VER — épicène
/sɛ̃ptɔmatize/
Syllabes : sɛ̃p.tɔ.ma.ti.ze
Orthocode : symp.to.ma.ti.ser
Définitions
-
1.
Exprimer sous forme de symptômes.
Quelqu'un symptomatise, quand il ne veut pas remettre en question son fonctionnement psychique dysharmonique et déséquilibré de base.En réalité, c'est le sens que les théoriciens donnent aux symptomes; dans la pragmatique, ils pensent que "symptomatiser" = dire quelque chose (comme des angoisses, des révoltes, des malaises...) dans la sémantique, ils pensent que "symptomatiser" = comportement qui a du sens dans l'organisation familiale (comme le symptome permet de protéger un des membres,...)Il est vrai que tout individu possède en lui une part hystérique, qu'à un moment ou un autre il pourra «symptomatiser», alors pourquoi pas pendant les règles.
Étymologie
De symptomatique, avec le suffixe -iser.
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| symptomatisa | /sɛ̃ptomatiza/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | sɛ̃p.to.ma.ti.za | symp.to.ma.ti.sa |
| symptomatisai | /sɛ̃ptomatizɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | sɛ̃p.to.ma.ti.zɛ | symp.to.ma.ti.sai |
| symptomatisaient | /sɛ̃ptomatizɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | sɛ̃p.to.ma.ti.zɛ | symp.to.ma.ti.saie°n°t° |
| symptomatisais | /sɛ̃ptomatizɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | sɛ̃p.to.ma.ti.zɛ | symp.to.ma.ti.sais° |
| symptomatisais | /sɛ̃ptomatizɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | sɛ̃p.to.ma.ti.zɛ | symp.to.ma.ti.sais° |
| symptomatisait | /sɛ̃ptomatizɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | sɛ̃p.to.ma.ti.zɛ | symp.to.ma.ti.sait° |
| symptomatisant | /sɛ̃ptomatizɑ̃/ | participe, present | sɛ̃p.to.ma.ti.zɑ̃ | symp.to.ma.ti.sant° |
| symptomatisas | /sɛ̃ptomatiza/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | sɛ̃p.to.ma.ti.za | symp.to.ma.ti.sas° |
| symptomatisasse | /sɛ̃ptomatizas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | sɛ̃p.to.ma.ti.zas | symp.to.ma.ti.sasse° |
| symptomatisassent | /sɛ̃ptomatizas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | sɛ̃p.to.ma.ti.zas | symp.to.ma.ti.sasse°n°t° |
| symptomatisasses | /sɛ̃ptomatizas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | sɛ̃p.to.ma.ti.zas | symp.to.ma.ti.sasse°s° |
| symptomatisassiez | /sɛ̃ptomatizasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | sɛ̃p.to.ma.ti.za.sje | symp.to.ma.ti.sa.ssiez |
| symptomatisassions | /sɛ̃ptomatizasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | sɛ̃p.to.ma.ti.za.sjɔ̃ | symp.to.ma.ti.sa.ssions° |
| symptomatise | /sɛ̃ptomatiz/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | sɛ̃p.to.ma.tiz | symp.to.ma.tise° |
| symptomatise | /sɛ̃ptomatiz/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | sɛ̃p.to.ma.tiz | symp.to.ma.tise° |
| symptomatise | /sɛ̃ptomatiz/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | sɛ̃p.to.ma.tiz | symp.to.ma.tise° |
| symptomatise | /sɛ̃ptomatiz/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | sɛ̃p.to.ma.tiz | symp.to.ma.tise° |
| symptomatise | /sɛ̃ptomatiz/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | sɛ̃p.to.ma.tiz | symp.to.ma.tise° |
| symptomatisent | /sɛ̃ptomatiz/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | sɛ̃p.to.ma.tiz | symp.to.ma.tise°n°t° |
| symptomatisent | /sɛ̃ptomatiz/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | sɛ̃p.to.ma.tiz | symp.to.ma.tise°n°t° |
| symptomatiser | /sɛ̃ptɔmatize/ | infinitif | sɛ̃p.tɔ.ma.ti.ze | symp.to.ma.ti.ser |
| symptomatisera | /sɛ̃ptomatizəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | sɛ̃p.to.ma.ti.zə.ʁa | symp.to.ma.ti.se.ra |
| symptomatiserai | /sɛ̃ptomatizəʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | sɛ̃p.to.ma.ti.zə.ʁɛ | symp.to.ma.ti.se.rai |
| symptomatiseraient | /sɛ̃ptomatizəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | sɛ̃p.to.ma.ti.zə.ʁɛ | symp.to.ma.ti.se.raie°n°t° |
| symptomatiserais | /sɛ̃ptomatizəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | sɛ̃p.to.ma.ti.zə.ʁɛ | symp.to.ma.ti.se.rais° |
| symptomatiserais | /sɛ̃ptomatizəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | sɛ̃p.to.ma.ti.zə.ʁɛ | symp.to.ma.ti.se.rais° |
| symptomatiserait | /sɛ̃ptomatizəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | sɛ̃p.to.ma.ti.zə.ʁɛ | symp.to.ma.ti.se.rait° |
| symptomatiseras | /sɛ̃ptomatizəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | sɛ̃p.to.ma.ti.zə.ʁa | symp.to.ma.ti.se.ras° |
| symptomatiserez | /sɛ̃ptomatizəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | sɛ̃p.to.ma.ti.zə.ʁe | symp.to.ma.ti.se.rez |
| symptomatiseriez | /sɛ̃ptomatizəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | sɛ̃p.to.ma.ti.zə.ʁje | symp.to.ma.ti.se.riez |
| symptomatiserions | /sɛ̃ptomatizəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | sɛ̃p.to.ma.ti.zə.ʁjɔ̃ | symp.to.ma.ti.se.rions° |
| symptomatiserons | /sɛ̃ptomatizəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | sɛ̃p.to.ma.ti.zə.ʁɔ̃ | symp.to.ma.ti.se.rons° |
| symptomatiseront | /sɛ̃ptomatizəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | sɛ̃p.to.ma.ti.zə.ʁɔ̃ | symp.to.ma.ti.se.ront° |
| symptomatises | /sɛ̃ptomatiz/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | sɛ̃p.to.ma.tiz | symp.to.ma.tise°s° |
| symptomatises | /sɛ̃ptomatiz/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | sɛ̃p.to.ma.tiz | symp.to.ma.tise°s° |
| symptomatisez | /sɛ̃ptomatize/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | sɛ̃p.to.ma.ti.ze | symp.to.ma.ti.sez |
| symptomatisez | /sɛ̃ptomatize/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | sɛ̃p.to.ma.ti.ze | symp.to.ma.ti.sez |
| symptomatisiez | /sɛ̃ptomatizje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | sɛ̃p.to.ma.ti.zje | symp.to.ma.ti.siez |
| symptomatisiez | /sɛ̃ptomatizje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | sɛ̃p.to.ma.ti.zje | symp.to.ma.ti.siez |
| symptomatisions | /sɛ̃ptomatizjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | sɛ̃p.to.ma.ti.zjɔ̃ | symp.to.ma.ti.sions° |
| symptomatisions | /sɛ̃ptomatizjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | sɛ̃p.to.ma.ti.zjɔ̃ | symp.to.ma.ti.sions° |
| symptomatisons | /sɛ̃ptomatizɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | sɛ̃p.to.ma.ti.zɔ̃ | symp.to.ma.ti.sons° |
| symptomatisons | /sɛ̃ptomatizɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | sɛ̃p.to.ma.ti.zɔ̃ | symp.to.ma.ti.sons° |
| symptomatisâmes | /sɛ̃ptomatizam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | sɛ̃p.to.ma.ti.zam | symp.to.ma.ti.sâme°s° |
| symptomatisât | /sɛ̃ptomatiza/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | sɛ̃p.to.ma.ti.za | symp.to.ma.ti.sât° |
| symptomatisâtes | /sɛ̃ptomatizat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | sɛ̃p.to.ma.ti.zat | symp.to.ma.ti.sâte°s° |
| symptomatisèrent | /sɛ̃ptomatizɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | sɛ̃p.to.ma.ti.zɛʁ | symp.to.ma.ti.sère°n°t° |
| symptomatisé | /sɛ̃ptomatize/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | sɛ̃p.to.ma.ti.ze | symp.to.ma.ti.sé |
| symptomatisée | /sɛ̃ptomatize/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | sɛ̃p.to.ma.ti.ze | symp.to.ma.ti.sée° |
| symptomatisées | /sɛ̃ptomatize/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | sɛ̃p.to.ma.ti.ze | symp.to.ma.ti.sée°s° |
| symptomatisés | /sɛ̃ptomatize/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | sɛ̃p.to.ma.ti.ze | symp.to.ma.ti.sés° |