VER:pron — épicène
/veʁitabilize/
Syllabes : ve.ʁi.ta.bi.li.ze
Orthocode : vé.ri.ta.bi.li.ser
Définitions
-
1.
Rendre véritable.
Tu t'es véritabilisé, et ceci est loin d'être toujours de bon augure.folpoulet : Il faut quand même relativiser avant de dire que Nadal a retrouvé son jeu. Tout imprévisible qu’il soit, Berdych reste un joueur hors top 10… jbsport : Oui il faut pas rater le visé, la rediviser, le revitaliser, la revisualiser, te la revisser, la véritabiliser. Ben comme tu dis folpo.
Étymologie
De véritable, avec le suffixe -iser.
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| (se) véritabilisa | /veʁitabiliza/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | ve.ʁi.ta.bi.li.za | vé.ri.ta.bi.li.sa |
| (me) véritabilisai | /veʁitabilizɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | ve.ʁi.ta.bi.li.zɛ | vé.ri.ta.bi.li.sai |
| (se) véritabilisaient | /veʁitabilizɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | ve.ʁi.ta.bi.li.zɛ | vé.ri.ta.bi.li.saie°n°t° |
| (me) véritabilisais | /veʁitabilizɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | ve.ʁi.ta.bi.li.zɛ | vé.ri.ta.bi.li.sais° |
| (te) véritabilisais | /veʁitabilizɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | ve.ʁi.ta.bi.li.zɛ | vé.ri.ta.bi.li.sais° |
| (se) véritabilisait | /veʁitabilizɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | ve.ʁi.ta.bi.li.zɛ | vé.ri.ta.bi.li.sait° |
| (se) véritabilisant | /veʁitabilizɑ̃/ | participe, present | ve.ʁi.ta.bi.li.zɑ̃ | vé.ri.ta.bi.li.sant° |
| (te) véritabilisas | /veʁitabiliza/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | ve.ʁi.ta.bi.li.za | vé.ri.ta.bi.li.sas° |
| (me) véritabilisasse | /veʁitabilizas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | ve.ʁi.ta.bi.li.zas | vé.ri.ta.bi.li.sasse° |
| (se) véritabilisassent | /veʁitabilizas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | ve.ʁi.ta.bi.li.zas | vé.ri.ta.bi.li.sasse°n°t° |
| (te) véritabilisasses | /veʁitabilizas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | ve.ʁi.ta.bi.li.zas | vé.ri.ta.bi.li.sasse°s° |
| (vous) véritabilisassiez | /veʁitabilizasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | ve.ʁi.ta.bi.li.za.sje | vé.ri.ta.bi.li.sa.ssiez |
| (nous) véritabilisassions | /veʁitabilizasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | ve.ʁi.ta.bi.li.za.sjɔ̃ | vé.ri.ta.bi.li.sa.ssions° |
| (me) véritabilise | /veʁitabiliz/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | ve.ʁi.ta.bi.liz | vé.ri.ta.bi.lise° |
| (se) véritabilise | /veʁitabiliz/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | ve.ʁi.ta.bi.liz | vé.ri.ta.bi.lise° |
| (te) véritabilise | /veʁitabiliz/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | ve.ʁi.ta.bi.liz | vé.ri.ta.bi.lise° |
| (me) véritabilise | /veʁitabiliz/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | ve.ʁi.ta.bi.liz | vé.ri.ta.bi.lise° |
| (se) véritabilise | /veʁitabiliz/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | ve.ʁi.ta.bi.liz | vé.ri.ta.bi.lise° |
| (se) véritabilisent | /veʁitabiliz/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | ve.ʁi.ta.bi.liz | vé.ri.ta.bi.lise°n°t° |
| (se) véritabilisent | /veʁitabiliz/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | ve.ʁi.ta.bi.liz | vé.ri.ta.bi.lise°n°t° |
| (se) véritabiliser | /veʁitabilize/ | infinitif | ve.ʁi.ta.bi.li.ze | vé.ri.ta.bi.li.ser |
| (se) véritabilisera | /veʁitabilizəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | ve.ʁi.ta.bi.li.zə.ʁa | vé.ri.ta.bi.li.se.ra |
| (me) véritabiliserai | /veʁitabilizəʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | ve.ʁi.ta.bi.li.zə.ʁɛ | vé.ri.ta.bi.li.se.rai |
| (se) véritabiliseraient | /veʁitabilizəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | ve.ʁi.ta.bi.li.zə.ʁɛ | vé.ri.ta.bi.li.se.raie°n°t° |
| (me) véritabiliserais | /veʁitabilizəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | ve.ʁi.ta.bi.li.zə.ʁɛ | vé.ri.ta.bi.li.se.rais° |
| (te) véritabiliserais | /veʁitabilizəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | ve.ʁi.ta.bi.li.zə.ʁɛ | vé.ri.ta.bi.li.se.rais° |
| (se) véritabiliserait | /veʁitabilizəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | ve.ʁi.ta.bi.li.zə.ʁɛ | vé.ri.ta.bi.li.se.rait° |
| (te) véritabiliseras | /veʁitabilizəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | ve.ʁi.ta.bi.li.zə.ʁa | vé.ri.ta.bi.li.se.ras° |
| (vous) véritabiliserez | /veʁitabilizəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | ve.ʁi.ta.bi.li.zə.ʁe | vé.ri.ta.bi.li.se.rez |
| (vous) véritabiliseriez | /veʁitabilizəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | ve.ʁi.ta.bi.li.zə.ʁje | vé.ri.ta.bi.li.se.riez |
| (nous) véritabiliserions | /veʁitabilizəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | ve.ʁi.ta.bi.li.zə.ʁjɔ̃ | vé.ri.ta.bi.li.se.rions° |
| (nous) véritabiliserons | /veʁitabilizəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | ve.ʁi.ta.bi.li.zə.ʁɔ̃ | vé.ri.ta.bi.li.se.rons° |
| (se) véritabiliseront | /veʁitabilizəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | ve.ʁi.ta.bi.li.zə.ʁɔ̃ | vé.ri.ta.bi.li.se.ront° |
| (te) véritabilises | /veʁitabiliz/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | ve.ʁi.ta.bi.liz | vé.ri.ta.bi.lise°s° |
| (te) véritabilises | /veʁitabiliz/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | ve.ʁi.ta.bi.liz | vé.ri.ta.bi.lise°s° |
| (vous) véritabilisez | /veʁitabilize/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | ve.ʁi.ta.bi.li.ze | vé.ri.ta.bi.li.sez |
| (vous) véritabilisez | /veʁitabilize/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | ve.ʁi.ta.bi.li.ze | vé.ri.ta.bi.li.sez |
| (vous) véritabilisiez | /veʁitabilizje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | ve.ʁi.ta.bi.li.zje | vé.ri.ta.bi.li.siez |
| (vous) véritabilisiez | /veʁitabilizje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | ve.ʁi.ta.bi.li.zje | vé.ri.ta.bi.li.siez |
| (nous) véritabilisions | /veʁitabilizjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | ve.ʁi.ta.bi.li.zjɔ̃ | vé.ri.ta.bi.li.sions° |
| (nous) véritabilisions | /veʁitabilizjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | ve.ʁi.ta.bi.li.zjɔ̃ | vé.ri.ta.bi.li.sions° |
| (nous) véritabilisons | /veʁitabilizɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | ve.ʁi.ta.bi.li.zɔ̃ | vé.ri.ta.bi.li.sons° |
| (nous) véritabilisons | /veʁitabilizɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | ve.ʁi.ta.bi.li.zɔ̃ | vé.ri.ta.bi.li.sons° |
| (nous) véritabilisâmes | /veʁitabilizam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | ve.ʁi.ta.bi.li.zam | vé.ri.ta.bi.li.sâme°s° |
| (se) véritabilisât | /veʁitabiliza/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | ve.ʁi.ta.bi.li.za | vé.ri.ta.bi.li.sât° |
| (vous) véritabilisâtes | /veʁitabilizat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | ve.ʁi.ta.bi.li.zat | vé.ri.ta.bi.li.sâte°s° |
| (se) véritabilisèrent | /veʁitabilizɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | ve.ʁi.ta.bi.li.zɛʁ | vé.ri.ta.bi.li.sère°n°t° |
| (se) véritabilisé | /veʁitabilize/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | ve.ʁi.ta.bi.li.ze | vé.ri.ta.bi.li.sé |
| (se) véritabilisée | /veʁitabilize/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | ve.ʁi.ta.bi.li.ze | vé.ri.ta.bi.li.sée° |
| (se) véritabilisées | /veʁitabilize/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | ve.ʁi.ta.bi.li.ze | vé.ri.ta.bi.li.sée°s° |
| (se) véritabilisés | /veʁitabilize/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | ve.ʁi.ta.bi.li.ze | vé.ri.ta.bi.li.sés° |