VER — masculin
/kʁakəte/
Syllabes : kʁa.kə.te
Orthocode : cra.que.ter
Fréquence
0.3
composite /M
0.1
OpenSubtitles
0.5
Frantext
0.0
LM10
0.1
FrWaC
Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus
Définitions
-
1.
Craquer souvent et avec petit bruit.
Le sel craquette quand on le jette dans le feu.
-
2.
Pousser le cri particulier à son espèce, en parlant de la cigogne, de la grue, de la cigale, du grillon.
Magali s’éclipse et, sur le chemin du retour, écoute les cigales qui craquettent allègrement dans toute la garrigue.
- 3. Faire craquer ses dents par une convulsion des muscles des mâchoires.
Étymologie
Diminutif de craquer.
Dérivés
Mots apparentés
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| craqueta | /kʁakəta/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | kʁa.kə.ta | cra.que.ta |
| craquetai | /kʁakətɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | kʁa.kə.tɛ | cra.que.tai |
| craquetaient | /kʁakətɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | kʁa.kə.tɛ | cra.que.taie°n°t° |
| craquetais | /kʁakətɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | kʁa.kə.tɛ | cra.que.tais° |
| craquetais | /kʁakətɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | kʁa.kə.tɛ | cra.que.tais° |
| craquetait | /kʁakətɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | kʁa.kə.tɛ | cra.que.tait° |
| craquetant | /kʁaktɑ̃/ | participe, present | kʁak.tɑ̃ | craque°.tant° |
| craquetas | /kʁakəta/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | kʁa.kə.ta | cra.que.tas° |
| craquetasse | /kʁaktas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | kʁak.tas | craque°.tasse° |
| craquetassent | /kʁaktas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | kʁak.tas | craque°.tasse°n°t° |
| craquetasses | /kʁaktas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | kʁak.tas | craque°.tasse°s° |
| craquetassiez | /kʁakətasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | kʁa.kə.ta.sje | cra.que.ta.ssiez |
| craquetassions | /kʁakətasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | kʁa.kə.ta.sjɔ̃ | cra.que.ta.ssions° |
| craqueter | /kʁakəte/ | infinitif | kʁa.kə.te | cra.que.ter |
| craquetez | /kʁakəte/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | kʁa.kə.te | cra.que.tez |
| craquetez | /kʁakəte/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | kʁa.kə.te | cra.que.tez |
| craquetiez | /kʁakətje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | kʁa.kə.tje | cra.que.tiez |
| craquetiez | /kʁaktje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | kʁak.tje | craque°.tiez |
| craquetions | /kʁakətjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | kʁa.kə.tjɔ̃ | cra.que.tions° |
| craquetions | /kʁakətjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | kʁa.kə.tjɔ̃ | cra.que.tions° |
| craquetons | /kʁakətɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | kʁa.kə.tɔ̃ | cra.que.tons° |
| craquetons | /kʁakətɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | kʁa.kə.tɔ̃ | cra.que.tons° |
| craquette | /kʁakɛt/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | kʁa.kɛt | cra.quette° |
| craquette | /kʁakɛt/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | kʁa.kɛt | cra.quette° |
| craquette | /kʁakɛt/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | kʁa.kɛt | cra.quette° |
| craquette | /kʁakɛt/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | kʁa.kɛt | cra.quette° |
| craquette | /kʁakɛt/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | kʁa.kɛt | cra.quette° |
| craquettent | /kʁakɛt/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | kʁa.kɛt | cra.quette°n°t° |
| craquettent | /kʁakɛt/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | kʁa.kɛt | cra.quette°n°t° |
| craquettera | /kʁakɛtʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | kʁa.kɛ.tʁa | cra.que.tte°ra |
| craquetterai | /kʁakɛtʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | kʁa.kɛ.tʁɛ | cra.que.tte°rai |
| craquetteraient | /kʁakɛtʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | kʁa.kɛ.tʁɛ | cra.que.tte°raie°n°t° |
| craquetterais | /kʁakɛtʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | kʁa.kɛ.tʁɛ | cra.que.tte°rais° |
| craquetterais | /kʁakɛtʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | kʁa.kɛ.tʁɛ | cra.que.tte°rais° |
| craquetterait | /kʁakɛtʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | kʁa.kɛ.tʁɛ | cra.que.tte°rait° |
| craquetteras | /kʁakɛtʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | kʁa.kɛ.tʁa | cra.que.tte°ras° |
| craquetterez | /kʁakɛtʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | kʁa.kɛ.tʁe | cra.que.tte°rez |
| craquetteriez | /kʁakɛtəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | kʁa.kɛ.tə.ʁje | cra.que.tte.riez |
| craquetterions | /kʁakɛtəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | kʁa.kɛ.tə.ʁjɔ̃ | cra.que.tte.rions° |
| craquetterons | /kʁakɛtʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | kʁa.kɛ.tʁɔ̃ | cra.que.tte°rons° |
| craquetteront | /kʁakɛtʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | kʁa.kɛ.tʁɔ̃ | cra.que.tte°ront° |
| craquettes | /kʁakɛt/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | kʁa.kɛt | cra.quette°s° |
| craquettes | /kʁakɛt/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | kʁa.kɛt | cra.quette°s° |
| craquetâmes | /kʁaktam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | kʁak.tam | craque°.tâme°s° |
| craquetât | /kʁakəta/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | kʁa.kə.ta | cra.que.tât° |
| craquetâtes | /kʁakətat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | kʁa.kə.tat | cra.que.tâte°s° |
| craquetèrent | /kʁakətɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | kʁa.kə.tɛʁ | cra.que.tère°n°t° |
| craqueté | /kʁakəte/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | kʁa.kə.te | cra.que.té |
| craquète | /kʁakɛt/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | kʁa.kɛt | cra.quète° |
| craquète | /kʁakɛt/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | kʁa.kɛt | cra.quète° |
| craquète | /kʁakɛt/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | kʁa.kɛt | cra.quète° |
| craquète | /kʁakɛt/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | kʁa.kɛt | cra.quète° |
| craquète | /kʁakɛt/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | kʁa.kɛt | cra.quète° |
| craquètent | /kʁakɛt/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | kʁa.kɛt | cra.quète°n°t° |
| craquètent | /kʁakɛt/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | kʁa.kɛt | cra.quète°n°t° |
| craquètera | /kʁakɛtəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | kʁa.kɛ.tə.ʁa | cra.què.te.ra |
| craquèterai | /kʁakɛtʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | kʁa.kɛ.tʁɛ | cra.què.te°rai |
| craquèteraient | /kʁakɛtəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | kʁa.kɛ.tə.ʁɛ | cra.què.te.raie°n°t° |
| craquèterais | /kʁakɛtəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | kʁa.kɛ.tə.ʁɛ | cra.què.te.rais° |
| craquèterais | /kʁakɛtəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | kʁa.kɛ.tə.ʁɛ | cra.què.te.rais° |
| craquèterait | /kʁakɛtəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | kʁa.kɛ.tə.ʁɛ | cra.què.te.rait° |
| craquèteras | /kʁakɛtəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | kʁa.kɛ.tə.ʁa | cra.què.te.ras° |
| craquèterez | /kʁakɛtəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | kʁa.kɛ.tə.ʁe | cra.què.te.rez |
| craquèteriez | /kʁakɛtəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | kʁa.kɛ.tə.ʁje | cra.què.te.riez |
| craquèterions | /kʁakɛtəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | kʁa.kɛ.tə.ʁjɔ̃ | cra.què.te.rions° |
| craquèterons | /kʁakɛtəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | kʁa.kɛ.tə.ʁɔ̃ | cra.què.te.rons° |
| craquèteront | /kʁakɛtəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | kʁa.kɛ.tə.ʁɔ̃ | cra.què.te.ront° |
| craquètes | /kʁakɛt/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | kʁa.kɛt | cra.quète°s° |
| craquètes | /kʁakɛt/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | kʁa.kɛt | cra.quète°s° |