désenverguer

VER — épicène

/dezɑ̃vɛʁɡe/

Syllabes : de.zɑ̃.vɛʁ.ɡe Orthocode : dé.sen.ver.guer

Définitions

  1. 1. Détacher (une voile) des vergues.

Étymologie

De enverguer, avec le préfixe dés-.

Synonymes

Antonymes

Dérivés

Mots apparentés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
désenvergua /dezɑ̃vɛʁɡa/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier de.zɑ̃.vɛʁ.ɡa dé.sen.ver.gua
désenverguai /dezɑ̃vɛʁɡɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier de.zɑ̃.vɛʁ.ɡɛ dé.sen.ver.guai
désenverguaient /dezɑ̃vɛʁɡɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel de.zɑ̃.vɛʁ.ɡɛ dé.sen.ver.guaie°n°t°
désenverguais /dezɑ̃vɛʁɡɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier de.zɑ̃.vɛʁ.ɡɛ dé.sen.ver.guais°
désenverguais /dezɑ̃vɛʁɡɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier de.zɑ̃.vɛʁ.ɡɛ dé.sen.ver.guais°
désenverguait /dezɑ̃vɛʁɡɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier de.zɑ̃.vɛʁ.ɡɛ dé.sen.ver.guait°
désenverguant /dezɑ̃vɛʁɡɑ̃/ participe, present de.zɑ̃.vɛʁ.ɡɑ̃ dé.sen.ver.guant°
désenverguas /dezɑ̃vɛʁɡa/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier de.zɑ̃.vɛʁ.ɡa dé.sen.ver.guas°
désenverguasse /dezɑ̃vɛʁɡas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier de.zɑ̃.vɛʁ.ɡas dé.sen.ver.guasse°
désenverguassent /dezɑ̃vɛʁɡas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel de.zɑ̃.vɛʁ.ɡas dé.sen.ver.guasse°n°t°
désenverguasses /dezɑ̃vɛʁɡas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier de.zɑ̃.vɛʁ.ɡas dé.sen.ver.guasse°s°
désenverguassiez /dezɑ̃vɛʁɡasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel de.zɑ̃.vɛʁ.ɡa.sje dé.sen.ver.gua.ssiez
désenverguassions /dezɑ̃vɛʁɡasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel de.zɑ̃.vɛʁ.ɡa.sjɔ̃ dé.sen.ver.gua.ssions°
désenvergue /dezɑ̃vɛʁɡ/ indicatif, present, 1e pers., singulier de.zɑ̃.vɛʁɡ dé.sen.vergue°
désenvergue /dezɑ̃vɛʁɡ/ indicatif, present, 3e pers., singulier de.zɑ̃.vɛʁɡ dé.sen.vergue°
désenvergue /dezɑ̃vɛʁɡ/ imperatif, present, 2e pers., singulier de.zɑ̃.vɛʁɡ dé.sen.vergue°
désenvergue /dezɑ̃vɛʁɡ/ subjonctif, present, 1e pers., singulier de.zɑ̃.vɛʁɡ dé.sen.vergue°
désenvergue /dezɑ̃vɛʁɡ/ subjonctif, present, 3e pers., singulier de.zɑ̃.vɛʁɡ dé.sen.vergue°
désenverguent /dezɑ̃vɛʁɡ/ indicatif, present, 3e pers., pluriel de.zɑ̃.vɛʁɡ dé.sen.vergue°n°t°
désenverguent /dezɑ̃vɛʁɡ/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel de.zɑ̃.vɛʁɡ dé.sen.vergue°n°t°
désenverguer /dezɑ̃vɛʁɡe/ infinitif de.zɑ̃.vɛʁ.ɡe dé.sen.ver.guer
désenverguera /dezɑ̃vɛʁɡəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier de.zɑ̃.vɛʁ.ɡə.ʁa dé.sen.ver.gue.ra
désenverguerai /dezɑ̃vɛʁɡʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier de.zɑ̃.vɛʁ.ɡʁɛ dé.sen.ver.gue°rai
désenvergueraient /dezɑ̃vɛʁɡəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel de.zɑ̃.vɛʁ.ɡə.ʁɛ dé.sen.ver.gue.raie°n°t°
désenverguerais /dezɑ̃vɛʁɡəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier de.zɑ̃.vɛʁ.ɡə.ʁɛ dé.sen.ver.gue.rais°
désenverguerais /dezɑ̃vɛʁɡəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier de.zɑ̃.vɛʁ.ɡə.ʁɛ dé.sen.ver.gue.rais°
désenverguerait /dezɑ̃vɛʁɡəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier de.zɑ̃.vɛʁ.ɡə.ʁɛ dé.sen.ver.gue.rait°
désenvergueras /dezɑ̃vɛʁɡəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier de.zɑ̃.vɛʁ.ɡə.ʁa dé.sen.ver.gue.ras°
désenverguerez /dezɑ̃vɛʁɡəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel de.zɑ̃.vɛʁ.ɡə.ʁe dé.sen.ver.gue.rez
désenvergueriez /dezɑ̃vɛʁɡəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel de.zɑ̃.vɛʁ.ɡə.ʁje dé.sen.ver.gue.riez
désenverguerions /dezɑ̃vɛʁɡəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel de.zɑ̃.vɛʁ.ɡə.ʁjɔ̃ dé.sen.ver.gue.rions°
désenverguerons /dezɑ̃vɛʁɡəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel de.zɑ̃.vɛʁ.ɡə.ʁɔ̃ dé.sen.ver.gue.rons°
désenvergueront /dezɑ̃vɛʁɡəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel de.zɑ̃.vɛʁ.ɡə.ʁɔ̃ dé.sen.ver.gue.ront°
désenvergues /dezɑ̃vɛʁɡ/ indicatif, present, 2e pers., singulier de.zɑ̃.vɛʁɡ dé.sen.vergue°s°
désenvergues /dezɑ̃vɛʁɡ/ subjonctif, present, 2e pers., singulier de.zɑ̃.vɛʁɡ dé.sen.vergue°s°
désenverguez /dezɑ̃vɛʁɡe/ indicatif, present, 2e pers., pluriel de.zɑ̃.vɛʁ.ɡe dé.sen.ver.guez
désenverguez /dezɑ̃vɛʁɡe/ imperatif, present, 2e pers., pluriel de.zɑ̃.vɛʁ.ɡe dé.sen.ver.guez
désenverguiez /dezɑ̃vɛʁɡje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel de.zɑ̃.vɛʁ.ɡje dé.sen.ver.guiez
désenverguiez /dezɑ̃vɛʁɡje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel de.zɑ̃.vɛʁ.ɡje dé.sen.ver.guiez
désenverguions /dezɑ̃vɛʁɡjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel de.zɑ̃.vɛʁ.ɡjɔ̃ dé.sen.ver.guions°
désenverguions /dezɑ̃vɛʁɡjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel de.zɑ̃.vɛʁ.ɡjɔ̃ dé.sen.ver.guions°
désenverguons /dezɑ̃vɛʁɡɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel de.zɑ̃.vɛʁ.ɡɔ̃ dé.sen.ver.guons°
désenverguons /dezɑ̃vɛʁɡɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel de.zɑ̃.vɛʁ.ɡɔ̃ dé.sen.ver.guons°
désenverguâmes /dezɑ̃vɛʁɡam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel de.zɑ̃.vɛʁ.ɡam dé.sen.ver.guâme°s°
désenverguât /dezɑ̃vɛʁɡa/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier de.zɑ̃.vɛʁ.ɡa dé.sen.ver.guât°
désenverguâtes /dezɑ̃vɛʁɡat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel de.zɑ̃.vɛʁ.ɡat dé.sen.ver.guâte°s°
désenverguèrent /dezɑ̃vɛʁɡɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel de.zɑ̃.vɛʁ.ɡɛʁ dé.sen.ver.guère°n°t°
désenvergué /dezɑ̃vɛʁɡe/ participe, passe_simple, singulier, masculin de.zɑ̃.vɛʁ.ɡe dé.sen.ver.gué
désenverguée /dezɑ̃vɛʁɡe/ participe, passe_simple, singulier, feminin de.zɑ̃.vɛʁ.ɡe dé.sen.ver.guée°
désenverguées /dezɑ̃vɛʁɡe/ participe, passe_simple, pluriel, feminin de.zɑ̃.vɛʁ.ɡe dé.sen.ver.guée°s°
désenvergués /dezɑ̃vɛʁɡe/ participe, passe_simple, pluriel, masculin de.zɑ̃.vɛʁ.ɡe dé.sen.ver.gués°