VER — épicène
/ɑ̃vute/
Syllabes : ɑ̃.vu.te
Orthocode : en.vou.ter
Fréquence
0.2
composite /M
0.2
OpenSubtitles
0.0
LM10
0.2
FrWaC
Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus
Définitions
- 1. Piquer, déchirer, bruler en effigie une personne en prononçant certaines paroles ou en faisant certaines cérémonies, dans la persuasion qu’elle souffrira les mêmes maux.
- 2. Charmer, séduire.
Étymologie
Dérivé de l’ancien français volt, vout (« visage, traits »).
Synonymes
Antonymes
Mots apparentés
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| envouta | /ɑ̃vuta/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | ɑ̃.vu.ta | en.vou.ta |
| envoutai | /ɑ̃vutɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | ɑ̃.vu.tɛ | en.vou.tai |
| envoutaient | /ɑ̃vutɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | ɑ̃.vu.tɛ | en.vou.taie°n°t° |
| envoutais | /ɑ̃vutɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | ɑ̃.vu.tɛ | en.vou.tais° |
| envoutais | /ɑ̃vutɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | ɑ̃.vu.tɛ | en.vou.tais° |
| envoutait | /ɑ̃vutɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | ɑ̃.vu.tɛ | en.vou.tait° |
| envoutant | /ɑ̃vutɑ̃/ | participe, present | ɑ̃.vu.tɑ̃ | en.vou.tant° |
| envoutas | /ɑ̃vuta/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | ɑ̃.vu.ta | en.vou.tas° |
| envoutasse | /ɑ̃vutas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | ɑ̃.vu.tas | en.vou.tasse° |
| envoutassent | /ɑ̃vutas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | ɑ̃.vu.tas | en.vou.tasse°n°t° |
| envoutasses | /ɑ̃vutas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | ɑ̃.vu.tas | en.vou.tasse°s° |
| envoutassiez | /ɑ̃vutasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | ɑ̃.vu.ta.sje | en.vou.ta.ssiez |
| envoutassions | /ɑ̃vutasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | ɑ̃.vu.ta.sjɔ̃ | en.vou.ta.ssions° |
| envoute | /ɑ̃vut/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | ɑ̃.vut | en.voute° |
| envoute | /ɑ̃vut/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | ɑ̃.vut | en.voute° |
| envoute | /ɑ̃vut/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | ɑ̃.vut | en.voute° |
| envoute | /ɑ̃vut/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | ɑ̃.vut | en.voute° |
| envoute | /ɑ̃vut/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | ɑ̃.vut | en.voute° |
| envoutent | /ɑ̃vut/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | ɑ̃.vut | en.voute°n°t° |
| envoutent | /ɑ̃vut/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | ɑ̃.vut | en.voute°n°t° |
| envouter | /ɑ̃vute/ | infinitif | ɑ̃.vu.te | en.vou.ter |
| envoutera | /ɑ̃vutəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | ɑ̃.vu.tə.ʁa | en.vou.te.ra |
| envouterai | /ɑ̃vutʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | ɑ̃.vu.tʁɛ | en.vou.te°rai |
| envouteraient | /ɑ̃vutəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | ɑ̃.vu.tə.ʁɛ | en.vou.te.raie°n°t° |
| envouterais | /ɑ̃vutəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | ɑ̃.vu.tə.ʁɛ | en.vou.te.rais° |
| envouterais | /ɑ̃vutəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | ɑ̃.vu.tə.ʁɛ | en.vou.te.rais° |
| envouterait | /ɑ̃vutəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | ɑ̃.vu.tə.ʁɛ | en.vou.te.rait° |
| envouteras | /ɑ̃vutəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | ɑ̃.vu.tə.ʁa | en.vou.te.ras° |
| envouterez | /ɑ̃vutəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | ɑ̃.vu.tə.ʁe | en.vou.te.rez |
| envouteriez | /ɑ̃vutəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | ɑ̃.vu.tə.ʁje | en.vou.te.riez |
| envouterions | /ɑ̃vutəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | ɑ̃.vu.tə.ʁjɔ̃ | en.vou.te.rions° |
| envouterons | /ɑ̃vutəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | ɑ̃.vu.tə.ʁɔ̃ | en.vou.te.rons° |
| envouteront | /ɑ̃vutəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | ɑ̃.vu.tə.ʁɔ̃ | en.vou.te.ront° |
| envoutes | /ɑ̃vut/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | ɑ̃.vut | en.voute°s° |
| envoutes | /ɑ̃vut/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | ɑ̃.vut | en.voute°s° |
| envoutez | /ɑ̃vute/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | ɑ̃.vu.te | en.vou.tez |
| envoutez | /ɑ̃vute/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | ɑ̃.vu.te | en.vou.tez |
| envoutiez | /ɑ̃vutje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | ɑ̃.vu.tje | en.vou.tiez |
| envoutiez | /ɑ̃vutje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | ɑ̃.vu.tje | en.vou.tiez |
| envoutions | /ɑ̃vutjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | ɑ̃.vu.tjɔ̃ | en.vou.tions° |
| envoutions | /ɑ̃vutjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | ɑ̃.vu.tjɔ̃ | en.vou.tions° |
| envoutons | /ɑ̃vutɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | ɑ̃.vu.tɔ̃ | en.vou.tons° |
| envoutons | /ɑ̃vutɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | ɑ̃.vu.tɔ̃ | en.vou.tons° |
| envoutâmes | /ɑ̃vutam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | ɑ̃.vu.tam | en.vou.tâme°s° |
| envoutât | /ɑ̃vuta/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | ɑ̃.vu.ta | en.vou.tât° |
| envoutâtes | /ɑ̃vutat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | ɑ̃.vu.tat | en.vou.tâte°s° |
| envoutèrent | /ɑ̃vutɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | ɑ̃.vu.tɛʁ | en.vou.tère°n°t° |
| envouté | /ɑ̃vute/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | ɑ̃.vu.te | en.vou.té |
| envoutée | /ɑ̃vute/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | ɑ̃.vu.te | en.vou.tée° |
| envoutées | /ɑ̃vute/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | ɑ̃.vu.te | en.vou.tée°s° |
| envoutés | /ɑ̃vute/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | ɑ̃.vu.te | en.vou.tés° |