désabriter

VER — épicène

/dezabʁite/

Syllabes : de.za.bʁi.te Orthocode : dé.sa.bri.ter

Fréquence

0.0 composite /M
0.0 FrWaC

Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus

Définitions

  1. 1. Enlever un abri.

Étymologie

Dérivé de abriter, avec le préfixe dés-.

Dérivés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
désabrita /dezabʁita/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier de.za.bʁi.ta dé.sa.bri.ta
désabritai /dezabʁitɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier de.za.bʁi.tɛ dé.sa.bri.tai
désabritaient /dezabʁitɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel de.za.bʁi.tɛ dé.sa.bri.taie°n°t°
désabritais /dezabʁitɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier de.za.bʁi.tɛ dé.sa.bri.tais°
désabritais /dezabʁitɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier de.za.bʁi.tɛ dé.sa.bri.tais°
désabritait /dezabʁitɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier de.za.bʁi.tɛ dé.sa.bri.tait°
désabritant /dezabʁitɑ̃/ participe, present de.za.bʁi.tɑ̃ dé.sa.bri.tant°
désabritas /dezabʁita/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier de.za.bʁi.ta dé.sa.bri.tas°
désabritasse /dezabʁitas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier de.za.bʁi.tas dé.sa.bri.tasse°
désabritassent /dezabʁitas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel de.za.bʁi.tas dé.sa.bri.tasse°n°t°
désabritasses /dezabʁitas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier de.za.bʁi.tas dé.sa.bri.tasse°s°
désabritassiez /dezabʁitasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel de.za.bʁi.ta.sje dé.sa.bri.ta.ssiez
désabritassions /dezabʁitasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel de.za.bʁi.ta.sjɔ̃ dé.sa.bri.ta.ssions°
désabrite /dezabʁit/ indicatif, present, 1e pers., singulier de.za.bʁit dé.sa.brite°
désabrite /dezabʁit/ indicatif, present, 3e pers., singulier de.za.bʁit dé.sa.brite°
désabrite /dezabʁit/ imperatif, present, 2e pers., singulier de.za.bʁit dé.sa.brite°
désabrite /dezabʁit/ subjonctif, present, 1e pers., singulier de.za.bʁit dé.sa.brite°
désabrite /dezabʁit/ subjonctif, present, 3e pers., singulier de.za.bʁit dé.sa.brite°
désabritent /dezabʁit/ indicatif, present, 3e pers., pluriel de.za.bʁit dé.sa.brite°n°t°
désabritent /dezabʁit/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel de.za.bʁit dé.sa.brite°n°t°
désabriter /dezabʁite/ infinitif de.za.bʁi.te dé.sa.bri.ter
désabritera /dezabʁitəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier de.za.bʁi.tə.ʁa dé.sa.bri.te.ra
désabriterai /dezabʁitʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier de.za.bʁi.tʁɛ dé.sa.bri.te°rai
désabriteraient /dezabʁitəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel de.za.bʁi.tə.ʁɛ dé.sa.bri.te.raie°n°t°
désabriterais /dezabʁitəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier de.za.bʁi.tə.ʁɛ dé.sa.bri.te.rais°
désabriterais /dezabʁitəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier de.za.bʁi.tə.ʁɛ dé.sa.bri.te.rais°
désabriterait /dezabʁitəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier de.za.bʁi.tə.ʁɛ dé.sa.bri.te.rait°
désabriteras /dezabʁitəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier de.za.bʁi.tə.ʁa dé.sa.bri.te.ras°
désabriterez /dezabʁitəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel de.za.bʁi.tə.ʁe dé.sa.bri.te.rez
désabriteriez /dezabʁitəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel de.za.bʁi.tə.ʁje dé.sa.bri.te.riez
désabriterions /dezabʁitəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel de.za.bʁi.tə.ʁjɔ̃ dé.sa.bri.te.rions°
désabriterons /dezabʁitəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel de.za.bʁi.tə.ʁɔ̃ dé.sa.bri.te.rons°
désabriteront /dezabʁitəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel de.za.bʁi.tə.ʁɔ̃ dé.sa.bri.te.ront°
désabrites /dezabʁit/ indicatif, present, 2e pers., singulier de.za.bʁit dé.sa.brite°s°
désabrites /dezabʁit/ subjonctif, present, 2e pers., singulier de.za.bʁit dé.sa.brite°s°
désabritez /dezabʁite/ indicatif, present, 2e pers., pluriel de.za.bʁi.te dé.sa.bri.tez
désabritez /dezabʁite/ imperatif, present, 2e pers., pluriel de.za.bʁi.te dé.sa.bri.tez
désabritiez /dezabʁitje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel de.za.bʁi.tje dé.sa.bri.tiez
désabritiez /dezabʁitje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel de.za.bʁi.tje dé.sa.bri.tiez
désabritions /dezabʁitjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel de.za.bʁi.tjɔ̃ dé.sa.bri.tions°
désabritions /dezabʁitjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel de.za.bʁi.tjɔ̃ dé.sa.bri.tions°
désabritons /dezabʁitɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel de.za.bʁi.tɔ̃ dé.sa.bri.tons°
désabritons /dezabʁitɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel de.za.bʁi.tɔ̃ dé.sa.bri.tons°
désabritâmes /dezabʁitam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel de.za.bʁi.tam dé.sa.bri.tâme°s°
désabritât /dezabʁita/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier de.za.bʁi.ta dé.sa.bri.tât°
désabritâtes /dezabʁitat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel de.za.bʁi.tat dé.sa.bri.tâte°s°
désabritèrent /dezabʁitɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel de.za.bʁi.tɛʁ dé.sa.bri.tère°n°t°
désabrité /dezabʁite/ participe, passe_simple, singulier, masculin de.za.bʁi.te dé.sa.bri.té
désabritée /dezabʁite/ participe, passe_simple, singulier, feminin de.za.bʁi.te dé.sa.bri.tée°
désabritées /dezabʁite/ participe, passe_simple, pluriel, feminin de.za.bʁi.te dé.sa.bri.tée°s°
désabrités /dezabʁite/ participe, passe_simple, pluriel, masculin de.za.bʁi.te dé.sa.bri.tés°