VER — épicène
/ekote/
Syllabes : e.ko.te
Orthocode : é.cô.ter
Définitions
- 1. Enlever la côte des feuilles de tabac ou encore de certains légumes avant de les cuisiner.
- 2. Travailler le fil de fer de manière à enlever les côtes et les pliures pour le redresser.
Étymologie
De côte, avec le préfixe séparatif é-.
Synonymes
Dérivés
Mots apparentés
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| écôta | /ekota/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | e.ko.ta | é.cô.ta |
| écôtai | /ekotɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | e.ko.tɛ | é.cô.tai |
| écôtaient | /ekotɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | e.ko.tɛ | é.cô.taie°n°t° |
| écôtais | /ekotɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | e.ko.tɛ | é.cô.tais° |
| écôtais | /ekotɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | e.ko.tɛ | é.cô.tais° |
| écôtait | /ekotɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | e.ko.tɛ | é.cô.tait° |
| écôtant | /ekotɑ̃/ | participe, present | e.ko.tɑ̃ | é.cô.tant° |
| écôtas | /ekota/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | e.ko.ta | é.cô.tas° |
| écôtasse | /ekotas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | e.ko.tas | é.cô.tasse° |
| écôtassent | /ekotas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | e.ko.tas | é.cô.tasse°n°t° |
| écôtasses | /ekotas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | e.ko.tas | é.cô.tasse°s° |
| écôtassiez | /ekotasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | e.ko.ta.sje | é.cô.ta.ssiez |
| écôtassions | /ekotasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | e.ko.ta.sjɔ̃ | é.cô.ta.ssions° |
| écôte | /ekot/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | e.kot | é.côte° |
| écôte | /ekot/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | e.kot | é.côte° |
| écôte | /ekot/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | e.kot | é.côte° |
| écôte | /ekot/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | e.kot | é.côte° |
| écôte | /ekot/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | e.kot | é.côte° |
| écôtent | /ekot/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | e.kot | é.côte°n°t° |
| écôtent | /ekot/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | e.kot | é.côte°n°t° |
| écôter | /ekote/ | infinitif | e.ko.te | é.cô.ter |
| écôtera | /ekotəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | e.ko.tə.ʁa | é.cô.te.ra |
| écôterai | /ekotʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | e.ko.tʁɛ | é.cô.te°rai |
| écôteraient | /ekotəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | e.ko.tə.ʁɛ | é.cô.te.raie°n°t° |
| écôterais | /ekotəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | e.ko.tə.ʁɛ | é.cô.te.rais° |
| écôterais | /ekotəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | e.ko.tə.ʁɛ | é.cô.te.rais° |
| écôterait | /ekotəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | e.ko.tə.ʁɛ | é.cô.te.rait° |
| écôteras | /ekotəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | e.ko.tə.ʁa | é.cô.te.ras° |
| écôterez | /ekotəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | e.ko.tə.ʁe | é.cô.te.rez |
| écôteriez | /ekotəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | e.ko.tə.ʁje | é.cô.te.riez |
| écôterions | /ekotəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | e.ko.tə.ʁjɔ̃ | é.cô.te.rions° |
| écôterons | /ekotəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | e.ko.tə.ʁɔ̃ | é.cô.te.rons° |
| écôteront | /ekotəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | e.ko.tə.ʁɔ̃ | é.cô.te.ront° |
| écôtes | /ekot/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | e.kot | é.côte°s° |
| écôtes | /ekot/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | e.kot | é.côte°s° |
| écôtez | /ekote/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | e.ko.te | é.cô.tez |
| écôtez | /ekote/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | e.ko.te | é.cô.tez |
| écôtiez | /ekotje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | e.ko.tje | é.cô.tiez |
| écôtiez | /ekotje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | e.ko.tje | é.cô.tiez |
| écôtions | /ekotjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | e.ko.tjɔ̃ | é.cô.tions° |
| écôtions | /ekotjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | e.ko.tjɔ̃ | é.cô.tions° |
| écôtons | /ekotɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | e.ko.tɔ̃ | é.cô.tons° |
| écôtons | /ekotɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | e.ko.tɔ̃ | é.cô.tons° |
| écôtâmes | /ekotam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | e.ko.tam | é.cô.tâme°s° |
| écôtât | /ekota/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | e.ko.ta | é.cô.tât° |
| écôtâtes | /ekotat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | e.ko.tat | é.cô.tâte°s° |
| écôtèrent | /ekotɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | e.ko.tɛʁ | é.cô.tère°n°t° |
| écôté | /ekote/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | e.ko.te | é.cô.té |
| écôtée | /ekote/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | e.ko.te | é.cô.tée° |
| écôtées | /ekote/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | e.ko.te | é.cô.tée°s° |
| écôtés | /ekote/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | e.ko.te | é.cô.tés° |