VER:pron — épicène
/aʁistɔkʁatize/
Syllabes : a.ʁis.tɔ.kʁa.ti.ze
Orthocode : a.ris.to.cra.ti.ser
Fréquence
0.0
composite /M
0.0
Frantext
0.0
FrWaC
Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus
Définitions
-
1.
Rendre aristocrate.
Par son exploitation des pays arriérés, le capitalisme dans son stade suprême, l'impérialisme, est parvenu à aristocratiser d'importants secteurs de la classe ouvrière, et à soutenu une forte classe moyenne dans les métropoles.
-
2.
Devenir aristocrate.
C'était un mélange de grandes variétés astronomiques avec les rêveries astrologiques qui ne pouvait, nous ne disons pas se populariser, mais s’aristocratiser : car il eût fallu pour cela que le corps de la noblesse fût converti en société savante.
- 3. Professer l’aristocratie; l’exercer.
Étymologie
Dérivé de aristocrate, avec le suffixe -iser.
Dérivés
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| (s') aristocratisa | /aʁistɔkʁatiza/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | a.ʁis.tɔ.kʁa.ti.za | a.ris.to.cra.ti.sa |
| (m') aristocratisai | /aʁistɔkʁatizɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | a.ʁis.tɔ.kʁa.ti.zɛ | a.ris.to.cra.ti.sai |
| (s') aristocratisaient | /aʁistɔkʁatizɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | a.ʁis.tɔ.kʁa.ti.zɛ | a.ris.to.cra.ti.saie°n°t° |
| (m') aristocratisais | /aʁistɔkʁatizɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | a.ʁis.tɔ.kʁa.ti.zɛ | a.ris.to.cra.ti.sais° |
| (t') aristocratisais | /aʁistɔkʁatizɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | a.ʁis.tɔ.kʁa.ti.zɛ | a.ris.to.cra.ti.sais° |
| (s') aristocratisait | /aʁistɔkʁatizɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | a.ʁis.tɔ.kʁa.ti.zɛ | a.ris.to.cra.ti.sait° |
| (s') aristocratisant | /aʁistɔkʁatizɑ̃/ | participe, present | a.ʁis.tɔ.kʁa.ti.zɑ̃ | a.ris.to.cra.ti.sant° |
| (t') aristocratisas | /aʁistɔkʁatiza/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | a.ʁis.tɔ.kʁa.ti.za | a.ris.to.cra.ti.sas° |
| (m') aristocratisasse | /aʁistɔkʁatizas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | a.ʁis.tɔ.kʁa.ti.zas | a.ris.to.cra.ti.sasse° |
| (s') aristocratisassent | /aʁistɔkʁatizas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | a.ʁis.tɔ.kʁa.ti.zas | a.ris.to.cra.ti.sasse°n°t° |
| (t') aristocratisasses | /aʁistɔkʁatizas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | a.ʁis.tɔ.kʁa.ti.zas | a.ris.to.cra.ti.sasse°s° |
| (vous) aristocratisassiez | /aʁistɔkʁatizasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | a.ʁis.tɔ.kʁa.ti.za.sje | a.ris.to.cra.ti.sa.ssiez |
| (nous) aristocratisassions | /aʁistɔkʁatizasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | a.ʁis.tɔ.kʁa.ti.za.sjɔ̃ | a.ris.to.cra.ti.sa.ssions° |
| (m') aristocratise | /aʁistɔkʁatiz/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | a.ʁis.tɔ.kʁa.tiz | a.ris.to.cra.tise° |
| (s') aristocratise | /aʁistɔkʁatiz/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | a.ʁis.tɔ.kʁa.tiz | a.ris.to.cra.tise° |
| (t') aristocratise | /aʁistɔkʁatiz/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | a.ʁis.tɔ.kʁa.tiz | a.ris.to.cra.tise° |
| (m') aristocratise | /aʁistɔkʁatiz/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | a.ʁis.tɔ.kʁa.tiz | a.ris.to.cra.tise° |
| (s') aristocratise | /aʁistɔkʁatiz/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | a.ʁis.tɔ.kʁa.tiz | a.ris.to.cra.tise° |
| (s') aristocratisent | /aʁistɔkʁatiz/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | a.ʁis.tɔ.kʁa.tiz | a.ris.to.cra.tise°n°t° |
| (s') aristocratisent | /aʁistɔkʁatiz/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | a.ʁis.tɔ.kʁa.tiz | a.ris.to.cra.tise°n°t° |
| (s') aristocratiser | /aʁistɔkʁatize/ | infinitif | a.ʁis.tɔ.kʁa.ti.ze | a.ris.to.cra.ti.ser |
| (s') aristocratisera | /aʁistɔkʁatizəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | a.ʁis.tɔ.kʁa.ti.zə.ʁa | a.ris.to.cra.ti.se.ra |
| (m') aristocratiserai | /aʁistɔkʁatizəʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | a.ʁis.tɔ.kʁa.ti.zə.ʁɛ | a.ris.to.cra.ti.se.rai |
| (s') aristocratiseraient | /aʁistɔkʁatizəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | a.ʁis.tɔ.kʁa.ti.zə.ʁɛ | a.ris.to.cra.ti.se.raie°n°t° |
| (m') aristocratiserais | /aʁistɔkʁatizəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | a.ʁis.tɔ.kʁa.ti.zə.ʁɛ | a.ris.to.cra.ti.se.rais° |
| (t') aristocratiserais | /aʁistɔkʁatizəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | a.ʁis.tɔ.kʁa.ti.zə.ʁɛ | a.ris.to.cra.ti.se.rais° |
| (s') aristocratiserait | /aʁistɔkʁatizəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | a.ʁis.tɔ.kʁa.ti.zə.ʁɛ | a.ris.to.cra.ti.se.rait° |
| (t') aristocratiseras | /aʁistɔkʁatizəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | a.ʁis.tɔ.kʁa.ti.zə.ʁa | a.ris.to.cra.ti.se.ras° |
| (vous) aristocratiserez | /aʁistɔkʁatizəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | a.ʁis.tɔ.kʁa.ti.zə.ʁe | a.ris.to.cra.ti.se.rez |
| (vous) aristocratiseriez | /aʁistɔkʁatizəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | a.ʁis.tɔ.kʁa.ti.zə.ʁje | a.ris.to.cra.ti.se.riez |
| (nous) aristocratiserions | /aʁistɔkʁatizəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | a.ʁis.tɔ.kʁa.ti.zə.ʁjɔ̃ | a.ris.to.cra.ti.se.rions° |
| (nous) aristocratiserons | /aʁistɔkʁatizəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | a.ʁis.tɔ.kʁa.ti.zə.ʁɔ̃ | a.ris.to.cra.ti.se.rons° |
| (s') aristocratiseront | /aʁistɔkʁatizəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | a.ʁis.tɔ.kʁa.ti.zə.ʁɔ̃ | a.ris.to.cra.ti.se.ront° |
| (t') aristocratises | /aʁistɔkʁatiz/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | a.ʁis.tɔ.kʁa.tiz | a.ris.to.cra.tise°s° |
| (t') aristocratises | /aʁistɔkʁatiz/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | a.ʁis.tɔ.kʁa.tiz | a.ris.to.cra.tise°s° |
| (vous) aristocratisez | /aʁistɔkʁatize/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | a.ʁis.tɔ.kʁa.ti.ze | a.ris.to.cra.ti.sez |
| (vous) aristocratisez | /aʁistɔkʁatize/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | a.ʁis.tɔ.kʁa.ti.ze | a.ris.to.cra.ti.sez |
| (vous) aristocratisiez | /aʁistɔkʁatizje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | a.ʁis.tɔ.kʁa.ti.zje | a.ris.to.cra.ti.siez |
| (vous) aristocratisiez | /aʁistɔkʁatizje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | a.ʁis.tɔ.kʁa.ti.zje | a.ris.to.cra.ti.siez |
| (nous) aristocratisions | /aʁistɔkʁatizjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | a.ʁis.tɔ.kʁa.ti.zjɔ̃ | a.ris.to.cra.ti.sions° |
| (nous) aristocratisions | /aʁistɔkʁatizjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | a.ʁis.tɔ.kʁa.ti.zjɔ̃ | a.ris.to.cra.ti.sions° |
| (nous) aristocratisons | /aʁistɔkʁatizɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | a.ʁis.tɔ.kʁa.ti.zɔ̃ | a.ris.to.cra.ti.sons° |
| (nous) aristocratisons | /aʁistɔkʁatizɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | a.ʁis.tɔ.kʁa.ti.zɔ̃ | a.ris.to.cra.ti.sons° |
| (nous) aristocratisâmes | /aʁistɔkʁatizam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | a.ʁis.tɔ.kʁa.ti.zam | a.ris.to.cra.ti.sâme°s° |
| (s') aristocratisât | /aʁistɔkʁatiza/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | a.ʁis.tɔ.kʁa.ti.za | a.ris.to.cra.ti.sât° |
| (vous) aristocratisâtes | /aʁistɔkʁatizat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | a.ʁis.tɔ.kʁa.ti.zat | a.ris.to.cra.ti.sâte°s° |
| (s') aristocratisèrent | /aʁistɔkʁatizɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | a.ʁis.tɔ.kʁa.ti.zɛʁ | a.ris.to.cra.ti.sère°n°t° |
| (s') aristocratisé | /aʁistɔkʁatize/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | a.ʁis.tɔ.kʁa.ti.ze | a.ris.to.cra.ti.sé |
| (s') aristocratisée | /aʁistɔkʁatize/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | a.ʁis.tɔ.kʁa.ti.ze | a.ris.to.cra.ti.sée° |
| (s') aristocratisées | /aʁistɔkʁatize/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | a.ʁis.tɔ.kʁa.ti.ze | a.ris.to.cra.ti.sée°s° |
| (s') aristocratisés | /aʁistɔkʁatize/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | a.ʁis.tɔ.kʁa.ti.ze | a.ris.to.cra.ti.sés° |