VER — épicène
/enoʃe/
Syllabes : e.no.ʃe
Orthocode : é.nau.cher
Définitions
- 1. Former sur l'enclume la place de la branche d'une épingle, avant de former celle de la tête.
Étymologie
De l’ancien français osche (« entaille ») avec le préfixe en-.
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| énaucha | /enoʃa/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | e.no.ʃa | é.nau.cha |
| énauchai | /enoʃɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | e.no.ʃɛ | é.nau.chai |
| énauchaient | /enoʃɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | e.no.ʃɛ | é.nau.chaie°n°t° |
| énauchais | /enoʃɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | e.no.ʃɛ | é.nau.chais° |
| énauchais | /enoʃɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | e.no.ʃɛ | é.nau.chais° |
| énauchait | /enoʃɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | e.no.ʃɛ | é.nau.chait° |
| énauchant | /enoʃɑ̃/ | participe, present | e.no.ʃɑ̃ | é.nau.chant° |
| énauchas | /enoʃa/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | e.no.ʃa | é.nau.chas° |
| énauchasse | /enoʃas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | e.no.ʃas | é.nau.chasse° |
| énauchassent | /enoʃas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | e.no.ʃas | é.nau.chasse°n°t° |
| énauchasses | /enoʃas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | e.no.ʃas | é.nau.chasse°s° |
| énauchassiez | /enoʃasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | e.no.ʃa.sje | é.nau.cha.ssiez |
| énauchassions | /enoʃasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | e.no.ʃa.sjɔ̃ | é.nau.cha.ssions° |
| énauche | /enoʃ/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | e.noʃ | é.nauche° |
| énauche | /enoʃ/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | e.noʃ | é.nauche° |
| énauche | /enoʃ/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | e.noʃ | é.nauche° |
| énauche | /enoʃ/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | e.noʃ | é.nauche° |
| énauche | /enoʃ/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | e.noʃ | é.nauche° |
| énauchent | /enoʃ/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | e.noʃ | é.nauche°n°t° |
| énauchent | /enoʃ/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | e.noʃ | é.nauche°n°t° |
| énaucher | /enoʃe/ | infinitif | e.no.ʃe | é.nau.cher |
| énauchera | /enoʃəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | e.no.ʃə.ʁa | é.nau.che.ra |
| énaucherai | /enoʃəʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | e.no.ʃə.ʁɛ | é.nau.che.rai |
| énaucheraient | /enoʃəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | e.no.ʃə.ʁɛ | é.nau.che.raie°n°t° |
| énaucherais | /enoʃəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | e.no.ʃə.ʁɛ | é.nau.che.rais° |
| énaucherais | /enoʃəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | e.no.ʃə.ʁɛ | é.nau.che.rais° |
| énaucherait | /enoʃəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | e.no.ʃə.ʁɛ | é.nau.che.rait° |
| énaucheras | /enoʃəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | e.no.ʃə.ʁa | é.nau.che.ras° |
| énaucherez | /enoʃəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | e.no.ʃə.ʁe | é.nau.che.rez |
| énaucheriez | /enoʃəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | e.no.ʃə.ʁje | é.nau.che.riez |
| énaucherions | /enoʃəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | e.no.ʃə.ʁjɔ̃ | é.nau.che.rions° |
| énaucherons | /enoʃəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | e.no.ʃə.ʁɔ̃ | é.nau.che.rons° |
| énaucheront | /enoʃəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | e.no.ʃə.ʁɔ̃ | é.nau.che.ront° |
| énauches | /enoʃ/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | e.noʃ | é.nauche°s° |
| énauches | /enoʃ/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | e.noʃ | é.nauche°s° |
| énauchez | /enoʃe/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | e.no.ʃe | é.nau.chez |
| énauchez | /enoʃe/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | e.no.ʃe | é.nau.chez |
| énauchiez | /enoʃje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | e.no.ʃje | é.nau.chiez |
| énauchiez | /enoʃje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | e.no.ʃje | é.nau.chiez |
| énauchions | /enoʃjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | e.no.ʃjɔ̃ | é.nau.chions° |
| énauchions | /enoʃjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | e.no.ʃjɔ̃ | é.nau.chions° |
| énauchons | /enoʃɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | e.no.ʃɔ̃ | é.nau.chons° |
| énauchons | /enoʃɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | e.no.ʃɔ̃ | é.nau.chons° |
| énauchâmes | /enoʃam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | e.no.ʃam | é.nau.châme°s° |
| énauchât | /enoʃa/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | e.no.ʃa | é.nau.chât° |
| énauchâtes | /enoʃat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | e.no.ʃat | é.nau.châte°s° |
| énauchèrent | /enoʃɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | e.no.ʃɛʁ | é.nau.chère°n°t° |
| énauché | /enoʃe/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | e.no.ʃe | é.nau.ché |
| énauchée | /enoʃe/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | e.no.ʃe | é.nau.chée° |
| énauchées | /enoʃe/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | e.no.ʃe | é.nau.chée°s° |
| énauchés | /enoʃe/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | e.no.ʃe | é.nau.chés° |