caïmanter

VER — masculin

/kaimɑ̃te/

Syllabes : ka.i.mɑ̃.te Orthocode : ca.ï.man.ter

Définitions

  1. 1. argot Travailler beaucoup ^([1]).
  2. 2. Tromper ^([2]).

Étymologie

Dérivé de caïman, avec le suffixe -er avec ajout d’un -t- prothétique.

Synonymes

Dérivés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
caïmanta /kaimɑ̃ta/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ka.i.mɑ̃.ta ca.ï.man.ta
caïmantai /kaimɑ̃tɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ka.i.mɑ̃.tɛ ca.ï.man.tai
caïmantaient /kaimɑ̃tɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ka.i.mɑ̃.tɛ ca.ï.man.taie°n°t°
caïmantais /kaimɑ̃tɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ka.i.mɑ̃.tɛ ca.ï.man.tais°
caïmantais /kaimɑ̃tɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ka.i.mɑ̃.tɛ ca.ï.man.tais°
caïmantait /kaimɑ̃tɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ka.i.mɑ̃.tɛ ca.ï.man.tait°
caïmantant /kaimɑ̃tɑ̃/ participe, present ka.i.mɑ̃.tɑ̃ ca.ï.man.tant°
caïmantas /kaimɑ̃ta/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ka.i.mɑ̃.ta ca.ï.man.tas°
caïmantasse /kaimɑ̃tas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ka.i.mɑ̃.tas ca.ï.man.tasse°
caïmantassent /kaimɑ̃tas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ka.i.mɑ̃.tas ca.ï.man.tasse°n°t°
caïmantasses /kaimɑ̃tas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ka.i.mɑ̃.tas ca.ï.man.tasse°s°
caïmantassiez /kaimɑ̃tasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ka.i.mɑ̃.ta.sje ca.ï.man.ta.ssiez
caïmantassions /kaimɑ̃tasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ka.i.mɑ̃.ta.sjɔ̃ ca.ï.man.ta.ssions°
caïmante /kaimɑ̃t/ indicatif, present, 1e pers., singulier ka.i.mɑ̃t ca.ï.mante°
caïmante /kaimɑ̃t/ indicatif, present, 3e pers., singulier ka.i.mɑ̃t ca.ï.mante°
caïmante /kaimɑ̃t/ imperatif, present, 2e pers., singulier ka.i.mɑ̃t ca.ï.mante°
caïmante /kaimɑ̃t/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ka.i.mɑ̃t ca.ï.mante°
caïmante /kaimɑ̃t/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ka.i.mɑ̃t ca.ï.mante°
caïmantent /kaimɑ̃t/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ka.i.mɑ̃t ca.ï.mante°n°t°
caïmantent /kaimɑ̃t/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ka.i.mɑ̃t ca.ï.mante°n°t°
caïmanter /kaimɑ̃te/ infinitif ka.i.mɑ̃.te ca.ï.man.ter
caïmantera /kaimɑ̃təʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ka.i.mɑ̃.tə.ʁa ca.ï.man.te.ra
caïmanterai /kaimɑ̃tʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ka.i.mɑ̃.tʁɛ ca.ï.man.te°rai
caïmanteraient /kaimɑ̃təʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ka.i.mɑ̃.tə.ʁɛ ca.ï.man.te.raie°n°t°
caïmanterais /kaimɑ̃təʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ka.i.mɑ̃.tə.ʁɛ ca.ï.man.te.rais°
caïmanterais /kaimɑ̃təʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ka.i.mɑ̃.tə.ʁɛ ca.ï.man.te.rais°
caïmanterait /kaimɑ̃təʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ka.i.mɑ̃.tə.ʁɛ ca.ï.man.te.rait°
caïmanteras /kaimɑ̃təʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ka.i.mɑ̃.tə.ʁa ca.ï.man.te.ras°
caïmanterez /kaimɑ̃təʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ka.i.mɑ̃.tə.ʁe ca.ï.man.te.rez
caïmanteriez /kaimɑ̃təʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ka.i.mɑ̃.tə.ʁje ca.ï.man.te.riez
caïmanterions /kaimɑ̃təʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ka.i.mɑ̃.tə.ʁjɔ̃ ca.ï.man.te.rions°
caïmanterons /kaimɑ̃təʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ka.i.mɑ̃.tə.ʁɔ̃ ca.ï.man.te.rons°
caïmanteront /kaimɑ̃təʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ka.i.mɑ̃.tə.ʁɔ̃ ca.ï.man.te.ront°
caïmantes /kaimɑ̃t/ indicatif, present, 2e pers., singulier ka.i.mɑ̃t ca.ï.mante°s°
caïmantes /kaimɑ̃t/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ka.i.mɑ̃t ca.ï.mante°s°
caïmantez /kaimɑ̃te/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ka.i.mɑ̃.te ca.ï.man.tez
caïmantez /kaimɑ̃te/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ka.i.mɑ̃.te ca.ï.man.tez
caïmantiez /kaimɑ̃tje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ka.i.mɑ̃.tje ca.ï.man.tiez
caïmantiez /kaimɑ̃tje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ka.i.mɑ̃.tje ca.ï.man.tiez
caïmantions /kaimɑ̃tjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ka.i.mɑ̃.tjɔ̃ ca.ï.man.tions°
caïmantions /kaimɑ̃tjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ka.i.mɑ̃.tjɔ̃ ca.ï.man.tions°
caïmantons /kaimɑ̃tɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ka.i.mɑ̃.tɔ̃ ca.ï.man.tons°
caïmantons /kaimɑ̃tɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ka.i.mɑ̃.tɔ̃ ca.ï.man.tons°
caïmantâmes /kaimɑ̃tam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ka.i.mɑ̃.tam ca.ï.man.tâme°s°
caïmantât /kaimɑ̃ta/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ka.i.mɑ̃.ta ca.ï.man.tât°
caïmantâtes /kaimɑ̃tat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ka.i.mɑ̃.tat ca.ï.man.tâte°s°
caïmantèrent /kaimɑ̃tɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ka.i.mɑ̃.tɛʁ ca.ï.man.tère°n°t°
caïmanté /kaimɑ̃te/ participe, passe_simple, singulier, masculin ka.i.mɑ̃.te ca.ï.man.té