VER — épicène
/dezuʁdiʁ/
Syllabes : de.zuʁ.diʁ
Orthocode : dé.sour.dir
Définitions
-
1.
Défaire ce qui était ourdi.
Pénélope désourdissait la nuit la toile qu’elle avait tissée le jour.
Étymologie
De ourdir, avec le préfixe dés-.
Antonymes
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| désourdi | /desuʁdi/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | de.suʁ.di | dé.sour.di |
| désourdie | /desuʁdi/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | de.suʁ.di | dé.sour.die° |
| désourdies | /desuʁdi/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | de.suʁ.di | dé.sour.die°s° |
| désourdir | /dezuʁdiʁ/ | infinitif | de.zuʁ.diʁ | dé.sour.dir |
| désourdira | /desuʁdiʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | de.suʁ.di.ʁa | dé.sour.di.ra |
| désourdirai | /desuʁdiʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | de.suʁ.di.ʁɛ | dé.sour.di.rai |
| désourdiraient | /dezuʁdiʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | de.zuʁ.di.ʁɛ | dé.sour.di.raie°n°t° |
| désourdirais | /dezuʁdiʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | de.zuʁ.di.ʁɛ | dé.sour.di.rais° |
| désourdirais | /dezuʁdiʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | de.zuʁ.di.ʁɛ | dé.sour.di.rais° |
| désourdirait | /dezuʁdiʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | de.zuʁ.di.ʁɛ | dé.sour.di.rait° |
| désourdiras | /desuʁdiʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | de.suʁ.di.ʁa | dé.sour.di.ras° |
| désourdirent | /dezuʁdiʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | de.zuʁ.diʁ | dé.sour.dire°n°t° |
| désourdirez | /desuʁdiʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | de.suʁ.di.ʁe | dé.sour.di.rez |
| désourdiriez | /desuʁdiʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | de.suʁ.di.ʁje | dé.sour.di.riez |
| désourdirions | /desuʁdiʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | de.suʁ.di.ʁjɔ̃ | dé.sour.di.rions° |
| désourdirons | /dezuʁdiʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | de.zuʁ.di.ʁɔ̃ | dé.sour.di.rons° |
| désourdiront | /dezuʁdiʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | de.zuʁ.di.ʁɔ̃ | dé.sour.di.ront° |
| désourdis | /desuʁdi/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | de.suʁ.di | dé.sour.dis° |
| désourdis | /desuʁdi/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | de.suʁ.di | dé.sour.dis° |
| désourdis | /desuʁdi/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | de.suʁ.di | dé.sour.dis° |
| désourdis | /desuʁdi/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | de.suʁ.di | dé.sour.dis° |
| désourdis | /desuʁdi/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | de.suʁ.di | dé.sour.dis° |
| désourdis | /desuʁdi/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | de.suʁ.di | dé.sour.dis° |
| désourdissaient | /dezuʁdisɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | de.zuʁ.di.sɛ | dé.sour.di.ssaie°n°t° |
| désourdissais | /dezuʁdisɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | de.zuʁ.di.sɛ | dé.sour.di.ssais° |
| désourdissais | /dezuʁdisɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | de.zuʁ.di.sɛ | dé.sour.di.ssais° |
| désourdissait | /dezuʁdisɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | de.zuʁ.di.sɛ | dé.sour.di.ssait° |
| désourdissant | /dezuʁdisɑ̃/ | participe, present | de.zuʁ.di.sɑ̃ | dé.sour.di.ssant° |
| désourdisse | /desuʁdis/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | de.suʁ.dis | dé.sour.disse° |
| désourdisse | /desuʁdis/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | de.suʁ.dis | dé.sour.disse° |
| désourdisse | /desuʁdis/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | de.suʁ.dis | dé.sour.disse° |
| désourdissent | /desuʁdis/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | de.suʁ.dis | dé.sour.disse°n°t° |
| désourdissent | /desuʁdis/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | de.suʁ.dis | dé.sour.disse°n°t° |
| désourdissent | /desuʁdis/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | de.suʁ.dis | dé.sour.disse°n°t° |
| désourdisses | /desuʁdis/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | de.suʁ.dis | dé.sour.disse°s° |
| désourdisses | /desuʁdis/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | de.suʁ.dis | dé.sour.disse°s° |
| désourdissez | /desuʁdise/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | de.suʁ.di.se | dé.sour.di.ssez |
| désourdissez | /desuʁdise/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | de.suʁ.di.se | dé.sour.di.ssez |
| désourdissiez | /desuʁdisje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | de.suʁ.di.sje | dé.sour.di.ssiez |
| désourdissiez | /desuʁdisje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | de.suʁ.di.sje | dé.sour.di.ssiez |
| désourdissiez | /desuʁdisje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | de.suʁ.di.sje | dé.sour.di.ssiez |
| désourdissions | /desuʁdisjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | de.suʁ.di.sjɔ̃ | dé.sour.di.ssions° |
| désourdissions | /desuʁdisjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | de.suʁ.di.sjɔ̃ | dé.sour.di.ssions° |
| désourdissions | /desuʁdisjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | de.suʁ.di.sjɔ̃ | dé.sour.di.ssions° |
| désourdissons | /desuʁdisɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | de.suʁ.di.sɔ̃ | dé.sour.di.ssons° |
| désourdissons | /desuʁdisɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | de.suʁ.di.sɔ̃ | dé.sour.di.ssons° |
| désourdit | /desuʁdi/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | de.suʁ.di | dé.sour.dit° |
| désourdit | /desuʁdi/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | de.suʁ.di | dé.sour.dit° |
| désourdîmes | /desuʁdim/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | de.suʁ.dim | dé.sour.dîme°s° |
| désourdît | /desuʁdi/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | de.suʁ.di | dé.sour.dît° |
| désourdîtes | /desuʁdit/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | de.suʁ.dit | dé.sour.dîte°s° |