Conjugaison de « dinguer »

Infinitif dinguer
Participe passé dingué
Participe présent dinguant

Indicatif

Présent

1sdingue
2sdingues
3sdingue
1pdinguons
2pdinguez
3pdinguent

Imparfait

1sdinguais
2sdinguais
3sdinguait
1pdinguions
2pdinguiez
3pdinguaient

Passé simple

1sdinguai
2sdinguas
3sdingua
1pdinguâmes
2pdinguâtes
3pdinguèrent

Futur simple

1sdinguerai
2sdingueras
3sdinguera
1pdinguerons
2pdinguerez
3pdingueront

Subjonctif

Présent

1sdingue
2sdingues
3sdingue
1pdinguions
2pdinguiez
3pdinguent

Imparfait

1sdinguasse
2sdinguasses
3sdinguât
1pdinguassions
2pdinguassiez
3pdinguassent

Impératif

Présent

2sdingue
1pdinguons
2pdinguez

Conditionnel

Présent

1sdinguerais
2sdinguerais
3sdinguerait
1pdinguerions
2pdingueriez
3pdingueraient