cunctateur

Adjectif — masculin

/kɔ̃ktatœʁ/

Syllabes : kɔ̃k.ta.tœʁ Orthocode : cunc.ta.teur

Définitions

  1. 1. rare Temporisateur.
    La sagesse cunctatrice de mon père.

Étymologie

Du latin cunctator (« temporiseur »), de cunctor (« temporiser »).

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
cunctateur /kɔ̃ktatœʁ/ qualificatif, masculin, singulier kɔ̃k.ta.tœʁ cunc.ta.teur