Conjugaison de « (s') éventer »

Infinitif (s') éventer
Participe passé éventé
Participe présent éventant

Indicatif

Présent

1s(m') évente
2s(t') éventes
3s(s') évente
1p(nous) éventons
2p(vous) éventez
3p(s') éventent

Imparfait

1s(m') éventais
2s(t') éventais
3s(s') éventait
1p(nous) éventions
2p(vous) éventiez
3p(s') éventaient

Passé simple

1s(m') éventai
2s(t') éventas
3s(s') éventa
1p(nous) éventâmes
2p(vous) éventâtes
3p(s') éventèrent

Futur simple

1s(m') éventerai
2s(t') éventeras
3s(s') éventera
1p(nous) éventerons
2p(vous) éventerez
3p(s') éventeront

Subjonctif

Présent

1s(m') évente
2s(t') éventes
3s(s') évente
1p(nous) éventions
2p(vous) éventiez
3p(s') éventent

Imparfait

1s(m') éventasse
2s(t') éventasses
3s(s') éventât
1p(nous) éventassions
2p(vous) éventassiez
3p(s') éventassent

Impératif

Présent

2s(t') évente
1p(nous) éventons
2p(vous) éventez

Conditionnel

Présent

1s(m') éventerais
2s(t') éventerais
3s(s') éventerait
1p(nous) éventerions
2p(vous) éventeriez
3p(s') éventeraient