Conjugaison de « (se) sortir »

Infinitif (se) sortir
Participe passé sorti
Participe présent sortant

Indicatif

Présent

1s(me) sors
2s(te) sors
3s(se) sort
1p(nous) sortons
2p(vous) sortez
3p(se) sortent

Imparfait

1s(me) sortais
2s(te) sortais
3s(se) sortait
1p(nous) sortions
2p(vous) sortiez
3p(se) sortaient

Passé simple

1s(me) sortis
2s(te) sortis
3s(se) sortit
1p(nous) sortîmes
2p(vous) sortîtes
3p(se) sortirent

Futur simple

1s(me) sortirai
2s(te) sortiras
3s(se) sortira
1p(nous) sortirons
2p(vous) sortirez
3p(se) sortiront

Subjonctif

Présent

1s(me) sorte
2s(te) sortes
3s(se) sorte
1p(nous) sortions
2p(vous) sortiez
3p(se) sortent

Imparfait

1s(me) sortisse
2s(te) sortisses
3s(se) sortît
1p(nous) sortissions
2p(vous) sortissiez
3p(se) sortissent

Impératif

Présent

2s(te) sors
1p(nous) sortons
2p(vous) sortez

Conditionnel

Présent

1s(me) sortirais
2s(te) sortirais
3s(se) sortirait
1p(nous) sortirions
2p(vous) sortiriez
3p(se) sortiraient