Conjugaison de « (se) bidonner »

Infinitif (se) bidonner
Participe passé bidonné
Participe présent bidonnant

Indicatif

Présent

1s(me) bidonne
2s(te) bidonnes
3s(se) bidonne
1p(nous) bidonnons
2p(vous) bidonnez
3p(se) bidonnent

Imparfait

1s(me) bidonnais
2s(te) bidonnais
3s(se) bidonnait
1p(nous) bidonnions
2p(vous) bidonniez
3p(se) bidonnaient

Passé simple

1s(me) bidonnai
2s(te) bidonnas
3s(se) bidonna
1p(nous) bidonnâmes
2p(vous) bidonnâtes
3p(se) bidonnèrent

Futur simple

1s(me) bidonnerai
2s(te) bidonneras
3s(se) bidonnera
1p(nous) bidonnerons
2p(vous) bidonnerez
3p(se) bidonneront

Subjonctif

Présent

1s(me) bidonne
2s(te) bidonnes
3s(se) bidonne
1p(nous) bidonnions
2p(vous) bidonniez
3p(se) bidonnent

Imparfait

1s(me) bidonnasse
2s(te) bidonnasses
3s(se) bidonnât
1p(nous) bidonnassions
2p(vous) bidonnassiez
3p(se) bidonnassent

Impératif

Présent

2s(te) bidonne
1p(nous) bidonnons
2p(vous) bidonnez

Conditionnel

Présent

1s(me) bidonnerais
2s(te) bidonnerais
3s(se) bidonnerait
1p(nous) bidonnerions
2p(vous) bidonneriez
3p(se) bidonneraient