æstimer

VER — épicène

/estime/

Syllabes : es.ti.me Orthocode : æs.ti.mer

Définitions

  1. 1. archaïque Orthographe ancienne d’estimer.
    M A I S ie crains qu’on ne ſ’y ſoit pris de trop mauuais biais , Partie faulte de bon Medecin qui prit Reſinam in Galaad, Partie par quelque faſtueuſe & enflée oſtentation de doctrine ſourcilleuſe & arrogante , Partie à vouloir ſouſtenir des abus , & æſtimer des ſuperſtitions non tenables , inaduertemment gliſſées, leſquelles apperceuës nous deuions eſtre les plus haſtifs d’arracher , Quand bien mōſtrées par noſtre ennemy, & d’vne iniurieuſe façon, Profitant cela de luy, malgré luy meſme : Salutem ex inimicis noſtris & de manu eorum qui oderunt nos, Si ſans detriment de la bonne moiſſon elles pouuoient eſtre deſracinées , Qui eſt l’aduis & la volonté enſemble du Seigneur , Qu’imagineray‐ie plus d’où ſe ſoient ces mauuaiſes plantes creuës en graine, egrenées en tant de ſillons , Ces ruines ſi aduancées , qu’il n’y a preſque plus que les fondements ſaufs & entiers , & non par tout encores.

Étymologie

→ voir estimer

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
æstima /estima/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier es.ti.ma æs.ti.ma
æstimai /estimɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier es.ti.mɛ æs.ti.mai
æstimaient /estimɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel es.ti.mɛ æs.ti.maie°n°t°
æstimais /estimɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier es.ti.mɛ æs.ti.mais°
æstimais /estimɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier es.ti.mɛ æs.ti.mais°
æstimait /estimɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier es.ti.mɛ æs.ti.mait°
æstimant /estimɑ̃/ participe, present es.ti.mɑ̃ æs.ti.mant°
æstimas /estima/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier es.ti.ma æs.ti.mas°
æstimasse /estimas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier es.ti.mas æs.ti.masse°
æstimassent /estimas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel es.ti.mas æs.ti.masse°n°t°
æstimasses /estimas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier es.ti.mas æs.ti.masse°s°
æstimassiez /estimasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel es.ti.ma.sje æs.ti.ma.ssiez
æstimassions /estimasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel es.ti.ma.sjɔ̃ æs.ti.ma.ssions°
æstime /estim/ indicatif, present, 1e pers., singulier es.tim æs.time°
æstime /estim/ indicatif, present, 3e pers., singulier es.tim æs.time°
æstime /estim/ imperatif, present, 2e pers., singulier es.tim æs.time°
æstime /estim/ subjonctif, present, 1e pers., singulier es.tim æs.time°
æstime /estim/ subjonctif, present, 3e pers., singulier es.tim æs.time°
æstiment /estim/ indicatif, present, 3e pers., pluriel es.tim æs.time°n°t°
æstiment /estim/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel es.tim æs.time°n°t°
æstimer /estime/ infinitif es.ti.me æs.ti.mer
æstimera /estiməʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier es.ti.mə.ʁa æs.ti.me.ra
æstimerai /estiməʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier es.ti.mə.ʁɛ æs.ti.me.rai
æstimeraient /estiməʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel es.ti.mə.ʁɛ æs.ti.me.raie°n°t°
æstimerais /estiməʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier es.ti.mə.ʁɛ æs.ti.me.rais°
æstimerais /estiməʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier es.ti.mə.ʁɛ æs.ti.me.rais°
æstimerait /estiməʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier es.ti.mə.ʁɛ æs.ti.me.rait°
æstimeras /estiməʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier es.ti.mə.ʁa æs.ti.me.ras°
æstimerez /estiməʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel es.ti.mə.ʁe æs.ti.me.rez
æstimeriez /estiməʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel es.ti.mə.ʁje æs.ti.me.riez
æstimerions /estiməʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel es.ti.mə.ʁjɔ̃ æs.ti.me.rions°
æstimerons /estiməʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel es.ti.mə.ʁɔ̃ æs.ti.me.rons°
æstimeront /estiməʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel es.ti.mə.ʁɔ̃ æs.ti.me.ront°
æstimes /estim/ indicatif, present, 2e pers., singulier es.tim æs.time°s°
æstimes /estim/ subjonctif, present, 2e pers., singulier es.tim æs.time°s°
æstimez /estime/ indicatif, present, 2e pers., pluriel es.ti.me æs.ti.mez
æstimez /estime/ imperatif, present, 2e pers., pluriel es.ti.me æs.ti.mez
æstimiez /estimje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel es.ti.mje æs.ti.miez
æstimiez /estimje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel es.ti.mje æs.ti.miez
æstimions /estimjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel es.ti.mjɔ̃ æs.ti.mions°
æstimions /estimjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel es.ti.mjɔ̃ æs.ti.mions°
æstimons /estimɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel es.ti.mɔ̃ æs.ti.mons°
æstimons /estimɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel es.ti.mɔ̃ æs.ti.mons°
æstimâmes /estimam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel es.ti.mam æs.ti.mâme°s°
æstimât /estima/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier es.ti.ma æs.ti.mât°
æstimâtes /estimat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel es.ti.mat æs.ti.mâte°s°
æstimèrent /estimɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel es.ti.mɛʁ æs.ti.mère°n°t°
æstimé /estime/ participe, passe_simple, singulier, masculin es.ti.me æs.ti.mé
æstimée /estime/ participe, passe_simple, singulier, feminin es.ti.me æs.ti.mée°
æstimées /estime/ participe, passe_simple, pluriel, feminin es.ti.me æs.ti.mée°s°
æstimés /estime/ participe, passe_simple, pluriel, masculin es.ti.me æs.ti.més°