(s') autocalmer

VER:pron — épicène

/otokalme/

Syllabes : o.to.kal.me Orthocode : au.to.cal.mer

Définitions

  1. 1. Se calmer par soi-même.
    L'écoute de la musique aide la personne à gérer ses états mentaux, à s'autocalmer et à s'autostimuler mais aussi à ressentir de l'apaisement, des moments de détente.
    On se vante bien d'être contre, quand tout va pour le mieux, mais on s'en sert pour s'autocalmer.
    Je l'aide aussi à apprendre à s'autocalmer, à contrôler ses réactions.

Étymologie

De calmer, avec le préfixe auto-.

Dérivés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
(s') autocalma /otokalma/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier o.to.kal.ma au.to.cal.ma
(m') autocalmai /otokalmɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier o.to.kal.mɛ au.to.cal.mai
(s') autocalmaient /otokalmɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel o.to.kal.mɛ au.to.cal.maie°n°t°
(m') autocalmais /otokalmɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier o.to.kal.mɛ au.to.cal.mais°
(t') autocalmais /otokalmɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier o.to.kal.mɛ au.to.cal.mais°
(s') autocalmait /otokalmɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier o.to.kal.mɛ au.to.cal.mait°
(s') autocalmant /otokalmɑ̃/ participe, present o.to.kal.mɑ̃ au.to.cal.mant°
(t') autocalmas /otokalma/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier o.to.kal.ma au.to.cal.mas°
(m') autocalmasse /otokalmas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier o.to.kal.mas au.to.cal.masse°
(s') autocalmassent /otokalmas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel o.to.kal.mas au.to.cal.masse°n°t°
(t') autocalmasses /otokalmas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier o.to.kal.mas au.to.cal.masse°s°
(vous) autocalmassiez /otokalmasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel o.to.kal.ma.sje au.to.cal.ma.ssiez
(nous) autocalmassions /otokalmasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel o.to.kal.ma.sjɔ̃ au.to.cal.ma.ssions°
(m') autocalme /otokalm/ indicatif, present, 1e pers., singulier o.to.kalm au.to.calme°
(s') autocalme /otokalm/ indicatif, present, 3e pers., singulier o.to.kalm au.to.calme°
(t') autocalme /otokalm/ imperatif, present, 2e pers., singulier o.to.kalm au.to.calme°
(m') autocalme /otokalm/ subjonctif, present, 1e pers., singulier o.to.kalm au.to.calme°
(s') autocalme /otokalm/ subjonctif, present, 3e pers., singulier o.to.kalm au.to.calme°
(s') autocalment /otokalm/ indicatif, present, 3e pers., pluriel o.to.kalm au.to.calme°n°t°
(s') autocalment /otokalm/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel o.to.kalm au.to.calme°n°t°
(s') autocalmer /otokalme/ infinitif o.to.kal.me au.to.cal.mer
(s') autocalmera /otokalməʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier o.to.kal.mə.ʁa au.to.cal.me.ra
(m') autocalmerai /otokalməʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier o.to.kal.mə.ʁɛ au.to.cal.me.rai
(s') autocalmeraient /otokalməʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel o.to.kal.mə.ʁɛ au.to.cal.me.raie°n°t°
(m') autocalmerais /otokalməʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier o.to.kal.mə.ʁɛ au.to.cal.me.rais°
(t') autocalmerais /otokalməʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier o.to.kal.mə.ʁɛ au.to.cal.me.rais°
(s') autocalmerait /otokalməʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier o.to.kal.mə.ʁɛ au.to.cal.me.rait°
(t') autocalmeras /otokalməʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier o.to.kal.mə.ʁa au.to.cal.me.ras°
(vous) autocalmerez /otokalməʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel o.to.kal.mə.ʁe au.to.cal.me.rez
(vous) autocalmeriez /otokalməʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel o.to.kal.mə.ʁje au.to.cal.me.riez
(nous) autocalmerions /otokalməʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel o.to.kal.mə.ʁjɔ̃ au.to.cal.me.rions°
(nous) autocalmerons /otokalməʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel o.to.kal.mə.ʁɔ̃ au.to.cal.me.rons°
(s') autocalmeront /otokalməʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel o.to.kal.mə.ʁɔ̃ au.to.cal.me.ront°
(t') autocalmes /otokalm/ indicatif, present, 2e pers., singulier o.to.kalm au.to.calme°s°
(t') autocalmes /otokalm/ subjonctif, present, 2e pers., singulier o.to.kalm au.to.calme°s°
(vous) autocalmez /otokalme/ indicatif, present, 2e pers., pluriel o.to.kal.me au.to.cal.mez
(vous) autocalmez /otokalme/ imperatif, present, 2e pers., pluriel o.to.kal.me au.to.cal.mez
(vous) autocalmiez /otokalmje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel o.to.kal.mje au.to.cal.miez
(vous) autocalmiez /otokalmje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel o.to.kal.mje au.to.cal.miez
(nous) autocalmions /otokalmjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel o.to.kal.mjɔ̃ au.to.cal.mions°
(nous) autocalmions /otokalmjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel o.to.kal.mjɔ̃ au.to.cal.mions°
(nous) autocalmons /otokalmɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel o.to.kal.mɔ̃ au.to.cal.mons°
(nous) autocalmons /otokalmɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel o.to.kal.mɔ̃ au.to.cal.mons°
(nous) autocalmâmes /otokalmam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel o.to.kal.mam au.to.cal.mâme°s°
(s') autocalmât /otokalma/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier o.to.kal.ma au.to.cal.mât°
(vous) autocalmâtes /otokalmat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel o.to.kal.mat au.to.cal.mâte°s°
(s') autocalmèrent /otokalmɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel o.to.kal.mɛʁ au.to.cal.mère°n°t°
(s') autocalmé /otokalme/ participe, passe_simple, singulier, masculin o.to.kal.me au.to.cal.mé
(s') autocalmée /otokalme/ participe, passe_simple, singulier, feminin o.to.kal.me au.to.cal.mée°
(s') autocalmées /otokalme/ participe, passe_simple, pluriel, feminin o.to.kal.me au.to.cal.mée°s°
(s') autocalmés /otokalme/ participe, passe_simple, pluriel, masculin o.to.kal.me au.to.cal.més°