chogobiter

VER — masculin

/ʃoɡobite/

Syllabes : ʃo.ɡo.bi.te Orthocode : cho.go.bi.ter

Définitions

  1. 1. Parler comme un Français, avec le R uvulaire à la place du R roulé, ou une intonation plate.
    En effet, lorsqu’on demande à un informateur de chogobiter, c’est-à-dire d’imiter la manière de parler des Français, c’est presque instinctivement, il cherche à modifier le volume de son appareil phonatoire et insiste sur les vibrantes.

Étymologie

De chogobit, avec le suffixe verbal -er.

Dérivés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
chogobita /ʃoɡobita/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʃo.ɡo.bi.ta cho.go.bi.ta
chogobitai /ʃoɡobitɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʃo.ɡo.bi.tɛ cho.go.bi.tai
chogobitaient /ʃoɡobitɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʃo.ɡo.bi.tɛ cho.go.bi.taie°n°t°
chogobitais /ʃoɡobitɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʃo.ɡo.bi.tɛ cho.go.bi.tais°
chogobitais /ʃoɡobitɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʃo.ɡo.bi.tɛ cho.go.bi.tais°
chogobitait /ʃoɡobitɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʃo.ɡo.bi.tɛ cho.go.bi.tait°
chogobitant /ʃoɡobitɑ̃/ participe, present ʃo.ɡo.bi.tɑ̃ cho.go.bi.tant°
chogobitas /ʃoɡobita/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʃo.ɡo.bi.ta cho.go.bi.tas°
chogobitasse /ʃoɡobitas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʃo.ɡo.bi.tas cho.go.bi.tasse°
chogobitassent /ʃoɡobitas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʃo.ɡo.bi.tas cho.go.bi.tasse°n°t°
chogobitasses /ʃoɡobitas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʃo.ɡo.bi.tas cho.go.bi.tasse°s°
chogobitassiez /ʃoɡobitasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʃo.ɡo.bi.ta.sje cho.go.bi.ta.ssiez
chogobitassions /ʃoɡobitasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʃo.ɡo.bi.ta.sjɔ̃ cho.go.bi.ta.ssions°
chogobite /ʃoɡobit/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʃo.ɡo.bit cho.go.bite°
chogobite /ʃoɡobit/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʃo.ɡo.bit cho.go.bite°
chogobite /ʃoɡobit/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʃo.ɡo.bit cho.go.bite°
chogobite /ʃoɡobit/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʃo.ɡo.bit cho.go.bite°
chogobite /ʃoɡobit/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʃo.ɡo.bit cho.go.bite°
chogobitent /ʃoɡobit/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʃo.ɡo.bit cho.go.bite°n°t°
chogobitent /ʃoɡobit/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʃo.ɡo.bit cho.go.bite°n°t°
chogobiter /ʃoɡobite/ infinitif ʃo.ɡo.bi.te cho.go.bi.ter
chogobitera /ʃoɡobitʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʃo.ɡo.bi.tʁa cho.go.bi.te°ra
chogobiterai /ʃoɡobitʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʃo.ɡo.bi.tʁɛ cho.go.bi.te°rai
chogobiteraient /ʃoɡobitʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʃo.ɡo.bi.tʁɛ cho.go.bi.te°raie°n°t°
chogobiterais /ʃoɡobitʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʃo.ɡo.bi.tʁɛ cho.go.bi.te°rais°
chogobiterais /ʃoɡobitʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʃo.ɡo.bi.tʁɛ cho.go.bi.te°rais°
chogobiterait /ʃoɡobitʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʃo.ɡo.bi.tʁɛ cho.go.bi.te°rait°
chogobiteras /ʃoɡobitʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʃo.ɡo.bi.tʁa cho.go.bi.te°ras°
chogobiterez /ʃoɡobitʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʃo.ɡo.bi.tʁe cho.go.bi.te°rez
chogobiteriez /ʃoɡobitʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʃo.ɡo.bi.tʁje cho.go.bi.te°riez
chogobiterions /ʃoɡobitʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʃo.ɡo.bi.tʁjɔ̃ cho.go.bi.te°rions°
chogobiterons /ʃoɡobitʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʃo.ɡo.bi.tʁɔ̃ cho.go.bi.te°rons°
chogobiteront /ʃoɡobitʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʃo.ɡo.bi.tʁɔ̃ cho.go.bi.te°ront°
chogobites /ʃoɡobit/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʃo.ɡo.bit cho.go.bite°s°
chogobites /ʃoɡobit/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʃo.ɡo.bit cho.go.bite°s°
chogobitez /ʃoɡobite/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʃo.ɡo.bi.te cho.go.bi.tez
chogobitez /ʃoɡobite/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʃo.ɡo.bi.te cho.go.bi.tez
chogobitiez /ʃoɡobitje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʃo.ɡo.bi.tje cho.go.bi.tiez
chogobitiez /ʃoɡobitje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʃo.ɡo.bi.tje cho.go.bi.tiez
chogobitions /ʃoɡobitjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʃo.ɡo.bi.tjɔ̃ cho.go.bi.tions°
chogobitions /ʃoɡobitjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʃo.ɡo.bi.tjɔ̃ cho.go.bi.tions°
chogobitons /ʃoɡobitɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʃo.ɡo.bi.tɔ̃ cho.go.bi.tons°
chogobitons /ʃoɡobitɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʃo.ɡo.bi.tɔ̃ cho.go.bi.tons°
chogobitâmes /ʃoɡobitam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʃo.ɡo.bi.tam cho.go.bi.tâme°s°
chogobitât /ʃoɡobita/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʃo.ɡo.bi.ta cho.go.bi.tât°
chogobitâtes /ʃoɡobitat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʃo.ɡo.bi.tat cho.go.bi.tâte°s°
chogobitèrent /ʃoɡobitɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʃo.ɡo.bi.tɛʁ cho.go.bi.tère°n°t°
chogobité /ʃoɡobite/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʃo.ɡo.bi.te cho.go.bi.té