VER — épicène
/dezaʁistɔkʁatize/
Syllabes : de.za.ʁis.tɔ.kʁa.ti.ze
Orthocode : dé.sa.ris.to.cra.ti.ser
Définitions
- 1. Faire perdre son caractère aristocratique à.
Étymologie
De aristocratiser, avec le préfixe dés-.
Dérivés
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| désaristocratisa | /dezaʁistɔkʁatiza/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | de.za.ʁis.tɔ.kʁa.ti.za | dé.sa.ris.to.cra.ti.sa |
| désaristocratisai | /dezaʁistɔkʁatizɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | de.za.ʁis.tɔ.kʁa.ti.zɛ | dé.sa.ris.to.cra.ti.sai |
| désaristocratisaient | /dezaʁistɔkʁatizɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | de.za.ʁis.tɔ.kʁa.ti.zɛ | dé.sa.ris.to.cra.ti.saie°n°t° |
| désaristocratisais | /dezaʁistɔkʁatizɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | de.za.ʁis.tɔ.kʁa.ti.zɛ | dé.sa.ris.to.cra.ti.sais° |
| désaristocratisais | /dezaʁistɔkʁatizɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | de.za.ʁis.tɔ.kʁa.ti.zɛ | dé.sa.ris.to.cra.ti.sais° |
| désaristocratisait | /dezaʁistɔkʁatizɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | de.za.ʁis.tɔ.kʁa.ti.zɛ | dé.sa.ris.to.cra.ti.sait° |
| désaristocratisant | /dezaʁistɔkʁatizɑ̃/ | participe, present | de.za.ʁis.tɔ.kʁa.ti.zɑ̃ | dé.sa.ris.to.cra.ti.sant° |
| désaristocratisas | /dezaʁistɔkʁatiza/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | de.za.ʁis.tɔ.kʁa.ti.za | dé.sa.ris.to.cra.ti.sas° |
| désaristocratisasse | /dezaʁistokʁatizas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | de.za.ʁis.to.kʁa.ti.zas | dé.sa.ris.to.cra.ti.sasse° |
| désaristocratisassent | /dezaʁistokʁatizas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | de.za.ʁis.to.kʁa.ti.zas | dé.sa.ris.to.cra.ti.sasse°n°t° |
| désaristocratisasses | /dezaʁistokʁatizas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | de.za.ʁis.to.kʁa.ti.zas | dé.sa.ris.to.cra.ti.sasse°s° |
| désaristocratisassiez | /dezaʁistokʁatizasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | de.za.ʁis.to.kʁa.ti.za.sje | dé.sa.ris.to.cra.ti.sa.ssiez |
| désaristocratisassions | /dezaʁistɔkʁatizasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | de.za.ʁis.tɔ.kʁa.ti.za.sjɔ̃ | dé.sa.ris.to.cra.ti.sa.ssions° |
| désaristocratise | /dezaʁistɔkʁatiz/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | de.za.ʁis.tɔ.kʁa.tiz | dé.sa.ris.to.cra.tise° |
| désaristocratise | /dezaʁistɔkʁatiz/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | de.za.ʁis.tɔ.kʁa.tiz | dé.sa.ris.to.cra.tise° |
| désaristocratise | /dezaʁistɔkʁatiz/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | de.za.ʁis.tɔ.kʁa.tiz | dé.sa.ris.to.cra.tise° |
| désaristocratise | /dezaʁistɔkʁatiz/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | de.za.ʁis.tɔ.kʁa.tiz | dé.sa.ris.to.cra.tise° |
| désaristocratise | /dezaʁistɔkʁatiz/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | de.za.ʁis.tɔ.kʁa.tiz | dé.sa.ris.to.cra.tise° |
| désaristocratisent | /dezaʁistɔkʁatiz/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | de.za.ʁis.tɔ.kʁa.tiz | dé.sa.ris.to.cra.tise°n°t° |
| désaristocratisent | /dezaʁistɔkʁatiz/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | de.za.ʁis.tɔ.kʁa.tiz | dé.sa.ris.to.cra.tise°n°t° |
| désaristocratiser | /dezaʁistɔkʁatize/ | infinitif | de.za.ʁis.tɔ.kʁa.ti.ze | dé.sa.ris.to.cra.ti.ser |
| désaristocratisera | /dezaʁistokʁatizəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | de.za.ʁis.to.kʁa.ti.zə.ʁa | dé.sa.ris.to.cra.ti.se.ra |
| désaristocratiserai | /dezaʁistokʁatizəʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | de.za.ʁis.to.kʁa.ti.zə.ʁɛ | dé.sa.ris.to.cra.ti.se.rai |
| désaristocratiseraient | /dezaʁistokʁatizəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | de.za.ʁis.to.kʁa.ti.zə.ʁɛ | dé.sa.ris.to.cra.ti.se.raie°n°t° |
| désaristocratiserais | /dezaʁistokʁatizəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | de.za.ʁis.to.kʁa.ti.zə.ʁɛ | dé.sa.ris.to.cra.ti.se.rais° |
| désaristocratiserais | /dezaʁistokʁatizəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | de.za.ʁis.to.kʁa.ti.zə.ʁɛ | dé.sa.ris.to.cra.ti.se.rais° |
| désaristocratiserait | /dezaʁistokʁatizəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | de.za.ʁis.to.kʁa.ti.zə.ʁɛ | dé.sa.ris.to.cra.ti.se.rait° |
| désaristocratiseras | /dezaʁistokʁatizəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | de.za.ʁis.to.kʁa.ti.zə.ʁa | dé.sa.ris.to.cra.ti.se.ras° |
| désaristocratiserez | /dezaʁistokʁatizəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | de.za.ʁis.to.kʁa.ti.zə.ʁe | dé.sa.ris.to.cra.ti.se.rez |
| désaristocratiseriez | /dezaʁistokʁatizəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | de.za.ʁis.to.kʁa.ti.zə.ʁje | dé.sa.ris.to.cra.ti.se.riez |
| désaristocratiserions | /dezaʁistɔkʁatizəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | de.za.ʁis.tɔ.kʁa.ti.zə.ʁjɔ̃ | dé.sa.ris.to.cra.ti.se.rions° |
| désaristocratiserons | /dezaʁistɔkʁatizəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | de.za.ʁis.tɔ.kʁa.ti.zə.ʁɔ̃ | dé.sa.ris.to.cra.ti.se.rons° |
| désaristocratiseront | /dezaʁistɔkʁatizəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | de.za.ʁis.tɔ.kʁa.ti.zə.ʁɔ̃ | dé.sa.ris.to.cra.ti.se.ront° |
| désaristocratises | /dezaʁistɔkʁatiz/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | de.za.ʁis.tɔ.kʁa.tiz | dé.sa.ris.to.cra.tise°s° |
| désaristocratises | /dezaʁistɔkʁatiz/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | de.za.ʁis.tɔ.kʁa.tiz | dé.sa.ris.to.cra.tise°s° |
| désaristocratisez | /dezaʁistɔkʁatize/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | de.za.ʁis.tɔ.kʁa.ti.ze | dé.sa.ris.to.cra.ti.sez |
| désaristocratisez | /dezaʁistɔkʁatize/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | de.za.ʁis.tɔ.kʁa.ti.ze | dé.sa.ris.to.cra.ti.sez |
| désaristocratisiez | /dezaʁistɔkʁatizje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | de.za.ʁis.tɔ.kʁa.ti.zje | dé.sa.ris.to.cra.ti.siez |
| désaristocratisiez | /dezaʁistɔkʁatizje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | de.za.ʁis.tɔ.kʁa.ti.zje | dé.sa.ris.to.cra.ti.siez |
| désaristocratisions | /dezaʁistokʁatizjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | de.za.ʁis.to.kʁa.ti.zjɔ̃ | dé.sa.ris.to.cra.ti.sions° |
| désaristocratisions | /dezaʁistokʁatizjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | de.za.ʁis.to.kʁa.ti.zjɔ̃ | dé.sa.ris.to.cra.ti.sions° |
| désaristocratisons | /dezaʁistɔkʁatizɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | de.za.ʁis.tɔ.kʁa.ti.zɔ̃ | dé.sa.ris.to.cra.ti.sons° |
| désaristocratisons | /dezaʁistɔkʁatizɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | de.za.ʁis.tɔ.kʁa.ti.zɔ̃ | dé.sa.ris.to.cra.ti.sons° |
| désaristocratisâmes | /dezaʁistokʁatizam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | de.za.ʁis.to.kʁa.ti.zam | dé.sa.ris.to.cra.ti.sâme°s° |
| désaristocratisât | /dezaʁistɔkʁatiza/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | de.za.ʁis.tɔ.kʁa.ti.za | dé.sa.ris.to.cra.ti.sât° |
| désaristocratisâtes | /dezaʁistokʁatizat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | de.za.ʁis.to.kʁa.ti.zat | dé.sa.ris.to.cra.ti.sâte°s° |
| désaristocratisèrent | /dezaʁistɔkʁatizɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | de.za.ʁis.tɔ.kʁa.ti.zɛʁ | dé.sa.ris.to.cra.ti.sère°n°t° |
| désaristocratisé | /dezaʁistɔkʁatize/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | de.za.ʁis.tɔ.kʁa.ti.ze | dé.sa.ris.to.cra.ti.sé |
| désaristocratisée | /dezaʁistɔkʁatize/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | de.za.ʁis.tɔ.kʁa.ti.ze | dé.sa.ris.to.cra.ti.sée° |
| désaristocratisées | /dezaʁistɔkʁatize/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | de.za.ʁis.tɔ.kʁa.ti.ze | dé.sa.ris.to.cra.ti.sée°s° |
| désaristocratisés | /dezaʁistɔkʁatize/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | de.za.ʁis.tɔ.kʁa.ti.ze | dé.sa.ris.to.cra.ti.sés° |