enchariboter

VER — épicène

/ɑ̃ʃaʁibote/

Syllabes : ɑ̃.ʃa.ʁi.bo.te Orthocode : en.cha.ri.bo.ter

Définitions

  1. 1. vieilli Embarrasser quelqu'un ; l'amener à ce qu'il ne sache plus que dire ni faire ; le réduire à quia.
    Monsieur, vous avez l'air tout enchariboté.

Étymologie

Provincialisme bourguignon.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
encharibota /ɑ̃ʃaʁibota/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ɑ̃.ʃa.ʁi.bo.ta en.cha.ri.bo.ta
encharibotai /ɑ̃ʃaʁibotɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ɑ̃.ʃa.ʁi.bo.tɛ en.cha.ri.bo.tai
encharibotaient /ɑ̃ʃaʁibotɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ɑ̃.ʃa.ʁi.bo.tɛ en.cha.ri.bo.taie°n°t°
encharibotais /ɑ̃ʃaʁibotɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ɑ̃.ʃa.ʁi.bo.tɛ en.cha.ri.bo.tais°
encharibotais /ɑ̃ʃaʁibotɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ɑ̃.ʃa.ʁi.bo.tɛ en.cha.ri.bo.tais°
encharibotait /ɑ̃ʃaʁibotɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ɑ̃.ʃa.ʁi.bo.tɛ en.cha.ri.bo.tait°
encharibotant /ɑ̃ʃaʁibotɑ̃/ participe, present ɑ̃.ʃa.ʁi.bo.tɑ̃ en.cha.ri.bo.tant°
encharibotas /ɑ̃ʃaʁibota/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ɑ̃.ʃa.ʁi.bo.ta en.cha.ri.bo.tas°
encharibotasse /ɑ̃ʃaʁibotas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ɑ̃.ʃa.ʁi.bo.tas en.cha.ri.bo.tasse°
encharibotassent /ɑ̃ʃaʁibotas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ɑ̃.ʃa.ʁi.bo.tas en.cha.ri.bo.tasse°n°t°
encharibotasses /ɑ̃ʃaʁibotas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ɑ̃.ʃa.ʁi.bo.tas en.cha.ri.bo.tasse°s°
encharibotassiez /ɑ̃ʃaʁibotasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ɑ̃.ʃa.ʁi.bo.ta.sje en.cha.ri.bo.ta.ssiez
encharibotassions /ɑ̃ʃaʁibotasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ɑ̃.ʃa.ʁi.bo.ta.sjɔ̃ en.cha.ri.bo.ta.ssions°
encharibote /ɑ̃ʃaʁibɔt/ indicatif, present, 1e pers., singulier ɑ̃.ʃa.ʁi.bɔt en.cha.ri.bote°
encharibote /ɑ̃ʃaʁibɔt/ indicatif, present, 3e pers., singulier ɑ̃.ʃa.ʁi.bɔt en.cha.ri.bote°
encharibote /ɑ̃ʃaʁibɔt/ imperatif, present, 2e pers., singulier ɑ̃.ʃa.ʁi.bɔt en.cha.ri.bote°
encharibote /ɑ̃ʃaʁibɔt/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ɑ̃.ʃa.ʁi.bɔt en.cha.ri.bote°
encharibote /ɑ̃ʃaʁibɔt/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ɑ̃.ʃa.ʁi.bɔt en.cha.ri.bote°
encharibotent /ɑ̃ʃaʁibɔt/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ɑ̃.ʃa.ʁi.bɔt en.cha.ri.bote°n°t°
encharibotent /ɑ̃ʃaʁibɔt/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ɑ̃.ʃa.ʁi.bɔt en.cha.ri.bote°n°t°
enchariboter /ɑ̃ʃaʁibote/ infinitif ɑ̃.ʃa.ʁi.bo.te en.cha.ri.bo.ter
encharibotera /ɑ̃ʃaʁibɔtəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ɑ̃.ʃa.ʁi.bɔ.tə.ʁa en.cha.ri.bo.te.ra
enchariboterai /ɑ̃ʃaʁibɔtʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ɑ̃.ʃa.ʁi.bɔ.tʁɛ en.cha.ri.bo.te°rai
enchariboteraient /ɑ̃ʃaʁibɔtəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ɑ̃.ʃa.ʁi.bɔ.tə.ʁɛ en.cha.ri.bo.te.raie°n°t°
enchariboterais /ɑ̃ʃaʁibɔtəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ɑ̃.ʃa.ʁi.bɔ.tə.ʁɛ en.cha.ri.bo.te.rais°
enchariboterais /ɑ̃ʃaʁibɔtəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ɑ̃.ʃa.ʁi.bɔ.tə.ʁɛ en.cha.ri.bo.te.rais°
enchariboterait /ɑ̃ʃaʁibɔtəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ɑ̃.ʃa.ʁi.bɔ.tə.ʁɛ en.cha.ri.bo.te.rait°
enchariboteras /ɑ̃ʃaʁibɔtəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ɑ̃.ʃa.ʁi.bɔ.tə.ʁa en.cha.ri.bo.te.ras°
enchariboterez /ɑ̃ʃaʁibɔtəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ɑ̃.ʃa.ʁi.bɔ.tə.ʁe en.cha.ri.bo.te.rez
enchariboteriez /ɑ̃ʃaʁibɔtəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ɑ̃.ʃa.ʁi.bɔ.tə.ʁje en.cha.ri.bo.te.riez
enchariboterions /ɑ̃ʃaʁibɔtəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ɑ̃.ʃa.ʁi.bɔ.tə.ʁjɔ̃ en.cha.ri.bo.te.rions°
enchariboterons /ɑ̃ʃaʁibɔtəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ɑ̃.ʃa.ʁi.bɔ.tə.ʁɔ̃ en.cha.ri.bo.te.rons°
enchariboteront /ɑ̃ʃaʁibɔtəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ɑ̃.ʃa.ʁi.bɔ.tə.ʁɔ̃ en.cha.ri.bo.te.ront°
encharibotes /ɑ̃ʃaʁibɔt/ indicatif, present, 2e pers., singulier ɑ̃.ʃa.ʁi.bɔt en.cha.ri.bote°s°
encharibotes /ɑ̃ʃaʁibɔt/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ɑ̃.ʃa.ʁi.bɔt en.cha.ri.bote°s°
encharibotez /ɑ̃ʃaʁibote/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ɑ̃.ʃa.ʁi.bo.te en.cha.ri.bo.tez
encharibotez /ɑ̃ʃaʁibote/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ɑ̃.ʃa.ʁi.bo.te en.cha.ri.bo.tez
encharibotiez /ɑ̃ʃaʁibɔtje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ɑ̃.ʃa.ʁi.bɔ.tje en.cha.ri.bo.tiez
encharibotiez /ɑ̃ʃaʁibɔtje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ɑ̃.ʃa.ʁi.bɔ.tje en.cha.ri.bo.tiez
encharibotions /ɑ̃ʃaʁibɔtjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ɑ̃.ʃa.ʁi.bɔ.tjɔ̃ en.cha.ri.bo.tions°
encharibotions /ɑ̃ʃaʁibɔtjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ɑ̃.ʃa.ʁi.bɔ.tjɔ̃ en.cha.ri.bo.tions°
encharibotons /ɑ̃ʃaʁibotɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ɑ̃.ʃa.ʁi.bo.tɔ̃ en.cha.ri.bo.tons°
encharibotons /ɑ̃ʃaʁibotɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ɑ̃.ʃa.ʁi.bo.tɔ̃ en.cha.ri.bo.tons°
encharibotâmes /ɑ̃ʃaʁibotam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ɑ̃.ʃa.ʁi.bo.tam en.cha.ri.bo.tâme°s°
encharibotât /ɑ̃ʃaʁibota/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ɑ̃.ʃa.ʁi.bo.ta en.cha.ri.bo.tât°
encharibotâtes /ɑ̃ʃaʁibotat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ɑ̃.ʃa.ʁi.bo.tat en.cha.ri.bo.tâte°s°
encharibotèrent /ɑ̃ʃaʁibotɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ɑ̃.ʃa.ʁi.bo.tɛʁ en.cha.ri.bo.tère°n°t°
enchariboté /ɑ̃ʃaʁibote/ participe, passe_simple, singulier, masculin ɑ̃.ʃa.ʁi.bo.te en.cha.ri.bo.té
encharibotée /ɑ̃ʃaʁibote/ participe, passe_simple, singulier, feminin ɑ̃.ʃa.ʁi.bo.te en.cha.ri.bo.tée°
encharibotées /ɑ̃ʃaʁibote/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ɑ̃.ʃa.ʁi.bo.te en.cha.ri.bo.tée°s°
encharibotés /ɑ̃ʃaʁibote/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ɑ̃.ʃa.ʁi.bo.te en.cha.ri.bo.tés°