VER — épicène
/syʁstabilize/
Syllabes : syʁs.ta.bi.li.ze
Orthocode : surs.ta.bi.li.ser
Définitions
-
1.
Stabiliser plus que la normale, ou excessivement.
En ce sens, nous parlons de cette activité comme témoignant d'une volonté de surstabiliser la pensée, surstabilisation de la pensée qui rend moins vulnérable aux événements traumatiques du Réel ou à l'angoisse de l'écoulement du temps.Mais on peut filleriser l'émulsion de bitume par exemple au moment de son épandage en surstabilisant l'émulsion ou en employant des émulsions spécialement préparées à cet effet, pour éviter les ruptures prématurées dans les appareils d'épandage.Vérifie toujours ton taux de chlore avant de remettre un galet sinon tu risque de surstabiliser ton eau trés rapidement.
Étymologie
De stabiliser, avec le préfixe sur-.
Dérivés
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| surstabilisa | /syʁstabiliza/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | syʁs.ta.bi.li.za | surs.ta.bi.li.sa |
| surstabilisai | /syʁstabilizɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | syʁs.ta.bi.li.zɛ | surs.ta.bi.li.sai |
| surstabilisaient | /syʁstabilizɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | syʁs.ta.bi.li.zɛ | surs.ta.bi.li.saie°n°t° |
| surstabilisais | /syʁstabilizɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | syʁs.ta.bi.li.zɛ | surs.ta.bi.li.sais° |
| surstabilisais | /syʁstabilizɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | syʁs.ta.bi.li.zɛ | surs.ta.bi.li.sais° |
| surstabilisait | /syʁstabilizɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | syʁs.ta.bi.li.zɛ | surs.ta.bi.li.sait° |
| surstabilisant | /syʁstabilizɑ̃/ | participe, present | syʁs.ta.bi.li.zɑ̃ | surs.ta.bi.li.sant° |
| surstabilisas | /syʁstabiliza/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | syʁs.ta.bi.li.za | surs.ta.bi.li.sas° |
| surstabilisasse | /syʁstabilizas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | syʁs.ta.bi.li.zas | surs.ta.bi.li.sasse° |
| surstabilisassent | /syʁstabilizas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | syʁs.ta.bi.li.zas | surs.ta.bi.li.sasse°n°t° |
| surstabilisasses | /syʁstabilizas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | syʁs.ta.bi.li.zas | surs.ta.bi.li.sasse°s° |
| surstabilisassiez | /syʁstabilizasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | syʁs.ta.bi.li.za.sje | surs.ta.bi.li.sa.ssiez |
| surstabilisassions | /syʁstabilizasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | syʁs.ta.bi.li.za.sjɔ̃ | surs.ta.bi.li.sa.ssions° |
| surstabilise | /syʁstabiliz/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | syʁs.ta.bi.liz | surs.ta.bi.lise° |
| surstabilise | /syʁstabiliz/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | syʁs.ta.bi.liz | surs.ta.bi.lise° |
| surstabilise | /syʁstabiliz/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | syʁs.ta.bi.liz | surs.ta.bi.lise° |
| surstabilise | /syʁstabiliz/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | syʁs.ta.bi.liz | surs.ta.bi.lise° |
| surstabilise | /syʁstabiliz/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | syʁs.ta.bi.liz | surs.ta.bi.lise° |
| surstabilisent | /syʁstabiliz/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | syʁs.ta.bi.liz | surs.ta.bi.lise°n°t° |
| surstabilisent | /syʁstabiliz/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | syʁs.ta.bi.liz | surs.ta.bi.lise°n°t° |
| surstabiliser | /syʁstabilize/ | infinitif | syʁs.ta.bi.li.ze | surs.ta.bi.li.ser |
| surstabilisera | /syʁstabilizəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | syʁs.ta.bi.li.zə.ʁa | surs.ta.bi.li.se.ra |
| surstabiliserai | /syʁstabilizəʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | syʁs.ta.bi.li.zə.ʁɛ | surs.ta.bi.li.se.rai |
| surstabiliseraient | /syʁstabilizəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | syʁs.ta.bi.li.zə.ʁɛ | surs.ta.bi.li.se.raie°n°t° |
| surstabiliserais | /syʁstabilizəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | syʁs.ta.bi.li.zə.ʁɛ | surs.ta.bi.li.se.rais° |
| surstabiliserais | /syʁstabilizəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | syʁs.ta.bi.li.zə.ʁɛ | surs.ta.bi.li.se.rais° |
| surstabiliserait | /syʁstabilizəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | syʁs.ta.bi.li.zə.ʁɛ | surs.ta.bi.li.se.rait° |
| surstabiliseras | /syʁstabilizəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | syʁs.ta.bi.li.zə.ʁa | surs.ta.bi.li.se.ras° |
| surstabiliserez | /syʁstabilizəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | syʁs.ta.bi.li.zə.ʁe | surs.ta.bi.li.se.rez |
| surstabiliseriez | /syʁstabilizəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | syʁs.ta.bi.li.zə.ʁje | surs.ta.bi.li.se.riez |
| surstabiliserions | /syʁstabilizəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | syʁs.ta.bi.li.zə.ʁjɔ̃ | surs.ta.bi.li.se.rions° |
| surstabiliserons | /syʁstabilizəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | syʁs.ta.bi.li.zə.ʁɔ̃ | surs.ta.bi.li.se.rons° |
| surstabiliseront | /syʁstabilizəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | syʁs.ta.bi.li.zə.ʁɔ̃ | surs.ta.bi.li.se.ront° |
| surstabilises | /syʁstabiliz/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | syʁs.ta.bi.liz | surs.ta.bi.lise°s° |
| surstabilises | /syʁstabiliz/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | syʁs.ta.bi.liz | surs.ta.bi.lise°s° |
| surstabilisez | /syʁstabilize/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | syʁs.ta.bi.li.ze | surs.ta.bi.li.sez |
| surstabilisez | /syʁstabilize/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | syʁs.ta.bi.li.ze | surs.ta.bi.li.sez |
| surstabilisiez | /syʁstabilizje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | syʁs.ta.bi.li.zje | surs.ta.bi.li.siez |
| surstabilisiez | /syʁstabilizje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | syʁs.ta.bi.li.zje | surs.ta.bi.li.siez |
| surstabilisions | /syʁstabilizjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | syʁs.ta.bi.li.zjɔ̃ | surs.ta.bi.li.sions° |
| surstabilisions | /syʁstabilizjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | syʁs.ta.bi.li.zjɔ̃ | surs.ta.bi.li.sions° |
| surstabilisons | /syʁstabilizɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | syʁs.ta.bi.li.zɔ̃ | surs.ta.bi.li.sons° |
| surstabilisons | /syʁstabilizɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | syʁs.ta.bi.li.zɔ̃ | surs.ta.bi.li.sons° |
| surstabilisâmes | /syʁstabilizam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | syʁs.ta.bi.li.zam | surs.ta.bi.li.sâme°s° |
| surstabilisât | /syʁstabiliza/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | syʁs.ta.bi.li.za | surs.ta.bi.li.sât° |
| surstabilisâtes | /syʁstabilizat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | syʁs.ta.bi.li.zat | surs.ta.bi.li.sâte°s° |
| surstabilisèrent | /syʁstabilizɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | syʁs.ta.bi.li.zɛʁ | surs.ta.bi.li.sère°n°t° |
| surstabilisé | /syʁstabilize/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | syʁs.ta.bi.li.ze | surs.ta.bi.li.sé |
| surstabilisée | /syʁstabilize/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | syʁs.ta.bi.li.ze | surs.ta.bi.li.sée° |
| surstabilisées | /syʁstabilize/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | syʁs.ta.bi.li.ze | surs.ta.bi.li.sée°s° |
| surstabilisés | /syʁstabilize/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | syʁs.ta.bi.li.ze | surs.ta.bi.li.sés° |