binoter

VER — épicène

/binote/

Syllabes : bi.no.te Orthocode : bi.no.ter

Définitions

  1. 1. Biner avec un binot
  2. 2. Biner, labourer superficiellement.

Étymologie

De binot avec le suffixe -er. Le verbe a vite été très tôt utilisé en concurrence du verbe biner, duquel est issu binot, et dont il a fini par prendre le même sens par extension.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
binota /binota/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier bi.no.ta bi.no.ta
binotai /binotɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier bi.no.tɛ bi.no.tai
binotaient /binotɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel bi.no.tɛ bi.no.taie°n°t°
binotais /binotɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier bi.no.tɛ bi.no.tais°
binotais /binotɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier bi.no.tɛ bi.no.tais°
binotait /binotɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier bi.no.tɛ bi.no.tait°
binotant /binotɑ̃/ participe, present bi.no.tɑ̃ bi.no.tant°
binotas /binota/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier bi.no.ta bi.no.tas°
binotasse /binotas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier bi.no.tas bi.no.tasse°
binotassent /binotas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel bi.no.tas bi.no.tasse°n°t°
binotasses /binotas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier bi.no.tas bi.no.tasse°s°
binotassiez /binotasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel bi.no.ta.sje bi.no.ta.ssiez
binotassions /binotasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel bi.no.ta.sjɔ̃ bi.no.ta.ssions°
binote /binɔt/ indicatif, present, 1e pers., singulier bi.nɔt bi.note°
binote /binɔt/ indicatif, present, 3e pers., singulier bi.nɔt bi.note°
binote /binɔt/ imperatif, present, 2e pers., singulier bi.nɔt bi.note°
binote /binɔt/ subjonctif, present, 1e pers., singulier bi.nɔt bi.note°
binote /binɔt/ subjonctif, present, 3e pers., singulier bi.nɔt bi.note°
binotent /binɔt/ indicatif, present, 3e pers., pluriel bi.nɔt bi.note°n°t°
binotent /binɔt/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel bi.nɔt bi.note°n°t°
binoter /binote/ infinitif bi.no.te bi.no.ter
binotera /binɔtəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier bi.nɔ.tə.ʁa bi.no.te.ra
binoterai /binɔtʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier bi.nɔ.tʁɛ bi.no.te°rai
binoteraient /binɔtəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel bi.nɔ.tə.ʁɛ bi.no.te.raie°n°t°
binoterais /binɔtəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier bi.nɔ.tə.ʁɛ bi.no.te.rais°
binoterais /binɔtəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier bi.nɔ.tə.ʁɛ bi.no.te.rais°
binoterait /binɔtəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier bi.nɔ.tə.ʁɛ bi.no.te.rait°
binoteras /binɔtəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier bi.nɔ.tə.ʁa bi.no.te.ras°
binoterez /binɔtəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel bi.nɔ.tə.ʁe bi.no.te.rez
binoteriez /binɔtəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel bi.nɔ.tə.ʁje bi.no.te.riez
binoterions /binɔtəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel bi.nɔ.tə.ʁjɔ̃ bi.no.te.rions°
binoterons /binɔtəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel bi.nɔ.tə.ʁɔ̃ bi.no.te.rons°
binoteront /binɔtəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel bi.nɔ.tə.ʁɔ̃ bi.no.te.ront°
binotes /binɔt/ indicatif, present, 2e pers., singulier bi.nɔt bi.note°s°
binotes /binɔt/ subjonctif, present, 2e pers., singulier bi.nɔt bi.note°s°
binotez /binote/ indicatif, present, 2e pers., pluriel bi.no.te bi.no.tez
binotez /binote/ imperatif, present, 2e pers., pluriel bi.no.te bi.no.tez
binotiez /binɔtje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel bi.nɔ.tje bi.no.tiez
binotiez /binɔtje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel bi.nɔ.tje bi.no.tiez
binotions /binɔtjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel bi.nɔ.tjɔ̃ bi.no.tions°
binotions /binɔtjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel bi.nɔ.tjɔ̃ bi.no.tions°
binotons /binotɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel bi.no.tɔ̃ bi.no.tons°
binotons /binotɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel bi.no.tɔ̃ bi.no.tons°
binotâmes /binotam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel bi.no.tam bi.no.tâme°s°
binotât /binota/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier bi.no.ta bi.no.tât°
binotâtes /binotat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel bi.no.tat bi.no.tâte°s°
binotèrent /binotɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel bi.no.tɛʁ bi.no.tère°n°t°
binoté /binote/ participe, passe_simple, singulier, masculin bi.no.te bi.no.té
binotée /binote/ participe, passe_simple, singulier, feminin bi.no.te bi.no.tée°
binotées /binote/ participe, passe_simple, pluriel, feminin bi.no.te bi.no.tée°s°
binotés /binote/ participe, passe_simple, pluriel, masculin bi.no.te bi.no.tés°