Conjugaison de « (se) surmarcher »

Infinitif (se) surmarcher
Participe passé surmarché
Participe présent surmarchant

Indicatif

Présent

1s(me) surmarche
2s(te) surmarches
3s(se) surmarche
1p(nous) surmarchons
2p(vous) surmarchez
3p(se) surmarchent

Imparfait

1s(me) surmarchais
2s(te) surmarchais
3s(se) surmarchait
1p(nous) surmarchions
2p(vous) surmarchiez
3p(se) surmarchaient

Passé simple

1s(me) surmarchai
2s(te) surmarchas
3s(se) surmarcha
1p(nous) surmarchâmes
2p(vous) surmarchâtes
3p(se) surmarchèrent

Futur simple

1s(me) surmarcherai
2s(te) surmarcheras
3s(se) surmarchera
1p(nous) surmarcherons
2p(vous) surmarcherez
3p(se) surmarcheront

Subjonctif

Présent

1s(me) surmarche
2s(te) surmarches
3s(se) surmarche
1p(nous) surmarchions
2p(vous) surmarchiez
3p(se) surmarchent

Imparfait

1s(me) surmarchasse
2s(te) surmarchasses
3s(se) surmarchât
1p(nous) surmarchassions
2p(vous) surmarchassiez
3p(se) surmarchassent

Impératif

Présent

2s(te) surmarche
1p(nous) surmarchons
2p(vous) surmarchez

Conditionnel

Présent

1s(me) surmarcherais
2s(te) surmarcherais
3s(se) surmarcherait
1p(nous) surmarcherions
2p(vous) surmarcheriez
3p(se) surmarcheraient