VER — épicène
/taisjanize/
Syllabes : ta.i.sja.ni.ze
Orthocode : ta.h°i.tia.ni.ser
Définitions
-
1.
Soumettre à l’influence tahitienne, marquer du caractère tahitien.
Après l’européanisation de Tahiti, va-t-on tahitianiser les autres îles ?Importés par manque de main-d’œuvre, ils ont fait souche à Tahiti principalement, où ils se sont occidentalisés, et dans les îles, où ils avaient plutôt tendance à se « tahitianiser ».
-
2.
Adapter la prononciation d’un mot étranger au tahitien.
Les mots tahitiens ont été glottalisés, comme il se doit, à l’exception des noms propres, pour les raisons suivantes : […] — s’agissant des noms géographiques, il n’y avait pas de raison de tahitianiser seulement les noms susceptibles d’être glottalisés.Les indigènes eurent vite fait de « tahitianiser » le mot anglais de « captain » qu’ils muèrent en tapena et de dire Tapena Uali : capitaine Wallis, Putaveri ou Puteveri : Bougainville, Tapena Tute : capitaine Cook.
Étymologie
Dérivé de tahitien et du suffixe verbal -iser.
Synonymes
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| tahitianisa | /taisjaniza/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | ta.i.sja.ni.za | ta.h°i.tia.ni.sa |
| tahitianisai | /taisjanizɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | ta.i.sja.ni.zɛ | ta.h°i.tia.ni.sai |
| tahitianisaient | /taisjanizɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | ta.i.sja.ni.zɛ | ta.h°i.tia.ni.saie°n°t° |
| tahitianisais | /taisjanizɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | ta.i.sja.ni.zɛ | ta.h°i.tia.ni.sais° |
| tahitianisais | /taisjanizɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | ta.i.sja.ni.zɛ | ta.h°i.tia.ni.sais° |
| tahitianisait | /taisjanizɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | ta.i.sja.ni.zɛ | ta.h°i.tia.ni.sait° |
| tahitianisant | /taisjanizɑ̃/ | participe, present | ta.i.sja.ni.zɑ̃ | ta.h°i.tia.ni.sant° |
| tahitianisas | /taisjaniza/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | ta.i.sja.ni.za | ta.h°i.tia.ni.sas° |
| tahitianisasse | /taisjanizas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | ta.i.sja.ni.zas | ta.h°i.tia.ni.sasse° |
| tahitianisassent | /taisjanizas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | ta.i.sja.ni.zas | ta.h°i.tia.ni.sasse°n°t° |
| tahitianisasses | /taisjanizas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | ta.i.sja.ni.zas | ta.h°i.tia.ni.sasse°s° |
| tahitianisassiez | /taisjanizasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | ta.i.sja.ni.za.sje | ta.h°i.tia.ni.sa.ssiez |
| tahitianisassions | /taisjanizasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | ta.i.sja.ni.za.sjɔ̃ | ta.h°i.tia.ni.sa.ssions° |
| tahitianise | /taisjaniz/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | ta.i.sja.niz | ta.h°i.tia.nise° |
| tahitianise | /taisjaniz/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | ta.i.sja.niz | ta.h°i.tia.nise° |
| tahitianise | /taisjaniz/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | ta.i.sja.niz | ta.h°i.tia.nise° |
| tahitianise | /taisjaniz/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | ta.i.sja.niz | ta.h°i.tia.nise° |
| tahitianise | /taisjaniz/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | ta.i.sja.niz | ta.h°i.tia.nise° |
| tahitianisent | /taisjaniz/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | ta.i.sja.niz | ta.h°i.tia.nise°n°t° |
| tahitianisent | /taisjaniz/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | ta.i.sja.niz | ta.h°i.tia.nise°n°t° |
| tahitianiser | /taisjanize/ | infinitif | ta.i.sja.ni.ze | ta.h°i.tia.ni.ser |
| tahitianisera | /taisjanizəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | ta.i.sja.ni.zə.ʁa | ta.h°i.tia.ni.se.ra |
| tahitianiserai | /taisjanizəʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | ta.i.sja.ni.zə.ʁɛ | ta.h°i.tia.ni.se.rai |
| tahitianiseraient | /taisjanizəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | ta.i.sja.ni.zə.ʁɛ | ta.h°i.tia.ni.se.raie°n°t° |
| tahitianiserais | /taisjanizəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | ta.i.sja.ni.zə.ʁɛ | ta.h°i.tia.ni.se.rais° |
| tahitianiserais | /taisjanizəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | ta.i.sja.ni.zə.ʁɛ | ta.h°i.tia.ni.se.rais° |
| tahitianiserait | /taisjanizəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | ta.i.sja.ni.zə.ʁɛ | ta.h°i.tia.ni.se.rait° |
| tahitianiseras | /taisjanizəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | ta.i.sja.ni.zə.ʁa | ta.h°i.tia.ni.se.ras° |
| tahitianiserez | /taisjanizəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | ta.i.sja.ni.zə.ʁe | ta.h°i.tia.ni.se.rez |
| tahitianiseriez | /taisjanizəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | ta.i.sja.ni.zə.ʁje | ta.h°i.tia.ni.se.riez |
| tahitianiserions | /taisjanizəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | ta.i.sja.ni.zə.ʁjɔ̃ | ta.h°i.tia.ni.se.rions° |
| tahitianiserons | /taisjanizəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | ta.i.sja.ni.zə.ʁɔ̃ | ta.h°i.tia.ni.se.rons° |
| tahitianiseront | /taisjanizəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | ta.i.sja.ni.zə.ʁɔ̃ | ta.h°i.tia.ni.se.ront° |
| tahitianises | /taisjaniz/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | ta.i.sja.niz | ta.h°i.tia.nise°s° |
| tahitianises | /taisjaniz/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | ta.i.sja.niz | ta.h°i.tia.nise°s° |
| tahitianisez | /taisjanize/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | ta.i.sja.ni.ze | ta.h°i.tia.ni.sez |
| tahitianisez | /taisjanize/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | ta.i.sja.ni.ze | ta.h°i.tia.ni.sez |
| tahitianisiez | /taisjanizje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | ta.i.sja.ni.zje | ta.h°i.tia.ni.siez |
| tahitianisiez | /taisjanizje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | ta.i.sja.ni.zje | ta.h°i.tia.ni.siez |
| tahitianisions | /taisjanizjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | ta.i.sja.ni.zjɔ̃ | ta.h°i.tia.ni.sions° |
| tahitianisions | /taisjanizjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | ta.i.sja.ni.zjɔ̃ | ta.h°i.tia.ni.sions° |
| tahitianisons | /taisjanizɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | ta.i.sja.ni.zɔ̃ | ta.h°i.tia.ni.sons° |
| tahitianisons | /taisjanizɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | ta.i.sja.ni.zɔ̃ | ta.h°i.tia.ni.sons° |
| tahitianisâmes | /taisjanizam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | ta.i.sja.ni.zam | ta.h°i.tia.ni.sâme°s° |
| tahitianisât | /taisjaniza/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | ta.i.sja.ni.za | ta.h°i.tia.ni.sât° |
| tahitianisâtes | /taisjanizat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | ta.i.sja.ni.zat | ta.h°i.tia.ni.sâte°s° |
| tahitianisèrent | /taisjanizɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | ta.i.sja.ni.zɛʁ | ta.h°i.tia.ni.sère°n°t° |
| tahitianisé | /taisjanize/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | ta.i.sja.ni.ze | ta.h°i.tia.ni.sé |
| tahitianisée | /taisjanize/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | ta.i.sja.ni.ze | ta.h°i.tia.ni.sée° |
| tahitianisées | /taisjanize/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | ta.i.sja.ni.ze | ta.h°i.tia.ni.sée°s° |
| tahitianisés | /taisjanize/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | ta.i.sja.ni.ze | ta.h°i.tia.ni.sés° |