VER — épicène
/epustate/
Syllabes : e.pus.ta.te
Orthocode : é.pous.ta.ter
Définitions
- 1. Chasser quelqu’un, le renvoyer avec humeur.
Étymologie
Augmentatif de épousseter.
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| époustata | /epustata/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | e.pus.ta.ta | é.pous.ta.ta |
| époustatai | /epustatɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | e.pus.ta.tɛ | é.pous.ta.tai |
| époustataient | /epustatɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | e.pus.ta.tɛ | é.pous.ta.taie°n°t° |
| époustatais | /epustatɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | e.pus.ta.tɛ | é.pous.ta.tais° |
| époustatais | /epustatɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | e.pus.ta.tɛ | é.pous.ta.tais° |
| époustatait | /epustatɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | e.pus.ta.tɛ | é.pous.ta.tait° |
| époustatant | /epustatɑ̃/ | participe, present | e.pus.ta.tɑ̃ | é.pous.ta.tant° |
| époustatas | /epustata/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | e.pus.ta.ta | é.pous.ta.tas° |
| époustatasse | /epustatas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | e.pus.ta.tas | é.pous.ta.tasse° |
| époustatassent | /epustatas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | e.pus.ta.tas | é.pous.ta.tasse°n°t° |
| époustatasses | /epustatas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | e.pus.ta.tas | é.pous.ta.tasse°s° |
| époustatassiez | /epustatasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | e.pus.ta.ta.sje | é.pous.ta.ta.ssiez |
| époustatassions | /epustatasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | e.pus.ta.ta.sjɔ̃ | é.pous.ta.ta.ssions° |
| époustate | /epustat/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | e.pus.tat | é.pous.tate° |
| époustate | /epustat/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | e.pus.tat | é.pous.tate° |
| époustate | /epustat/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | e.pus.tat | é.pous.tate° |
| époustate | /epustat/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | e.pus.tat | é.pous.tate° |
| époustate | /epustat/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | e.pus.tat | é.pous.tate° |
| époustatent | /epustat/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | e.pus.tat | é.pous.tate°n°t° |
| époustatent | /epustat/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | e.pus.tat | é.pous.tate°n°t° |
| époustater | /epustate/ | infinitif | e.pus.ta.te | é.pous.ta.ter |
| époustatera | /epustatəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | e.pus.ta.tə.ʁa | é.pous.ta.te.ra |
| époustaterai | /epustatʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | e.pus.ta.tʁɛ | é.pous.ta.te°rai |
| époustateraient | /epustatəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | e.pus.ta.tə.ʁɛ | é.pous.ta.te.raie°n°t° |
| époustaterais | /epustatəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | e.pus.ta.tə.ʁɛ | é.pous.ta.te.rais° |
| époustaterais | /epustatəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | e.pus.ta.tə.ʁɛ | é.pous.ta.te.rais° |
| époustaterait | /epustatəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | e.pus.ta.tə.ʁɛ | é.pous.ta.te.rait° |
| époustateras | /epustatəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | e.pus.ta.tə.ʁa | é.pous.ta.te.ras° |
| époustaterez | /epustatəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | e.pus.ta.tə.ʁe | é.pous.ta.te.rez |
| époustateriez | /epustatəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | e.pus.ta.tə.ʁje | é.pous.ta.te.riez |
| époustaterions | /epustatəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | e.pus.ta.tə.ʁjɔ̃ | é.pous.ta.te.rions° |
| époustaterons | /epustatəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | e.pus.ta.tə.ʁɔ̃ | é.pous.ta.te.rons° |
| époustateront | /epustatəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | e.pus.ta.tə.ʁɔ̃ | é.pous.ta.te.ront° |
| époustates | /epustat/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | e.pus.tat | é.pous.tate°s° |
| époustates | /epustat/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | e.pus.tat | é.pous.tate°s° |
| époustatez | /epustate/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | e.pus.ta.te | é.pous.ta.tez |
| époustatez | /epustate/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | e.pus.ta.te | é.pous.ta.tez |
| époustatiez | /epustatje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | e.pus.ta.tje | é.pous.ta.tiez |
| époustatiez | /epustatje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | e.pus.ta.tje | é.pous.ta.tiez |
| époustations | /epustatjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | e.pus.ta.tjɔ̃ | é.pous.ta.tions° |
| époustations | /epustatjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | e.pus.ta.tjɔ̃ | é.pous.ta.tions° |
| époustatons | /epustatɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | e.pus.ta.tɔ̃ | é.pous.ta.tons° |
| époustatons | /epustatɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | e.pus.ta.tɔ̃ | é.pous.ta.tons° |
| époustatâmes | /epustatam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | e.pus.ta.tam | é.pous.ta.tâme°s° |
| époustatât | /epustata/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | e.pus.ta.ta | é.pous.ta.tât° |
| époustatâtes | /epustatat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | e.pus.ta.tat | é.pous.ta.tâte°s° |
| époustatèrent | /epustatɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | e.pus.ta.tɛʁ | é.pous.ta.tère°n°t° |
| époustaté | /epustate/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | e.pus.ta.te | é.pous.ta.té |
| époustatée | /epustate/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | e.pus.ta.te | é.pous.ta.tée° |
| époustatées | /epustate/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | e.pus.ta.te | é.pous.ta.tée°s° |
| époustatés | /epustate/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | e.pus.ta.te | é.pous.ta.tés° |