VER — épicène
/dekomunotaʁize/
Syllabes : de.ko.mu.no.ta.ʁi.ze
Orthocode : dé.co.mmu.nau.ta.ri.ser
Fréquence
0.0
composite /M
0.0
LM10
Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus
Définitions
-
1.
Faire perdre son caractère propre à une communauté, ou des communautés particulières.
En particulier lorsque en 1962, il a proposé de « décommunautariser » les budgets éducatifs pour permettre aux Chypriotes turcs, plus pauvres dans l'ensemble, d'avoir un système éducatif digne de ce nom.Est-il nécessaire de préciser que la Réforme luthérienne va encore davantage décommunautariser, donc "dénostriser" plus encore le rapport du christianisme à la collectivité qui la reçoit.
Étymologie
Dérivé de communautariser avec le préfixe dé-.
Synonymes
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| décommunautarisa | /dekomunotaʁiza/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | de.ko.mu.no.ta.ʁi.za | dé.co.mmu.nau.ta.ri.sa |
| décommunautarisai | /dekomunotaʁizɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | de.ko.mu.no.ta.ʁi.zɛ | dé.co.mmu.nau.ta.ri.sai |
| décommunautarisaient | /dekomunotaʁizɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | de.ko.mu.no.ta.ʁi.zɛ | dé.co.mmu.nau.ta.ri.saie°n°t° |
| décommunautarisais | /dekomunotaʁizɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | de.ko.mu.no.ta.ʁi.zɛ | dé.co.mmu.nau.ta.ri.sais° |
| décommunautarisais | /dekomunotaʁizɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | de.ko.mu.no.ta.ʁi.zɛ | dé.co.mmu.nau.ta.ri.sais° |
| décommunautarisait | /dekomunotaʁizɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | de.ko.mu.no.ta.ʁi.zɛ | dé.co.mmu.nau.ta.ri.sait° |
| décommunautarisant | /dekomunotaʁizɑ̃/ | participe, present | de.ko.mu.no.ta.ʁi.zɑ̃ | dé.co.mmu.nau.ta.ri.sant° |
| décommunautarisas | /dekomunotaʁiza/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | de.ko.mu.no.ta.ʁi.za | dé.co.mmu.nau.ta.ri.sas° |
| décommunautarisasse | /dekomunotaʁizas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | de.ko.mu.no.ta.ʁi.zas | dé.co.mmu.nau.ta.ri.sasse° |
| décommunautarisassent | /dekomunotaʁizas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | de.ko.mu.no.ta.ʁi.zas | dé.co.mmu.nau.ta.ri.sasse°n°t° |
| décommunautarisasses | /dekomunotaʁizas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | de.ko.mu.no.ta.ʁi.zas | dé.co.mmu.nau.ta.ri.sasse°s° |
| décommunautarisassiez | /dekomunotaʁizasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | de.ko.mu.no.ta.ʁi.za.sje | dé.co.mmu.nau.ta.ri.sa.ssiez |
| décommunautarisassions | /dekomunotaʁizasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | de.ko.mu.no.ta.ʁi.za.sjɔ̃ | dé.co.mmu.nau.ta.ri.sa.ssions° |
| décommunautarise | /dekomunotaʁiz/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | de.ko.mu.no.ta.ʁiz | dé.co.mmu.nau.ta.rise° |
| décommunautarise | /dekomunotaʁiz/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | de.ko.mu.no.ta.ʁiz | dé.co.mmu.nau.ta.rise° |
| décommunautarise | /dekomunotaʁiz/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | de.ko.mu.no.ta.ʁiz | dé.co.mmu.nau.ta.rise° |
| décommunautarise | /dekomunotaʁiz/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | de.ko.mu.no.ta.ʁiz | dé.co.mmu.nau.ta.rise° |
| décommunautarise | /dekomunotaʁiz/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | de.ko.mu.no.ta.ʁiz | dé.co.mmu.nau.ta.rise° |
| décommunautarisent | /dekomunotaʁiz/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | de.ko.mu.no.ta.ʁiz | dé.co.mmu.nau.ta.rise°n°t° |
| décommunautarisent | /dekomunotaʁiz/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | de.ko.mu.no.ta.ʁiz | dé.co.mmu.nau.ta.rise°n°t° |
| décommunautariser | /dekomunotaʁize/ | infinitif | de.ko.mu.no.ta.ʁi.ze | dé.co.mmu.nau.ta.ri.ser |
| décommunautarisera | /dekomunotaʁizəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | de.ko.mu.no.ta.ʁi.zə.ʁa | dé.co.mmu.nau.ta.ri.se.ra |
| décommunautariserai | /dekomunotaʁizəʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | de.ko.mu.no.ta.ʁi.zə.ʁɛ | dé.co.mmu.nau.ta.ri.se.rai |
| décommunautariseraient | /dekomunotaʁizəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | de.ko.mu.no.ta.ʁi.zə.ʁɛ | dé.co.mmu.nau.ta.ri.se.raie°n°t° |
| décommunautariserais | /dekomunotaʁizəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | de.ko.mu.no.ta.ʁi.zə.ʁɛ | dé.co.mmu.nau.ta.ri.se.rais° |
| décommunautariserais | /dekomunotaʁizəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | de.ko.mu.no.ta.ʁi.zə.ʁɛ | dé.co.mmu.nau.ta.ri.se.rais° |
| décommunautariserait | /dekomunotaʁizəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | de.ko.mu.no.ta.ʁi.zə.ʁɛ | dé.co.mmu.nau.ta.ri.se.rait° |
| décommunautariseras | /dekomunotaʁizəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | de.ko.mu.no.ta.ʁi.zə.ʁa | dé.co.mmu.nau.ta.ri.se.ras° |
| décommunautariserez | /dekomunotaʁizəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | de.ko.mu.no.ta.ʁi.zə.ʁe | dé.co.mmu.nau.ta.ri.se.rez |
| décommunautariseriez | /dekomunotaʁizəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | de.ko.mu.no.ta.ʁi.zə.ʁje | dé.co.mmu.nau.ta.ri.se.riez |
| décommunautariserions | /dekomunotaʁizəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | de.ko.mu.no.ta.ʁi.zə.ʁjɔ̃ | dé.co.mmu.nau.ta.ri.se.rions° |
| décommunautariserons | /dekomunotaʁizəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | de.ko.mu.no.ta.ʁi.zə.ʁɔ̃ | dé.co.mmu.nau.ta.ri.se.rons° |
| décommunautariseront | /dekomunotaʁizəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | de.ko.mu.no.ta.ʁi.zə.ʁɔ̃ | dé.co.mmu.nau.ta.ri.se.ront° |
| décommunautarises | /dekomunotaʁiz/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | de.ko.mu.no.ta.ʁiz | dé.co.mmu.nau.ta.rise°s° |
| décommunautarises | /dekomunotaʁiz/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | de.ko.mu.no.ta.ʁiz | dé.co.mmu.nau.ta.rise°s° |
| décommunautarisez | /dekomunotaʁize/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | de.ko.mu.no.ta.ʁi.ze | dé.co.mmu.nau.ta.ri.sez |
| décommunautarisez | /dekomunotaʁize/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | de.ko.mu.no.ta.ʁi.ze | dé.co.mmu.nau.ta.ri.sez |
| décommunautarisiez | /dekomunotaʁizje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | de.ko.mu.no.ta.ʁi.zje | dé.co.mmu.nau.ta.ri.siez |
| décommunautarisiez | /dekomunotaʁizje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | de.ko.mu.no.ta.ʁi.zje | dé.co.mmu.nau.ta.ri.siez |
| décommunautarisions | /dekomunotaʁizjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | de.ko.mu.no.ta.ʁi.zjɔ̃ | dé.co.mmu.nau.ta.ri.sions° |
| décommunautarisions | /dekomunotaʁizjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | de.ko.mu.no.ta.ʁi.zjɔ̃ | dé.co.mmu.nau.ta.ri.sions° |
| décommunautarisons | /dekomunotaʁizɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | de.ko.mu.no.ta.ʁi.zɔ̃ | dé.co.mmu.nau.ta.ri.sons° |
| décommunautarisons | /dekomunotaʁizɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | de.ko.mu.no.ta.ʁi.zɔ̃ | dé.co.mmu.nau.ta.ri.sons° |
| décommunautarisâmes | /dekomunotaʁizam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | de.ko.mu.no.ta.ʁi.zam | dé.co.mmu.nau.ta.ri.sâme°s° |
| décommunautarisât | /dekomunotaʁiza/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | de.ko.mu.no.ta.ʁi.za | dé.co.mmu.nau.ta.ri.sât° |
| décommunautarisâtes | /dekomunotaʁizat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | de.ko.mu.no.ta.ʁi.zat | dé.co.mmu.nau.ta.ri.sâte°s° |
| décommunautarisèrent | /dekomunotaʁizɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | de.ko.mu.no.ta.ʁi.zɛʁ | dé.co.mmu.nau.ta.ri.sère°n°t° |
| décommunautarisé | /dekomunotaʁize/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | de.ko.mu.no.ta.ʁi.ze | dé.co.mmu.nau.ta.ri.sé |
| décommunautarisée | /dekomunotaʁize/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | de.ko.mu.no.ta.ʁi.ze | dé.co.mmu.nau.ta.ri.sée° |
| décommunautarisées | /dekomunotaʁize/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | de.ko.mu.no.ta.ʁi.ze | dé.co.mmu.nau.ta.ri.sée°s° |
| décommunautarisés | /dekomunotaʁize/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | de.ko.mu.no.ta.ʁi.ze | dé.co.mmu.nau.ta.ri.sés° |