VER:pron — épicène
/dezasyʒetiʁ/
Syllabes : de.za.sy.ʒe.tiʁ
Orthocode : dé.sa.ssu.je.ttir
Définitions
-
1.
Cesser d’assujettir.
La prétention de la musique à l’audio-analgésie, la désassujettissant à la prédation écrite, l’a restituée à l’hypnose.La surface à désassujettir était réduite par rapport à celle proposée par le requérant.Il s'agit rien de moins que de désassujettir le commun de la rareté socialement organisée.
Étymologie
De assujettir, avec le préfixe dés-.
Antonymes
Mots apparentés
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| (se) désassujetti | /dezasyʒeti/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | de.za.sy.ʒe.ti | dé.sa.ssu.je.tti |
| (se) désassujettie | /dezasyʒeti/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | de.za.sy.ʒe.ti | dé.sa.ssu.je.ttie° |
| (se) désassujetties | /dezasyʒeti/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | de.za.sy.ʒe.ti | dé.sa.ssu.je.ttie°s° |
| (se) désassujettir | /dezasyʒetiʁ/ | infinitif | de.za.sy.ʒe.tiʁ | dé.sa.ssu.je.ttir |
| (se) désassujettira | /dezasyʒetiʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | de.za.sy.ʒe.ti.ʁa | dé.sa.ssu.je.tti.ra |
| (me) désassujettirai | /dezasyʒetiʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | de.za.sy.ʒe.ti.ʁɛ | dé.sa.ssu.je.tti.rai |
| (se) désassujettiraient | /dezasyʒetiʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | de.za.sy.ʒe.ti.ʁɛ | dé.sa.ssu.je.tti.raie°n°t° |
| (me) désassujettirais | /dezasyʒetiʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | de.za.sy.ʒe.ti.ʁɛ | dé.sa.ssu.je.tti.rais° |
| (te) désassujettirais | /dezasyʒetiʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | de.za.sy.ʒe.ti.ʁɛ | dé.sa.ssu.je.tti.rais° |
| (se) désassujettirait | /dezasyʒetiʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | de.za.sy.ʒe.ti.ʁɛ | dé.sa.ssu.je.tti.rait° |
| (te) désassujettiras | /dezasyʒetiʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | de.za.sy.ʒe.ti.ʁa | dé.sa.ssu.je.tti.ras° |
| (se) désassujettirent | /dezasyʒetiʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | de.za.sy.ʒe.tiʁ | dé.sa.ssu.je.ttire°n°t° |
| (vous) désassujettirez | /dezasyʒetiʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | de.za.sy.ʒe.ti.ʁe | dé.sa.ssu.je.tti.rez |
| (vous) désassujettiriez | /dezasyʒetiʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | de.za.sy.ʒe.ti.ʁje | dé.sa.ssu.je.tti.riez |
| (nous) désassujettirions | /dezasyʒetiʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | de.za.sy.ʒe.ti.ʁjɔ̃ | dé.sa.ssu.je.tti.rions° |
| (nous) désassujettirons | /dezasyʒetiʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | de.za.sy.ʒe.ti.ʁɔ̃ | dé.sa.ssu.je.tti.rons° |
| (se) désassujettiront | /dezasyʒetiʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | de.za.sy.ʒe.ti.ʁɔ̃ | dé.sa.ssu.je.tti.ront° |
| (me) désassujettis | /dezasyʒeti/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | de.za.sy.ʒe.ti | dé.sa.ssu.je.ttis° |
| (te) désassujettis | /dezasyʒeti/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | de.za.sy.ʒe.ti | dé.sa.ssu.je.ttis° |
| (me) désassujettis | /dezasyʒeti/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | de.za.sy.ʒe.ti | dé.sa.ssu.je.ttis° |
| (te) désassujettis | /dezasyʒeti/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | de.za.sy.ʒe.ti | dé.sa.ssu.je.ttis° |
| (te) désassujettis | /dezasyʒeti/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | de.za.sy.ʒe.ti | dé.sa.ssu.je.ttis° |
| (se) désassujettis | /dezasyʒeti/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | de.za.sy.ʒe.ti | dé.sa.ssu.je.ttis° |
| (se) désassujettissaient | /dezasyʒetisɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | de.za.sy.ʒe.ti.sɛ | dé.sa.ssu.je.tti.ssaie°n°t° |
| (me) désassujettissais | /dezasyʒetisɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | de.za.sy.ʒe.ti.sɛ | dé.sa.ssu.je.tti.ssais° |
| (te) désassujettissais | /dezasyʒetisɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | de.za.sy.ʒe.ti.sɛ | dé.sa.ssu.je.tti.ssais° |
| (se) désassujettissait | /dezasyʒetisɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | de.za.sy.ʒe.ti.sɛ | dé.sa.ssu.je.tti.ssait° |
| (se) désassujettissant | /dezasyʒetisɑ̃/ | participe, present | de.za.sy.ʒe.ti.sɑ̃ | dé.sa.ssu.je.tti.ssant° |
| (me) désassujettisse | /dezasyʒetis/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | de.za.sy.ʒe.tis | dé.sa.ssu.je.ttisse° |
| (me) désassujettisse | /dezasyʒetis/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | de.za.sy.ʒe.tis | dé.sa.ssu.je.ttisse° |
| (se) désassujettisse | /dezasyʒetis/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | de.za.sy.ʒe.tis | dé.sa.ssu.je.ttisse° |
| (se) désassujettissent | /dezasyʒetis/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | de.za.sy.ʒe.tis | dé.sa.ssu.je.ttisse°n°t° |
| (se) désassujettissent | /dezasyʒetis/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | de.za.sy.ʒe.tis | dé.sa.ssu.je.ttisse°n°t° |
| (se) désassujettissent | /dezasyʒetis/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | de.za.sy.ʒe.tis | dé.sa.ssu.je.ttisse°n°t° |
| (te) désassujettisses | /dezasyʒetis/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | de.za.sy.ʒe.tis | dé.sa.ssu.je.ttisse°s° |
| (te) désassujettisses | /dezasyʒetis/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | de.za.sy.ʒe.tis | dé.sa.ssu.je.ttisse°s° |
| (vous) désassujettissez | /dezasyʒetise/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | de.za.sy.ʒe.ti.se | dé.sa.ssu.je.tti.ssez |
| (vous) désassujettissez | /dezasyʒetise/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | de.za.sy.ʒe.ti.se | dé.sa.ssu.je.tti.ssez |
| (vous) désassujettissiez | /dezasyʒetisje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | de.za.sy.ʒe.ti.sje | dé.sa.ssu.je.tti.ssiez |
| (vous) désassujettissiez | /dezasyʒetisje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | de.za.sy.ʒe.ti.sje | dé.sa.ssu.je.tti.ssiez |
| (vous) désassujettissiez | /dezasyʒetisje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | de.za.sy.ʒe.ti.sje | dé.sa.ssu.je.tti.ssiez |
| (nous) désassujettissions | /dezasyʒetisjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | de.za.sy.ʒe.ti.sjɔ̃ | dé.sa.ssu.je.tti.ssions° |
| (nous) désassujettissions | /dezasyʒetisjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | de.za.sy.ʒe.ti.sjɔ̃ | dé.sa.ssu.je.tti.ssions° |
| (nous) désassujettissions | /dezasyʒetisjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | de.za.sy.ʒe.ti.sjɔ̃ | dé.sa.ssu.je.tti.ssions° |
| (nous) désassujettissons | /dezasyʒetisɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | de.za.sy.ʒe.ti.sɔ̃ | dé.sa.ssu.je.tti.ssons° |
| (nous) désassujettissons | /dezasyʒetisɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | de.za.sy.ʒe.ti.sɔ̃ | dé.sa.ssu.je.tti.ssons° |
| (se) désassujettit | /dezasyʒeti/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | de.za.sy.ʒe.ti | dé.sa.ssu.je.ttit° |
| (se) désassujettit | /dezasyʒeti/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | de.za.sy.ʒe.ti | dé.sa.ssu.je.ttit° |
| (nous) désassujettîmes | /dezasyʒetim/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | de.za.sy.ʒe.tim | dé.sa.ssu.je.ttîme°s° |
| (se) désassujettît | /dezasyʒeti/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | de.za.sy.ʒe.ti | dé.sa.ssu.je.ttît° |
| (vous) désassujettîtes | /dezasyʒetit/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | de.za.sy.ʒe.tit | dé.sa.ssu.je.ttîte°s° |