VER:pron — épicène
/spɛktakylaʁize/
Syllabes : spɛk.ta.ky.la.ʁi.ze
Orthocode : spec.ta.cu.la.ri.ser
Fréquence
0.0
composite /M
0.0
LM10
0.0
FrWaC
Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus
Définitions
-
1.
Rendre spectaculaire.
Pourquoi et comment notre société en est-elle venue à spectaculariser la rencontre entre un homme et une femme ?Hollywood n'a pas peur de parler de son histoire récente parce qu'elle a cette indestructible capacité à la réinventer et à la spectaculariser.Il est tombé à pic dans une société qui commençait à se "spectaculariser" techniquement.
Étymologie
De spectaculaire, avec le suffixe -iser.
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| (se) spectacularisa | /spɛktakylaʁiza/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | spɛk.ta.ky.la.ʁi.za | spec.ta.cu.la.ri.sa |
| (me) spectacularisai | /spɛktakylaʁizɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | spɛk.ta.ky.la.ʁi.zɛ | spec.ta.cu.la.ri.sai |
| (se) spectacularisaient | /spɛktakylaʁizɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | spɛk.ta.ky.la.ʁi.zɛ | spec.ta.cu.la.ri.saie°n°t° |
| (me) spectacularisais | /spɛktakylaʁizɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | spɛk.ta.ky.la.ʁi.zɛ | spec.ta.cu.la.ri.sais° |
| (te) spectacularisais | /spɛktakylaʁizɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | spɛk.ta.ky.la.ʁi.zɛ | spec.ta.cu.la.ri.sais° |
| (se) spectacularisait | /spɛktakylaʁizɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | spɛk.ta.ky.la.ʁi.zɛ | spec.ta.cu.la.ri.sait° |
| (se) spectacularisant | /spɛktakylaʁizɑ̃/ | participe, present | spɛk.ta.ky.la.ʁi.zɑ̃ | spec.ta.cu.la.ri.sant° |
| (te) spectacularisas | /spɛktakylaʁiza/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | spɛk.ta.ky.la.ʁi.za | spec.ta.cu.la.ri.sas° |
| (me) spectacularisasse | /spɛktakylaʁizas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | spɛk.ta.ky.la.ʁi.zas | spec.ta.cu.la.ri.sasse° |
| (se) spectacularisassent | /spɛktakylaʁizas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | spɛk.ta.ky.la.ʁi.zas | spec.ta.cu.la.ri.sasse°n°t° |
| (te) spectacularisasses | /spɛktakylaʁizas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | spɛk.ta.ky.la.ʁi.zas | spec.ta.cu.la.ri.sasse°s° |
| (vous) spectacularisassiez | /spɛktakylaʁizasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | spɛk.ta.ky.la.ʁi.za.sje | spec.ta.cu.la.ri.sa.ssiez |
| (nous) spectacularisassions | /spɛktakylaʁizasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | spɛk.ta.ky.la.ʁi.za.sjɔ̃ | spec.ta.cu.la.ri.sa.ssions° |
| (me) spectacularise | /spɛktakylaʁiz/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | spɛk.ta.ky.la.ʁiz | spec.ta.cu.la.rise° |
| (se) spectacularise | /spɛktakylaʁiz/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | spɛk.ta.ky.la.ʁiz | spec.ta.cu.la.rise° |
| (te) spectacularise | /spɛktakylaʁiz/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | spɛk.ta.ky.la.ʁiz | spec.ta.cu.la.rise° |
| (me) spectacularise | /spɛktakylaʁiz/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | spɛk.ta.ky.la.ʁiz | spec.ta.cu.la.rise° |
| (se) spectacularise | /spɛktakylaʁiz/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | spɛk.ta.ky.la.ʁiz | spec.ta.cu.la.rise° |
| (se) spectacularisent | /spɛktakylaʁiz/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | spɛk.ta.ky.la.ʁiz | spec.ta.cu.la.rise°n°t° |
| (se) spectacularisent | /spɛktakylaʁiz/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | spɛk.ta.ky.la.ʁiz | spec.ta.cu.la.rise°n°t° |
| (se) spectaculariser | /spɛktakylaʁize/ | infinitif | spɛk.ta.ky.la.ʁi.ze | spec.ta.cu.la.ri.ser |
| (se) spectacularisera | /spɛktakylaʁizəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | spɛk.ta.ky.la.ʁi.zə.ʁa | spec.ta.cu.la.ri.se.ra |
| (me) spectaculariserai | /spɛktakylaʁizəʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | spɛk.ta.ky.la.ʁi.zə.ʁɛ | spec.ta.cu.la.ri.se.rai |
| (se) spectaculariseraient | /spɛktakylaʁizəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | spɛk.ta.ky.la.ʁi.zə.ʁɛ | spec.ta.cu.la.ri.se.raie°n°t° |
| (me) spectaculariserais | /spɛktakylaʁizəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | spɛk.ta.ky.la.ʁi.zə.ʁɛ | spec.ta.cu.la.ri.se.rais° |
| (te) spectaculariserais | /spɛktakylaʁizəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | spɛk.ta.ky.la.ʁi.zə.ʁɛ | spec.ta.cu.la.ri.se.rais° |
| (se) spectaculariserait | /spɛktakylaʁizəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | spɛk.ta.ky.la.ʁi.zə.ʁɛ | spec.ta.cu.la.ri.se.rait° |
| (te) spectaculariseras | /spɛktakylaʁizəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | spɛk.ta.ky.la.ʁi.zə.ʁa | spec.ta.cu.la.ri.se.ras° |
| (vous) spectaculariserez | /spɛktakylaʁizəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | spɛk.ta.ky.la.ʁi.zə.ʁe | spec.ta.cu.la.ri.se.rez |
| (vous) spectaculariseriez | /spɛktakylaʁizəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | spɛk.ta.ky.la.ʁi.zə.ʁje | spec.ta.cu.la.ri.se.riez |
| (nous) spectaculariserions | /spɛktakylaʁizəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | spɛk.ta.ky.la.ʁi.zə.ʁjɔ̃ | spec.ta.cu.la.ri.se.rions° |
| (nous) spectaculariserons | /spɛktakylaʁizəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | spɛk.ta.ky.la.ʁi.zə.ʁɔ̃ | spec.ta.cu.la.ri.se.rons° |
| (se) spectaculariseront | /spɛktakylaʁizəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | spɛk.ta.ky.la.ʁi.zə.ʁɔ̃ | spec.ta.cu.la.ri.se.ront° |
| (te) spectacularises | /spɛktakylaʁiz/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | spɛk.ta.ky.la.ʁiz | spec.ta.cu.la.rise°s° |
| (te) spectacularises | /spɛktakylaʁiz/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | spɛk.ta.ky.la.ʁiz | spec.ta.cu.la.rise°s° |
| (vous) spectacularisez | /spɛktakylaʁize/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | spɛk.ta.ky.la.ʁi.ze | spec.ta.cu.la.ri.sez |
| (vous) spectacularisez | /spɛktakylaʁize/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | spɛk.ta.ky.la.ʁi.ze | spec.ta.cu.la.ri.sez |
| (vous) spectacularisiez | /spɛktakylaʁizje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | spɛk.ta.ky.la.ʁi.zje | spec.ta.cu.la.ri.siez |
| (vous) spectacularisiez | /spɛktakylaʁizje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | spɛk.ta.ky.la.ʁi.zje | spec.ta.cu.la.ri.siez |
| (nous) spectacularisions | /spɛktakylaʁizjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | spɛk.ta.ky.la.ʁi.zjɔ̃ | spec.ta.cu.la.ri.sions° |
| (nous) spectacularisions | /spɛktakylaʁizjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | spɛk.ta.ky.la.ʁi.zjɔ̃ | spec.ta.cu.la.ri.sions° |
| (nous) spectacularisons | /spɛktakylaʁizɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | spɛk.ta.ky.la.ʁi.zɔ̃ | spec.ta.cu.la.ri.sons° |
| (nous) spectacularisons | /spɛktakylaʁizɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | spɛk.ta.ky.la.ʁi.zɔ̃ | spec.ta.cu.la.ri.sons° |
| (nous) spectacularisâmes | /spɛktakylaʁizam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | spɛk.ta.ky.la.ʁi.zam | spec.ta.cu.la.ri.sâme°s° |
| (se) spectacularisât | /spɛktakylaʁiza/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | spɛk.ta.ky.la.ʁi.za | spec.ta.cu.la.ri.sât° |
| (vous) spectacularisâtes | /spɛktakylaʁizat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | spɛk.ta.ky.la.ʁi.zat | spec.ta.cu.la.ri.sâte°s° |
| (se) spectacularisèrent | /spɛktakylaʁizɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | spɛk.ta.ky.la.ʁi.zɛʁ | spec.ta.cu.la.ri.sère°n°t° |
| (se) spectacularisé | /spɛktakylaʁize/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | spɛk.ta.ky.la.ʁi.ze | spec.ta.cu.la.ri.sé |
| (se) spectacularisée | /spɛktakylaʁize/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | spɛk.ta.ky.la.ʁi.ze | spec.ta.cu.la.ri.sée° |
| (se) spectacularisées | /spɛktakylaʁize/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | spɛk.ta.ky.la.ʁi.ze | spec.ta.cu.la.ri.sée°s° |
| (se) spectacularisés | /spɛktakylaʁize/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | spɛk.ta.ky.la.ʁi.ze | spec.ta.cu.la.ri.sés° |