinəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ɛks.kaʁ.di.nə.ʁjɔ̃ ex².car.di.ne.rions°
excardinerons /ɛkskaʁdinəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ɛks.kaʁ.di.nə.ʁɔ̃ ex².car.di.ne.rons°
excardineront /ɛkskaʁdinəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ɛks.kaʁ.di.nə.ʁɔ̃ ex².car.di.ne.ront°
excardines /ɛkskaʁdin/ indicatif, present, 2e pers., singulier ɛks.kaʁ.din ex².car.dine°s°
excardines /ɛkskaʁdin/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ɛks.kaʁ.din ex².car.dine°s°
excardinez /ɛkskaʁdine/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ɛks.kaʁ.di.ne ex².car.di.nez
excardinez /ɛkskaʁdine/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ɛks.kaʁ.di.ne ex².car.di.nez
excardiniez /ɛkskaʁdinje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ɛks.kaʁ.di.nje ex².car.di.niez
excardiniez /ɛkskaʁdinje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ɛks.kaʁ.di.nje ex².car.di.niez
excardinions /ɛkskaʁdinjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ɛks.kaʁ.di.njɔ̃ ex².car.di.nions°
excardinions /ɛkskaʁdinjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ɛks.kaʁ.di.njɔ̃ ex².car.di.nions°
excardinons /ɛkskaʁdinɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ɛks.kaʁ.di.nɔ̃ ex².car.di.nons°
excardinons /ɛkskaʁdinɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ɛks.kaʁ.di.nɔ̃ ex².car.di.nons°
excardinâmes /ɛkskaʁdinam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ɛks.kaʁ.di.nam ex².car.di.nâme°s°
excardinât /ɛkskaʁdina/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ɛks.kaʁ.di.na ex².car.di.nât°
excardinâtes /ɛkskaʁdinat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ɛks.kaʁ.di.nat ex².car.di.nâte°s°
excardinèrent /ɛkskaʁdinɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ɛks.kaʁ.di.nɛʁ ex².car.di.nère°n°t°
excardiné /ɛkskaʁdine/ participe, passe_simple, singulier, masculin ɛks.kaʁ.di.ne ex².car.di.né
excardinée /ɛkskaʁdine/ participe, passe_simple, singulier, feminin ɛks.kaʁ.di.ne ex².car.di.née°
excardinées /ɛkskaʁdine/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ɛks.kaʁ.di.ne ex².car.di.née°s°
excardinés /ɛkskaʁdine/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ɛks.kaʁ.di.ne ex².car.di.nés°