trinitrer

VER — épicène

/tʁinitʁe/

Syllabes : tʁi.ni.tʁe Orthocode : tri.ni.trer

Définitions

  1. 1. Transformer un composé chimique pour y faire apparaître un triple groupement (NO₂) : (NO₂)₃
    La Défense nationale l'y avait déjà conduite, pendant la guerre, en l'invitant à produire du phénol à Salindres (à partir de benzène fourni par l'armée), puis à le trinitrer aux Salins-de-Giraud pour obtenir la mélinite.
    Le restant des deux dinitrotoluènes est trinitré en 2,4,6-trinitrotoluène, le fameux TNT.

Étymologie

De nitrer, avec le préfixe tri-.

Dérivés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
trinitra /tʁinitʁa/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier tʁi.ni.tʁa tri.ni.tra
trinitrai /tʁinitʁɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier tʁi.ni.tʁɛ tri.ni.trai
trinitraient /tʁinitʁɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel tʁi.ni.tʁɛ tri.ni.traie°n°t°
trinitrais /tʁinitʁɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier tʁi.ni.tʁɛ tri.ni.trais°
trinitrais /tʁinitʁɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier tʁi.ni.tʁɛ tri.ni.trais°
trinitrait /tʁinitʁɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier tʁi.ni.tʁɛ tri.ni.trait°
trinitrant /tʁinitʁɑ̃/ participe, present tʁi.ni.tʁɑ̃ tri.ni.trant°
trinitras /tʁinitʁa/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier tʁi.ni.tʁa tri.ni.tras°
trinitrasse /tʁinitʁas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier tʁi.ni.tʁas tri.ni.trasse°
trinitrassent /tʁinitʁas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel tʁi.ni.tʁas tri.ni.trasse°n°t°
trinitrasses /tʁinitʁas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier tʁi.ni.tʁas tri.ni.trasse°s°
trinitrassiez /tʁinitʁasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel tʁi.ni.tʁa.sje tri.ni.tra.ssiez
trinitrassions /tʁinitʁasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel tʁi.ni.tʁa.sjɔ̃ tri.ni.tra.ssions°
trinitre /tʁinitʁ/ indicatif, present, 1e pers., singulier tʁi.nitʁ tri.nitre°
trinitre /tʁinitʁ/ indicatif, present, 3e pers., singulier tʁi.nitʁ tri.nitre°
trinitre /tʁinitʁ/ imperatif, present, 2e pers., singulier tʁi.nitʁ tri.nitre°
trinitre /tʁinitʁ/ subjonctif, present, 1e pers., singulier tʁi.nitʁ tri.nitre°
trinitre /tʁinitʁ/ subjonctif, present, 3e pers., singulier tʁi.nitʁ tri.nitre°
trinitrent /tʁinitʁ/ indicatif, present, 3e pers., pluriel tʁi.nitʁ tri.nitre°n°t°
trinitrent /tʁinitʁ/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel tʁi.nitʁ tri.nitre°n°t°
trinitrer /tʁinitʁe/ infinitif tʁi.ni.tʁe tri.ni.trer
trinitrera /tʁinitʁəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier tʁi.ni.tʁə.ʁa tri.ni.tre.ra
trinitrerai /tʁinitʁəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier tʁi.ni.tʁə.ʁɛ tri.ni.tre.rai
trinitreraient /tʁinitʁəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel tʁi.ni.tʁə.ʁɛ tri.ni.tre.raie°n°t°
trinitrerais /tʁinitʁəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier tʁi.ni.tʁə.ʁɛ tri.ni.tre.rais°
trinitrerais /tʁinitʁəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier tʁi.ni.tʁə.ʁɛ tri.ni.tre.rais°
trinitrerait /tʁinitʁəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier tʁi.ni.tʁə.ʁɛ tri.ni.tre.rait°
trinitreras /tʁinitʁəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier tʁi.ni.tʁə.ʁa tri.ni.tre.ras°
trinitrerez /tʁinitʁəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel tʁi.ni.tʁə.ʁe tri.ni.tre.rez
trinitreriez /tʁinitʁəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel tʁi.ni.tʁə.ʁje tri.ni.tre.riez
trinitrerions /tʁinitʁəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel tʁi.ni.tʁə.ʁjɔ̃ tri.ni.tre.rions°
trinitrerons /tʁinitʁəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel tʁi.ni.tʁə.ʁɔ̃ tri.ni.tre.rons°
trinitreront /tʁinitʁəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel tʁi.ni.tʁə.ʁɔ̃ tri.ni.tre.ront°
trinitres /tʁinitʁ/ indicatif, present, 2e pers., singulier tʁi.nitʁ tri.nitre°s°
trinitres /tʁinitʁ/ subjonctif, present, 2e pers., singulier tʁi.nitʁ tri.nitre°s°
trinitrez /tʁinitʁe/ indicatif, present, 2e pers., pluriel tʁi.ni.tʁe tri.ni.trez
trinitrez /tʁinitʁe/ imperatif, present, 2e pers., pluriel tʁi.ni.tʁe tri.ni.trez
trinitriez /tʁinitʁije/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel tʁi.ni.tʁi.je tri.ni.tr(i).iez
trinitriez /tʁinitʁije/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel tʁi.ni.tʁi.je tri.ni.tr(i).iez
trinitrions /tʁinitʁijɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel tʁi.ni.tʁi.jɔ̃ tri.ni.tr(i).ions°
trinitrions /tʁinitʁijɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel tʁi.ni.tʁi.jɔ̃ tri.ni.tr(i).ions°
trinitrons /tʁinitʁɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel tʁi.ni.tʁɔ̃ tri.ni.trons°
trinitrons /tʁinitʁɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel tʁi.ni.tʁɔ̃ tri.ni.trons°
trinitrâmes /tʁinitʁam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel tʁi.ni.tʁam tri.ni.trâme°s°
trinitrât /tʁinitʁa/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier tʁi.ni.tʁa tri.ni.trât°
trinitrâtes /tʁinitʁat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel tʁi.ni.tʁat tri.ni.trâte°s°
trinitrèrent /tʁinitʁɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel tʁi.ni.tʁɛʁ tri.ni.trère°n°t°
trinitré /tʁinitʁe/ participe, passe_simple, singulier, masculin tʁi.ni.tʁe tri.ni.tré
trinitrée /tʁinitʁe/ participe, passe_simple, singulier, feminin tʁi.ni.tʁe tri.ni.trée°
trinitrées /tʁinitʁe/ participe, passe_simple, pluriel, feminin tʁi.ni.tʁe tri.ni.trée°s°
trinitrés /tʁinitʁe/ participe, passe_simple, pluriel, masculin tʁi.ni.tʁe tri.ni.trés°