trémater

VER — épicène

/tʁemate/

Syllabes : tʁe.ma.te Orthocode : tré.ma.ter

Fréquence

0.0 composite /M
0.0 FrWaC

Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus

Définitions

  1. 1. vieilli Dépasser les bancs de sable dits trémats.
  2. 2. Dépasser (un autre bateau).
    Les gens du Castor et Pollux, qui nous a trématés ce matin, nous l’ont raconté… Est-ce que c’est vrai ?… C’est presque impossible, n’est-ce pas ?… Comment aurait-on fait ?… Et sur le canal, où on est si tranquille !…

Étymologie

De trémat, peut-être du bas latin trema (« sentier »)

Dérivés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
trémata /tʁemata/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier tʁe.ma.ta tré.ma.ta
trématai /tʁematɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier tʁe.ma.tɛ tré.ma.tai
trémataient /tʁematɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel tʁe.ma.tɛ tré.ma.taie°n°t°
trématais /tʁematɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier tʁe.ma.tɛ tré.ma.tais°
trématais /tʁematɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier tʁe.ma.tɛ tré.ma.tais°
trématait /tʁematɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier tʁe.ma.tɛ tré.ma.tait°
trématant /tʁematɑ̃/ participe, present tʁe.ma.tɑ̃ tré.ma.tant°
trématas /tʁemata/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier tʁe.ma.ta tré.ma.tas°
trématasse /tʁematas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier tʁe.ma.tas tré.ma.tasse°
trématassent /tʁematas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel tʁe.ma.tas tré.ma.tasse°n°t°
trématasses /tʁematas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier tʁe.ma.tas tré.ma.tasse°s°
trématassiez /tʁematasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel tʁe.ma.ta.sje tré.ma.ta.ssiez
trématassions /tʁematasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel tʁe.ma.ta.sjɔ̃ tré.ma.ta.ssions°
trémate /tʁemat/ indicatif, present, 1e pers., singulier tʁe.mat tré.mate°
trémate /tʁemat/ indicatif, present, 3e pers., singulier tʁe.mat tré.mate°
trémate /tʁemat/ imperatif, present, 2e pers., singulier tʁe.mat tré.mate°
trémate /tʁemat/ subjonctif, present, 1e pers., singulier tʁe.mat tré.mate°
trémate /tʁemat/ subjonctif, present, 3e pers., singulier tʁe.mat tré.mate°
trématent /tʁemat/ indicatif, present, 3e pers., pluriel tʁe.mat tré.mate°n°t°
trématent /tʁemat/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel tʁe.mat tré.mate°n°t°
trémater /tʁemate/ infinitif tʁe.ma.te tré.ma.ter
trématera /tʁematəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier tʁe.ma.tə.ʁa tré.ma.te.ra
trématerai /tʁematʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier tʁe.ma.tʁɛ tré.ma.te°rai
trémateraient /tʁematəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel tʁe.ma.tə.ʁɛ tré.ma.te.raie°n°t°
trématerais /tʁematəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier tʁe.ma.tə.ʁɛ tré.ma.te.rais°
trématerais /tʁematəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier tʁe.ma.tə.ʁɛ tré.ma.te.rais°
trématerait /tʁematəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier tʁe.ma.tə.ʁɛ tré.ma.te.rait°
trémateras /tʁematəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier tʁe.ma.tə.ʁa tré.ma.te.ras°
trématerez /tʁematəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel tʁe.ma.tə.ʁe tré.ma.te.rez
trémateriez /tʁematəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel tʁe.ma.tə.ʁje tré.ma.te.riez
trématerions /tʁematəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel tʁe.ma.tə.ʁjɔ̃ tré.ma.te.rions°
trématerons /tʁematəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel tʁe.ma.tə.ʁɔ̃ tré.ma.te.rons°
trémateront /tʁematəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel tʁe.ma.tə.ʁɔ̃ tré.ma.te.ront°
trémates /tʁemat/ indicatif, present, 2e pers., singulier tʁe.mat tré.mate°s°
trémates /tʁemat/ subjonctif, present, 2e pers., singulier tʁe.mat tré.mate°s°
trématez /tʁemate/ indicatif, present, 2e pers., pluriel tʁe.ma.te tré.ma.tez
trématez /tʁemate/ imperatif, present, 2e pers., pluriel tʁe.ma.te tré.ma.tez
trématiez /tʁematje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel tʁe.ma.tje tré.ma.tiez
trématiez /tʁematje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel tʁe.ma.tje tré.ma.tiez
trémations /tʁematjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel tʁe.ma.tjɔ̃ tré.ma.tions°
trémations /tʁematjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel tʁe.ma.tjɔ̃ tré.ma.tions°
trématons /tʁematɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel tʁe.ma.tɔ̃ tré.ma.tons°
trématons /tʁematɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel tʁe.ma.tɔ̃ tré.ma.tons°
trématâmes /tʁematam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel tʁe.ma.tam tré.ma.tâme°s°
trématât /tʁemata/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier tʁe.ma.ta tré.ma.tât°
trématâtes /tʁematat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel tʁe.ma.tat tré.ma.tâte°s°
trématèrent /tʁematɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel tʁe.ma.tɛʁ tré.ma.tère°n°t°
trématé /tʁemate/ participe, passe_simple, singulier, masculin tʁe.ma.te tré.ma.té
trématée /tʁemate/ participe, passe_simple, singulier, feminin tʁe.ma.te tré.ma.tée°
trématées /tʁemate/ participe, passe_simple, pluriel, feminin tʁe.ma.te tré.ma.tée°s°
trématés /tʁemate/ participe, passe_simple, pluriel, masculin tʁe.ma.te tré.ma.tés°