appertiser

VER — épicène

/apɛʁtize/

Syllabes : a.pɛʁ.ti.ze Orthocode : a.pper.ti.ser

Fréquence

0.0 composite /M
0.0 FrWaC

Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus

Définitions

  1. 1. cuisine Traiter (des aliments) par appertisation pour leur assurer une bonne conservation.
    Maturité des récoltes : stade correct de maturité des légumes à congeler et à appertiser.
    Cette situation s'explique par la précocité de la récolte des petits pois et par la sécheresse qui a réduit les quantités de haricots à appertiser ou à surgeler.

Étymologie

De Appert, de Nicolas Appert, avec le suffixe -iser.

Dérivés

Mots apparentés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
appertisa /apɛʁtiza/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier a.pɛʁ.ti.za a.pper.ti.sa
appertisai /apɛʁtizɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier a.pɛʁ.ti.zɛ a.pper.ti.sai
appertisaient /apɛʁtizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel a.pɛʁ.ti.zɛ a.pper.ti.saie°n°t°
appertisais /apɛʁtizɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier a.pɛʁ.ti.zɛ a.pper.ti.sais°
appertisais /apɛʁtizɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier a.pɛʁ.ti.zɛ a.pper.ti.sais°
appertisait /apɛʁtizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier a.pɛʁ.ti.zɛ a.pper.ti.sait°
appertisant /apɛʁtizɑ̃/ participe, present a.pɛʁ.ti.zɑ̃ a.pper.ti.sant°
appertisas /apɛʁtiza/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier a.pɛʁ.ti.za a.pper.ti.sas°
appertisasse /apɛʁtizas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier a.pɛʁ.ti.zas a.pper.ti.sasse°
appertisassent /apɛʁtizas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel a.pɛʁ.ti.zas a.pper.ti.sasse°n°t°
appertisasses /apɛʁtizas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier a.pɛʁ.ti.zas a.pper.ti.sasse°s°
appertisassiez /apɛʁtizasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel a.pɛʁ.ti.za.sje a.pper.ti.sa.ssiez
appertisassions /apɛʁtizasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel a.pɛʁ.ti.za.sjɔ̃ a.pper.ti.sa.ssions°
appertise /apɛʁtiz/ indicatif, present, 1e pers., singulier a.pɛʁ.tiz a.pper.tise°
appertise /apɛʁtiz/ indicatif, present, 3e pers., singulier a.pɛʁ.tiz a.pper.tise°
appertise /apɛʁtiz/ imperatif, present, 2e pers., singulier a.pɛʁ.tiz a.pper.tise°
appertise /apɛʁtiz/ subjonctif, present, 1e pers., singulier a.pɛʁ.tiz a.pper.tise°
appertise /apɛʁtiz/ subjonctif, present, 3e pers., singulier a.pɛʁ.tiz a.pper.tise°
appertisent /apɛʁtiz/ indicatif, present, 3e pers., pluriel a.pɛʁ.tiz a.pper.tise°n°t°
appertisent /apɛʁtiz/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel a.pɛʁ.tiz a.pper.tise°n°t°
appertiser /apɛʁtize/ infinitif a.pɛʁ.ti.ze a.pper.ti.ser
appertisera /apɛʁtizəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier a.pɛʁ.ti.zə.ʁa a.pper.ti.se.ra
appertiserai /apɛʁtizəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier a.pɛʁ.ti.zə.ʁɛ a.pper.ti.se.rai
appertiseraient /apɛʁtizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel a.pɛʁ.ti.zə.ʁɛ a.pper.ti.se.raie°n°t°
appertiserais /apɛʁtizəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier a.pɛʁ.ti.zə.ʁɛ a.pper.ti.se.rais°
appertiserais /apɛʁtizəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier a.pɛʁ.ti.zə.ʁɛ a.pper.ti.se.rais°
appertiserait /apɛʁtizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier a.pɛʁ.ti.zə.ʁɛ a.pper.ti.se.rait°
appertiseras /apɛʁtizəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier a.pɛʁ.ti.zə.ʁa a.pper.ti.se.ras°
appertiserez /apɛʁtizəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel a.pɛʁ.ti.zə.ʁe a.pper.ti.se.rez
appertiseriez /apɛʁtizəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel a.pɛʁ.ti.zə.ʁje a.pper.ti.se.riez
appertiserions /apɛʁtizəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel a.pɛʁ.ti.zə.ʁjɔ̃ a.pper.ti.se.rions°
appertiserons /apɛʁtizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel a.pɛʁ.ti.zə.ʁɔ̃ a.pper.ti.se.rons°
appertiseront /apɛʁtizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel a.pɛʁ.ti.zə.ʁɔ̃ a.pper.ti.se.ront°
appertises /apɛʁtiz/ indicatif, present, 2e pers., singulier a.pɛʁ.tiz a.pper.tise°s°
appertises /apɛʁtiz/ subjonctif, present, 2e pers., singulier a.pɛʁ.tiz a.pper.tise°s°
appertisez /apɛʁtize/ indicatif, present, 2e pers., pluriel a.pɛʁ.ti.ze a.pper.ti.sez
appertisez /apɛʁtize/ imperatif, present, 2e pers., pluriel a.pɛʁ.ti.ze a.pper.ti.sez
appertisiez /apɛʁtizje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel a.pɛʁ.ti.zje a.pper.ti.siez
appertisiez /apɛʁtizje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel a.pɛʁ.ti.zje a.pper.ti.siez
appertisions /apɛʁtizjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel a.pɛʁ.ti.zjɔ̃ a.pper.ti.sions°
appertisions /apɛʁtizjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel a.pɛʁ.ti.zjɔ̃ a.pper.ti.sions°
appertisons /apɛʁtizɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel a.pɛʁ.ti.zɔ̃ a.pper.ti.sons°
appertisons /apɛʁtizɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel a.pɛʁ.ti.zɔ̃ a.pper.ti.sons°
appertisâmes /apɛʁtizam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel a.pɛʁ.ti.zam a.pper.ti.sâme°s°
appertisât /apɛʁtiza/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier a.pɛʁ.ti.za a.pper.ti.sât°
appertisâtes /apɛʁtizat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel a.pɛʁ.ti.zat a.pper.ti.sâte°s°
appertisèrent /apɛʁtizɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel a.pɛʁ.ti.zɛʁ a.pper.ti.sère°n°t°
appertisé /apɛʁtize/ participe, passe_simple, singulier, masculin a.pɛʁ.ti.ze a.pper.ti.sé
appertisée /apɛʁtize/ participe, passe_simple, singulier, feminin a.pɛʁ.ti.ze a.pper.ti.sée°
appertisées /apɛʁtize/ participe, passe_simple, pluriel, feminin a.pɛʁ.ti.ze a.pper.ti.sée°s°
appertisés /apɛʁtize/ participe, passe_simple, pluriel, masculin a.pɛʁ.ti.ze a.pper.ti.sés°