tractationner

VER — masculin

/tʁaktasjone/

Syllabes : tʁak.ta.sjo.ne Orthocode : trac.ta.tio.nner

Définitions

  1. 1. Faire des tractations.

Étymologie

De tractation.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
tractationna /tʁaktasjona/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier tʁak.ta.sjo.na trac.ta.tio.nna
tractationnai /tʁaktasjonɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier tʁak.ta.sjo.nɛ trac.ta.tio.nnai
tractationnaient /tʁaktasjonɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel tʁak.ta.sjo.nɛ trac.ta.tio.nnaie°n°t°
tractationnais /tʁaktasjonɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier tʁak.ta.sjo.nɛ trac.ta.tio.nnais°
tractationnais /tʁaktasjonɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier tʁak.ta.sjo.nɛ trac.ta.tio.nnais°
tractationnait /tʁaktasjonɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier tʁak.ta.sjo.nɛ trac.ta.tio.nnait°
tractationnant /tʁaktasjonɑ̃/ participe, present tʁak.ta.sjo.nɑ̃ trac.ta.tio.nnant°
tractationnas /tʁaktasjona/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier tʁak.ta.sjo.na trac.ta.tio.nnas°
tractationnasse /tʁaktasjonas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier tʁak.ta.sjo.nas trac.ta.tio.nnasse°
tractationnassent /tʁaktasjonas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel tʁak.ta.sjo.nas trac.ta.tio.nnasse°n°t°
tractationnasses /tʁaktasjonas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier tʁak.ta.sjo.nas trac.ta.tio.nnasse°s°
tractationnassiez /tʁaktasjonasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel tʁak.ta.sjo.na.sje trac.ta.tio.nna.ssiez
tractationnassions /tʁaktasjonasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel tʁak.ta.sjo.na.sjɔ̃ trac.ta.tio.nna.ssions°
tractationne /tʁaktasjɔn/ indicatif, present, 1e pers., singulier tʁak.ta.sjɔn trac.ta.tionne°
tractationne /tʁaktasjɔn/ indicatif, present, 3e pers., singulier tʁak.ta.sjɔn trac.ta.tionne°
tractationne /tʁaktasjɔn/ imperatif, present, 2e pers., singulier tʁak.ta.sjɔn trac.ta.tionne°
tractationne /tʁaktasjɔn/ subjonctif, present, 1e pers., singulier tʁak.ta.sjɔn trac.ta.tionne°
tractationne /tʁaktasjɔn/ subjonctif, present, 3e pers., singulier tʁak.ta.sjɔn trac.ta.tionne°
tractationnent /tʁaktasjɔn/ indicatif, present, 3e pers., pluriel tʁak.ta.sjɔn trac.ta.tionne°n°t°
tractationnent /tʁaktasjɔn/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel tʁak.ta.sjɔn trac.ta.tionne°n°t°
tractationner /tʁaktasjone/ infinitif tʁak.ta.sjo.ne trac.ta.tio.nner
tractationnera /tʁaktasjɔnəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier tʁak.ta.sjɔ.nə.ʁa trac.ta.tio.nne.ra
tractationnerai /tʁaktasjɔnəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier tʁak.ta.sjɔ.nə.ʁɛ trac.ta.tio.nne.rai
tractationneraient /tʁaktasjɔnəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel tʁak.ta.sjɔ.nə.ʁɛ trac.ta.tio.nne.raie°n°t°
tractationnerais /tʁaktasjɔnəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier tʁak.ta.sjɔ.nə.ʁɛ trac.ta.tio.nne.rais°
tractationnerais /tʁaktasjɔnəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier tʁak.ta.sjɔ.nə.ʁɛ trac.ta.tio.nne.rais°
tractationnerait /tʁaktasjɔnəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier tʁak.ta.sjɔ.nə.ʁɛ trac.ta.tio.nne.rait°
tractationneras /tʁaktasjɔnəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier tʁak.ta.sjɔ.nə.ʁa trac.ta.tio.nne.ras°
tractationnerez /tʁaktasjɔnəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel tʁak.ta.sjɔ.nə.ʁe trac.ta.tio.nne.rez
tractationneriez /tʁaktasjɔnəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel tʁak.ta.sjɔ.nə.ʁje trac.ta.tio.nne.riez
tractationnerions /tʁaktasjɔnəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel tʁak.ta.sjɔ.nə.ʁjɔ̃ trac.ta.tio.nne.rions°
tractationnerons /tʁaktasjɔnəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel tʁak.ta.sjɔ.nə.ʁɔ̃ trac.ta.tio.nne.rons°
tractationneront /tʁaktasjɔnəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel tʁak.ta.sjɔ.nə.ʁɔ̃ trac.ta.tio.nne.ront°
tractationnes /tʁaktasjɔn/ indicatif, present, 2e pers., singulier tʁak.ta.sjɔn trac.ta.tionne°s°
tractationnes /tʁaktasjɔn/ subjonctif, present, 2e pers., singulier tʁak.ta.sjɔn trac.ta.tionne°s°
tractationnez /tʁaktasjone/ indicatif, present, 2e pers., pluriel tʁak.ta.sjo.ne trac.ta.tio.nnez
tractationnez /tʁaktasjone/ imperatif, present, 2e pers., pluriel tʁak.ta.sjo.ne trac.ta.tio.nnez
tractationniez /tʁaktasjɔnje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel tʁak.ta.sjɔ.nje trac.ta.tio.nniez
tractationniez /tʁaktasjɔnje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel tʁak.ta.sjɔ.nje trac.ta.tio.nniez
tractationnions /tʁaktasjɔnjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel tʁak.ta.sjɔ.njɔ̃ trac.ta.tio.nnions°
tractationnions /tʁaktasjɔnjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel tʁak.ta.sjɔ.njɔ̃ trac.ta.tio.nnions°
tractationnons /tʁaktasjonɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel tʁak.ta.sjo.nɔ̃ trac.ta.tio.nnons°
tractationnons /tʁaktasjonɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel tʁak.ta.sjo.nɔ̃ trac.ta.tio.nnons°
tractationnâmes /tʁaktasjonam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel tʁak.ta.sjo.nam trac.ta.tio.nnâme°s°
tractationnât /tʁaktasjona/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier tʁak.ta.sjo.na trac.ta.tio.nnât°
tractationnâtes /tʁaktasjonat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel tʁak.ta.sjo.nat trac.ta.tio.nnâte°s°
tractationnèrent /tʁaktasjonɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel tʁak.ta.sjo.nɛʁ trac.ta.tio.nnère°n°t°
tractationné /tʁaktasjone/ participe, passe_simple, singulier, masculin tʁak.ta.sjo.ne trac.ta.tio.nné