Conjugaison de « (se) brunir »

Infinitif (se) brunir
Participe passé bruni
Participe présent brunissant

Indicatif

Présent

1s(me) brunis
2s(te) brunis
3s(se) brunit
1p(nous) brunissons
2p(vous) brunissez
3p(se) brunissent

Imparfait

1s(me) brunissais
2s(te) brunissais
3s(se) brunissait
1p(nous) brunissions
2p(vous) brunissiez
3p(se) brunissaient

Passé simple

1s(me) brunis
2s(te) brunis
3s(se) brunit
1p(nous) brunîmes
2p(vous) brunîtes
3p(se) brunirent

Futur simple

1s(me) brunirai
2s(te) bruniras
3s(se) brunira
1p(nous) brunirons
2p(vous) brunirez
3p(se) bruniront

Subjonctif

Présent

1s(me) brunisse
2s(te) brunisses
3s(se) brunisse
1p(nous) brunissions
2p(vous) brunissiez
3p(se) brunissent

Imparfait

1s(me) brunisse
2s(te) brunisses
3s(se) brunît
1p(nous) brunissions
2p(vous) brunissiez
3p(se) brunissent

Impératif

Présent

2s(te) brunis
1p(nous) brunissons
2p(vous) brunissez

Conditionnel

Présent

1s(me) brunirais
2s(te) brunirais
3s(se) brunirait
1p(nous) brunirions
2p(vous) bruniriez
3p(se) bruniraient