tabouiser

VER — épicène

/tabuize/

Syllabes : ta.bu.i.ze Orthocode : ta.bou.i.ser

Fréquence

0.0 composite /M
0.0 OpenSubtitles
0.0 LM10
0.0 FrWaC

Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus

Définitions

  1. 1. Considérer comme tabou.
    Ajouterai-je que j’ai sans doute retiré ma pièce à Vilar parce que la presse le tabouisait au maléfice de Jean-Louis Barrault, tabou de la veille, détabouisé du jour au lendemain.
    […] F. Mitterrand croit pouvoir se prévaloir du fait que, manifestement par égard pour ses voisins, le chancelier Kohl n’aborde jamais directement la question de l’unité allemande, lui faisant même le reproche de tabouiser le sujet et de cacher ses véritables intentions.
    Le régime diversitaire s’est constitué en tabouisant la question de l’immigration.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
tabouisa /tabuiza/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ta.bu.i.za ta.bou.i.sa
tabouisai /tabuizɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ta.bu.i.zɛ ta.bou.i.sai
tabouisaient /tabuizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ta.bu.i.zɛ ta.bou.i.saie°n°t°
tabouisais /tabuizɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ta.bu.i.zɛ ta.bou.i.sais°
tabouisais /tabuizɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ta.bu.i.zɛ ta.bou.i.sais°
tabouisait /tabuizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ta.bu.i.zɛ ta.bou.i.sait°
tabouisant /tabuizɑ̃/ participe, present ta.bu.i.zɑ̃ ta.bou.i.sant°
tabouisas /tabuiza/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ta.bu.i.za ta.bou.i.sas°
tabouisasse /tabuizas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ta.bu.i.zas ta.bou.i.sasse°
tabouisassent /tabuizas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ta.bu.i.zas ta.bou.i.sasse°n°t°
tabouisasses /tabuizas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ta.bu.i.zas ta.bou.i.sasse°s°
tabouisassiez /tabuizasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ta.bu.i.za.sje ta.bou.i.sa.ssiez
tabouisassions /tabuizasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ta.bu.i.za.sjɔ̃ ta.bou.i.sa.ssions°
tabouise /tabuiz/ indicatif, present, 1e pers., singulier ta.bu.iz ta.bou.ise°
tabouise /tabuiz/ indicatif, present, 3e pers., singulier ta.bu.iz ta.bou.ise°
tabouise /tabuiz/ imperatif, present, 2e pers., singulier ta.bu.iz ta.bou.ise°
tabouise /tabuiz/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ta.bu.iz ta.bou.ise°
tabouise /tabuiz/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ta.bu.iz ta.bou.ise°
tabouisent /tabuiz/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ta.bu.iz ta.bou.ise°n°t°
tabouisent /tabuiz/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ta.bu.iz ta.bou.ise°n°t°
tabouiser /tabuize/ infinitif ta.bu.i.ze ta.bou.i.ser
tabouisera /tabuizəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ta.bu.i.zə.ʁa ta.bou.i.se.ra
tabouiserai /tabuizəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ta.bu.i.zə.ʁɛ ta.bou.i.se.rai
tabouiseraient /tabuizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ta.bu.i.zə.ʁɛ ta.bou.i.se.raie°n°t°
tabouiserais /tabuizəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ta.bu.i.zə.ʁɛ ta.bou.i.se.rais°
tabouiserais /tabuizəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ta.bu.i.zə.ʁɛ ta.bou.i.se.rais°
tabouiserait /tabuizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ta.bu.i.zə.ʁɛ ta.bou.i.se.rait°
tabouiseras /tabuizəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ta.bu.i.zə.ʁa ta.bou.i.se.ras°
tabouiserez /tabuizəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ta.bu.i.zə.ʁe ta.bou.i.se.rez
tabouiseriez /tabuizəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ta.bu.i.zə.ʁje ta.bou.i.se.riez
tabouiserions /tabuizəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ta.bu.i.zə.ʁjɔ̃ ta.bou.i.se.rions°
tabouiserons /tabuizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ta.bu.i.zə.ʁɔ̃ ta.bou.i.se.rons°
tabouiseront /tabuizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ta.bu.i.zə.ʁɔ̃ ta.bou.i.se.ront°
tabouises /tabuiz/ indicatif, present, 2e pers., singulier ta.bu.iz ta.bou.ise°s°
tabouises /tabuiz/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ta.bu.iz ta.bou.ise°s°
tabouisez /tabuize/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ta.bu.i.ze ta.bou.i.sez
tabouisez /tabuize/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ta.bu.i.ze ta.bou.i.sez
tabouisiez /tabuizje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ta.bu.i.zje ta.bou.i.siez
tabouisiez /tabuizje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ta.bu.i.zje ta.bou.i.siez
tabouisions /tabuizjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ta.bu.i.zjɔ̃ ta.bou.i.sions°
tabouisions /tabuizjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ta.bu.i.zjɔ̃ ta.bou.i.sions°
tabouisons /tabuizɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ta.bu.i.zɔ̃ ta.bou.i.sons°
tabouisons /tabuizɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ta.bu.i.zɔ̃ ta.bou.i.sons°
tabouisâmes /tabuizam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ta.bu.i.zam ta.bou.i.sâme°s°
tabouisât /tabuiza/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ta.bu.i.za ta.bou.i.sât°
tabouisâtes /tabuizat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ta.bu.i.zat ta.bou.i.sâte°s°
tabouisèrent /tabuizɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ta.bu.i.zɛʁ ta.bou.i.sère°n°t°
tabouisé /tabuize/ participe, passe_simple, singulier, masculin ta.bu.i.ze ta.bou.i.sé
tabouisée /tabuize/ participe, passe_simple, singulier, feminin ta.bu.i.ze ta.bou.i.sée°
tabouisées /tabuize/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ta.bu.i.ze ta.bou.i.sée°s°
tabouisés /tabuize/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ta.bu.i.ze ta.bou.i.sés°