Conjugaison de « (se) bruire »
Infinitif (se) bruire
Participe passé bruit
Participe présent bruissant
Indicatif
Présent
| 1s | (me) bruis |
| 2s | (te) bruis |
| 3s | (se) bruit |
| 3p | (se) bruissent |
Imparfait
| 1s | (me) bruyais |
| 2s | (te) bruyais |
| 3s | (se) bruissait |
| 1p | (nous) bruyions |
| 2p | (vous) bruyiez |
| 3p | (se) bruissaient |
Passé simple
| 3s | (se) bruit |
| 3p | (se) bruirent |
Futur simple
| 3s | (se) bruira |
| 3p | (se) bruiront |
Subjonctif
Présent
| 3s | (se) bruisse |
| 3p | (se) bruissent |
Imparfait
| 3p | (se) bruissent |