VER:pron — épicène
/dezasupiʁ/
Syllabes : de.za.su.piʁ
Orthocode : dé.sa.ssou.pir
Définitions
-
1.
Réveiller, faire perdre son caractère assoupi à.
Votre lettre est venue très à propos pour me désassoupir.Une heure suffit à l'action de ces topiques; la malade commença à se plaindre, se désassoupit, put répondre aux questions que je lui adressais et reconnaître les personnes qui environnaient sa couche.
Étymologie
De assoupir, avec le préfixe dés-.
Antonymes
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| (se) désassoupi | /dezasupi/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | de.za.su.pi | dé.sa.ssou.pi |
| (se) désassoupie | /dezasupi/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | de.za.su.pi | dé.sa.ssou.pie° |
| (se) désassoupies | /dezasupi/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | de.za.su.pi | dé.sa.ssou.pie°s° |
| (se) désassoupir | /dezasupiʁ/ | infinitif | de.za.su.piʁ | dé.sa.ssou.pir |
| (se) désassoupira | /dezasupiʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | de.za.su.pi.ʁa | dé.sa.ssou.pi.ra |
| (me) désassoupirai | /dezasupiʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | de.za.su.pi.ʁɛ | dé.sa.ssou.pi.rai |
| (se) désassoupiraient | /dezasupiʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | de.za.su.pi.ʁɛ | dé.sa.ssou.pi.raie°n°t° |
| (me) désassoupirais | /dezasupiʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | de.za.su.pi.ʁɛ | dé.sa.ssou.pi.rais° |
| (te) désassoupirais | /dezasupiʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | de.za.su.pi.ʁɛ | dé.sa.ssou.pi.rais° |
| (se) désassoupirait | /dezasupiʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | de.za.su.pi.ʁɛ | dé.sa.ssou.pi.rait° |
| (te) désassoupiras | /dezasupiʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | de.za.su.pi.ʁa | dé.sa.ssou.pi.ras° |
| (se) désassoupirent | /dezasupiʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | de.za.su.piʁ | dé.sa.ssou.pire°n°t° |
| (vous) désassoupirez | /dezasupiʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | de.za.su.pi.ʁe | dé.sa.ssou.pi.rez |
| (vous) désassoupiriez | /dezasupiʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | de.za.su.pi.ʁje | dé.sa.ssou.pi.riez |
| (nous) désassoupirions | /dezasupiʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | de.za.su.pi.ʁjɔ̃ | dé.sa.ssou.pi.rions° |
| (nous) désassoupirons | /dezasupiʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | de.za.su.pi.ʁɔ̃ | dé.sa.ssou.pi.rons° |
| (se) désassoupiront | /dezasupiʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | de.za.su.pi.ʁɔ̃ | dé.sa.ssou.pi.ront° |
| (me) désassoupis | /dezasupi/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | de.za.su.pi | dé.sa.ssou.pis° |
| (te) désassoupis | /dezasupi/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | de.za.su.pi | dé.sa.ssou.pis° |
| (me) désassoupis | /dezasupi/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | de.za.su.pi | dé.sa.ssou.pis° |
| (te) désassoupis | /dezasupi/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | de.za.su.pi | dé.sa.ssou.pis° |
| (te) désassoupis | /dezasupi/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | de.za.su.pi | dé.sa.ssou.pis° |
| (se) désassoupis | /dezasupi/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | de.za.su.pi | dé.sa.ssou.pis° |
| (se) désassoupissaient | /dezasupisɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | de.za.su.pi.sɛ | dé.sa.ssou.pi.ssaie°n°t° |
| (me) désassoupissais | /dezasupisɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | de.za.su.pi.sɛ | dé.sa.ssou.pi.ssais° |
| (te) désassoupissais | /dezasupisɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | de.za.su.pi.sɛ | dé.sa.ssou.pi.ssais° |
| (se) désassoupissait | /dezasupisɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | de.za.su.pi.sɛ | dé.sa.ssou.pi.ssait° |
| (se) désassoupissant | /dezasupisɑ̃/ | participe, present | de.za.su.pi.sɑ̃ | dé.sa.ssou.pi.ssant° |
| (me) désassoupisse | /dezasupis/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | de.za.su.pis | dé.sa.ssou.pisse° |
| (me) désassoupisse | /dezasupis/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | de.za.su.pis | dé.sa.ssou.pisse° |
| (se) désassoupisse | /dezasupis/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | de.za.su.pis | dé.sa.ssou.pisse° |
| (se) désassoupissent | /dezasupis/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | de.za.su.pis | dé.sa.ssou.pisse°n°t° |
| (se) désassoupissent | /dezasupis/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | de.za.su.pis | dé.sa.ssou.pisse°n°t° |
| (se) désassoupissent | /dezasupis/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | de.za.su.pis | dé.sa.ssou.pisse°n°t° |
| (te) désassoupisses | /dezasupis/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | de.za.su.pis | dé.sa.ssou.pisse°s° |
| (te) désassoupisses | /dezasupis/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | de.za.su.pis | dé.sa.ssou.pisse°s° |
| (vous) désassoupissez | /dezasupise/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | de.za.su.pi.se | dé.sa.ssou.pi.ssez |
| (vous) désassoupissez | /dezasupise/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | de.za.su.pi.se | dé.sa.ssou.pi.ssez |
| (vous) désassoupissiez | /dezasupisje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | de.za.su.pi.sje | dé.sa.ssou.pi.ssiez |
| (vous) désassoupissiez | /dezasupisje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | de.za.su.pi.sje | dé.sa.ssou.pi.ssiez |
| (vous) désassoupissiez | /dezasupisje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | de.za.su.pi.sje | dé.sa.ssou.pi.ssiez |
| (nous) désassoupissions | /dezasupisjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | de.za.su.pi.sjɔ̃ | dé.sa.ssou.pi.ssions° |
| (nous) désassoupissions | /dezasupisjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | de.za.su.pi.sjɔ̃ | dé.sa.ssou.pi.ssions° |
| (nous) désassoupissions | /dezasupisjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | de.za.su.pi.sjɔ̃ | dé.sa.ssou.pi.ssions° |
| (nous) désassoupissons | /dezasupisɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | de.za.su.pi.sɔ̃ | dé.sa.ssou.pi.ssons° |
| (nous) désassoupissons | /dezasupisɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | de.za.su.pi.sɔ̃ | dé.sa.ssou.pi.ssons° |
| (se) désassoupit | /dezasupi/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | de.za.su.pi | dé.sa.ssou.pit° |
| (se) désassoupit | /dezasupi/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | de.za.su.pi | dé.sa.ssou.pit° |
| (nous) désassoupîmes | /dezasupim/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | de.za.su.pim | dé.sa.ssou.pîme°s° |
| (se) désassoupît | /dezasupi/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | de.za.su.pi | dé.sa.ssou.pît° |
| (vous) désassoupîtes | /dezasupit/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | de.za.su.pit | dé.sa.ssou.pîte°s° |