VER — épicène
/kʁiminalize/
Syllabes : kʁi.mi.na.li.ze
Orthocode : cri.mi.na.li.ser
Fréquence
0.4
composite /M
0.2
OpenSubtitles
0.9
LM10
0.8
FrWaC
Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus
Définitions
- 1. Promulguer une loi décrivant une action comme un crime.
-
2.
Porter, renvoyer une affaire d’un tribunal civil à un tribunal criminel, faire d’un procès civil un procès criminel.
Par la nature, la forme et l'esprit de la prévention, on remonte à la pensée mère, à l'élément substantiel de ce procès innomé et stupide, où la suprématie gouvernementale, l’interprétation intolérable de l’ordre public, violent et criminalisent le droit privé et le droit commun sous le couvert de la justice.
-
3.
Faire croire qu’une action légitime est une affaire criminelle, en manipulant les populations.
Dès qu’il y a manifestation, on lâche les milices du pouvoir qui cassent et fracassent. La peur reprend le dessus et le mouvement est brisé, clochardisé, criminalisé.Pour de nombreuses personnalités comme la juriste Vanessa Codaccioni ou l’avocat Raphaël Kempf, l’usage du terme « écoterrorisme » sert en fait une autre finalité. Il ne s’agit pas de décrire une réalité, mais bien de dépolitiser l’action des militants en les criminalisant, voire en pathologisant.Ces éléments démontrent, de la part de la police française, une volonté sans précédent de criminaliser l’usage des technologies de protection de la vie privée.
Étymologie
Dérivé de criminel, avec le suffixe -iser.
Antonymes
Dérivés
Mots apparentés
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| criminalisa | /kʁiminaliza/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | kʁi.mi.na.li.za | cri.mi.na.li.sa |
| criminalisai | /kʁiminalizɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | kʁi.mi.na.li.zɛ | cri.mi.na.li.sai |
| criminalisaient | /kʁiminalizɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | kʁi.mi.na.li.zɛ | cri.mi.na.li.saie°n°t° |
| criminalisais | /kʁiminalizɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | kʁi.mi.na.li.zɛ | cri.mi.na.li.sais° |
| criminalisais | /kʁiminalizɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | kʁi.mi.na.li.zɛ | cri.mi.na.li.sais° |
| criminalisait | /kʁiminalizɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | kʁi.mi.na.li.zɛ | cri.mi.na.li.sait° |
| criminalisant | /kʁiminalizɑ̃/ | participe, present | kʁi.mi.na.li.zɑ̃ | cri.mi.na.li.sant° |
| criminalisas | /kʁiminaliza/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | kʁi.mi.na.li.za | cri.mi.na.li.sas° |
| criminalisasse | /kʁiminalizas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | kʁi.mi.na.li.zas | cri.mi.na.li.sasse° |
| criminalisassent | /kʁiminalizas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | kʁi.mi.na.li.zas | cri.mi.na.li.sasse°n°t° |
| criminalisasses | /kʁiminalizas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | kʁi.mi.na.li.zas | cri.mi.na.li.sasse°s° |
| criminalisassiez | /kʁiminalizasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | kʁi.mi.na.li.za.sje | cri.mi.na.li.sa.ssiez |
| criminalisassions | /kʁiminalizasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | kʁi.mi.na.li.za.sjɔ̃ | cri.mi.na.li.sa.ssions° |
| criminalise | /kʁiminaliz/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | kʁi.mi.na.liz | cri.mi.na.lise° |
| criminalise | /kʁiminaliz/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | kʁi.mi.na.liz | cri.mi.na.lise° |
| criminalise | /kʁiminaliz/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | kʁi.mi.na.liz | cri.mi.na.lise° |
| criminalise | /kʁiminaliz/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | kʁi.mi.na.liz | cri.mi.na.lise° |
| criminalise | /kʁiminaliz/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | kʁi.mi.na.liz | cri.mi.na.lise° |
| criminalisent | /kʁiminaliz/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | kʁi.mi.na.liz | cri.mi.na.lise°n°t° |
| criminalisent | /kʁiminaliz/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | kʁi.mi.na.liz | cri.mi.na.lise°n°t° |
| criminaliser | /kʁiminalize/ | infinitif | kʁi.mi.na.li.ze | cri.mi.na.li.ser |
| criminalisera | /kʁiminalizəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | kʁi.mi.na.li.zə.ʁa | cri.mi.na.li.se.ra |
| criminaliserai | /kʁiminalizəʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | kʁi.mi.na.li.zə.ʁɛ | cri.mi.na.li.se.rai |
| criminaliseraient | /kʁiminalizəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | kʁi.mi.na.li.zə.ʁɛ | cri.mi.na.li.se.raie°n°t° |
| criminaliserais | /kʁiminalizəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | kʁi.mi.na.li.zə.ʁɛ | cri.mi.na.li.se.rais° |
| criminaliserais | /kʁiminalizəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | kʁi.mi.na.li.zə.ʁɛ | cri.mi.na.li.se.rais° |
| criminaliserait | /kʁiminalizəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | kʁi.mi.na.li.zə.ʁɛ | cri.mi.na.li.se.rait° |
| criminaliseras | /kʁiminalizəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | kʁi.mi.na.li.zə.ʁa | cri.mi.na.li.se.ras° |
| criminaliserez | /kʁiminalizəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | kʁi.mi.na.li.zə.ʁe | cri.mi.na.li.se.rez |
| criminaliseriez | /kʁiminalizəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | kʁi.mi.na.li.zə.ʁje | cri.mi.na.li.se.riez |
| criminaliserions | /kʁiminalizəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | kʁi.mi.na.li.zə.ʁjɔ̃ | cri.mi.na.li.se.rions° |
| criminaliserons | /kʁiminalizəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | kʁi.mi.na.li.zə.ʁɔ̃ | cri.mi.na.li.se.rons° |
| criminaliseront | /kʁiminalizəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | kʁi.mi.na.li.zə.ʁɔ̃ | cri.mi.na.li.se.ront° |
| criminalises | /kʁiminaliz/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | kʁi.mi.na.liz | cri.mi.na.lise°s° |
| criminalises | /kʁiminaliz/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | kʁi.mi.na.liz | cri.mi.na.lise°s° |
| criminalisez | /kʁiminalize/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | kʁi.mi.na.li.ze | cri.mi.na.li.sez |
| criminalisez | /kʁiminalize/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | kʁi.mi.na.li.ze | cri.mi.na.li.sez |
| criminalisiez | /kʁiminalizje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | kʁi.mi.na.li.zje | cri.mi.na.li.siez |
| criminalisiez | /kʁiminalizje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | kʁi.mi.na.li.zje | cri.mi.na.li.siez |
| criminalisions | /kʁiminalizjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | kʁi.mi.na.li.zjɔ̃ | cri.mi.na.li.sions° |
| criminalisions | /kʁiminalizjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | kʁi.mi.na.li.zjɔ̃ | cri.mi.na.li.sions° |
| criminalisons | /kʁiminalizɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | kʁi.mi.na.li.zɔ̃ | cri.mi.na.li.sons° |
| criminalisons | /kʁiminalizɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | kʁi.mi.na.li.zɔ̃ | cri.mi.na.li.sons° |
| criminalisâmes | /kʁiminalizam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | kʁi.mi.na.li.zam | cri.mi.na.li.sâme°s° |
| criminalisât | /kʁiminaliza/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | kʁi.mi.na.li.za | cri.mi.na.li.sât° |
| criminalisâtes | /kʁiminalizat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | kʁi.mi.na.li.zat | cri.mi.na.li.sâte°s° |
| criminalisèrent | /kʁiminalizɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | kʁi.mi.na.li.zɛʁ | cri.mi.na.li.sère°n°t° |
| criminalisé | /kʁiminalize/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | kʁi.mi.na.li.ze | cri.mi.na.li.sé |
| criminalisée | /kʁiminalize/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | kʁi.mi.na.li.ze | cri.mi.na.li.sée° |
| criminalisées | /kʁiminalize/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | kʁi.mi.na.li.ze | cri.mi.na.li.sée°s° |
| criminalisés | /kʁiminalize/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | kʁi.mi.na.li.ze | cri.mi.na.li.sés° |