VER — épicène
/detwatyʁe/
Syllabes : de.twa.ty.ʁe
Orthocode : dé.toi.tu.rer
Définitions
-
1.
Enlever la toiture de (quelque chose).
Elles étaient grises, de ce gris des poutres de chêne dans les ruines détoiturées.
Étymologie
De toiture, avec le préfixe dé-.
Dérivés
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| détoitura | /detwatyʁa/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | de.twa.ty.ʁa | dé.toi.tu.ra |
| détoiturai | /detwatyʁɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | de.twa.ty.ʁɛ | dé.toi.tu.rai |
| détoituraient | /detwatyʁɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | de.twa.ty.ʁɛ | dé.toi.tu.raie°n°t° |
| détoiturais | /detwatyʁɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | de.twa.ty.ʁɛ | dé.toi.tu.rais° |
| détoiturais | /detwatyʁɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | de.twa.ty.ʁɛ | dé.toi.tu.rais° |
| détoiturait | /detwatyʁɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | de.twa.ty.ʁɛ | dé.toi.tu.rait° |
| détoiturant | /detwatyʁɑ̃/ | participe, present | de.twa.ty.ʁɑ̃ | dé.toi.tu.rant° |
| détoituras | /detwatyʁa/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | de.twa.ty.ʁa | dé.toi.tu.ras° |
| détoiturasse | /detwatyʁas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | de.twa.ty.ʁas | dé.toi.tu.rasse° |
| détoiturassent | /detwatyʁas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | de.twa.ty.ʁas | dé.toi.tu.rasse°n°t° |
| détoiturasses | /detwatyʁas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | de.twa.ty.ʁas | dé.toi.tu.rasse°s° |
| détoiturassiez | /detwatyʁasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | de.twa.ty.ʁa.sje | dé.toi.tu.ra.ssiez |
| détoiturassions | /detwatyʁasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | de.twa.ty.ʁa.sjɔ̃ | dé.toi.tu.ra.ssions° |
| détoiture | /detwatyʁ/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | de.twa.tyʁ | dé.toi.ture° |
| détoiture | /detwatyʁ/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | de.twa.tyʁ | dé.toi.ture° |
| détoiture | /detwatyʁ/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | de.twa.tyʁ | dé.toi.ture° |
| détoiture | /detwatyʁ/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | de.twa.tyʁ | dé.toi.ture° |
| détoiture | /detwatyʁ/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | de.twa.tyʁ | dé.toi.ture° |
| détoiturent | /detwatyʁ/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | de.twa.tyʁ | dé.toi.ture°n°t° |
| détoiturent | /detwatyʁ/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | de.twa.tyʁ | dé.toi.ture°n°t° |
| détoiturer | /detwatyʁe/ | infinitif | de.twa.ty.ʁe | dé.toi.tu.rer |
| détoiturera | /detwatyʁəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | de.twa.ty.ʁə.ʁa | dé.toi.tu.re.ra |
| détoiturerai | /detwatyʁəʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | de.twa.ty.ʁə.ʁɛ | dé.toi.tu.re.rai |
| détoitureraient | /detwatyʁəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | de.twa.ty.ʁə.ʁɛ | dé.toi.tu.re.raie°n°t° |
| détoiturerais | /detwatyʁəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | de.twa.ty.ʁə.ʁɛ | dé.toi.tu.re.rais° |
| détoiturerais | /detwatyʁəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | de.twa.ty.ʁə.ʁɛ | dé.toi.tu.re.rais° |
| détoiturerait | /detwatyʁəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | de.twa.ty.ʁə.ʁɛ | dé.toi.tu.re.rait° |
| détoitureras | /detwatyʁəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | de.twa.ty.ʁə.ʁa | dé.toi.tu.re.ras° |
| détoiturerez | /detwatyʁəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | de.twa.ty.ʁə.ʁe | dé.toi.tu.re.rez |
| détoitureriez | /detwatyʁəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | de.twa.ty.ʁə.ʁje | dé.toi.tu.re.riez |
| détoiturerions | /detwatyʁəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | de.twa.ty.ʁə.ʁjɔ̃ | dé.toi.tu.re.rions° |
| détoiturerons | /detwatyʁəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | de.twa.ty.ʁə.ʁɔ̃ | dé.toi.tu.re.rons° |
| détoitureront | /detwatyʁəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | de.twa.ty.ʁə.ʁɔ̃ | dé.toi.tu.re.ront° |
| détoitures | /detwatyʁ/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | de.twa.tyʁ | dé.toi.ture°s° |
| détoitures | /detwatyʁ/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | de.twa.tyʁ | dé.toi.ture°s° |
| détoiturez | /detwatyʁe/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | de.twa.ty.ʁe | dé.toi.tu.rez |
| détoiturez | /detwatyʁe/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | de.twa.ty.ʁe | dé.toi.tu.rez |
| détoituriez | /detwatyʁje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | de.twa.ty.ʁje | dé.toi.tu.riez |
| détoituriez | /detwatyʁje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | de.twa.ty.ʁje | dé.toi.tu.riez |
| détoiturions | /detwatyʁjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | de.twa.ty.ʁjɔ̃ | dé.toi.tu.rions° |
| détoiturions | /detwatyʁjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | de.twa.ty.ʁjɔ̃ | dé.toi.tu.rions° |
| détoiturons | /detwatyʁɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | de.twa.ty.ʁɔ̃ | dé.toi.tu.rons° |
| détoiturons | /detwatyʁɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | de.twa.ty.ʁɔ̃ | dé.toi.tu.rons° |
| détoiturâmes | /detwatyʁam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | de.twa.ty.ʁam | dé.toi.tu.râme°s° |
| détoiturât | /detwatyʁa/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | de.twa.ty.ʁa | dé.toi.tu.rât° |
| détoiturâtes | /detwatyʁat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | de.twa.ty.ʁat | dé.toi.tu.râte°s° |
| détoiturèrent | /detwatyʁɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | de.twa.ty.ʁɛʁ | dé.toi.tu.rère°n°t° |
| détoituré | /detwatyʁe/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | de.twa.ty.ʁe | dé.toi.tu.ré |
| détoiturée | /detwatyʁe/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | de.twa.ty.ʁe | dé.toi.tu.rée° |
| détoiturées | /detwatyʁe/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | de.twa.ty.ʁe | dé.toi.tu.rée°s° |
| détoiturés | /detwatyʁe/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | de.twa.ty.ʁe | dé.toi.tu.rés° |