Conjugaison de s'intriquer
verbe1er groupeauxiliaire êtreverbe pronominal : formes de intriquer avec les pronoms réfléchis
| je m' | intrique (intriquè) |
|---|---|
| tu t' | intriques |
| il, elle s' | intrique |
| nous nous | intriquons |
| vous vous | intriquez |
| ils, elles s' | intriquent |
| je m' | intriquais |
|---|---|
| tu t' | intriquais |
| il, elle s' | intriquait |
| nous nous | intriquions |
| vous vous | intriquiez |
| ils, elles s' | intriquaient |
| je m' | intriquai |
|---|---|
| tu t' | intriquas |
| il, elle s' | intriqua |
| nous nous | intriquâmes |
| vous vous | intriquâtes |
| ils, elles s' | intriquèrent |
| je m' | intriquerai |
|---|---|
| tu t' | intriqueras |
| il, elle s' | intriquera |
| nous nous | intriquerons |
| vous vous | intriquerez |
| ils, elles s' | intriqueront |
| je m' | intrique |
|---|---|
| tu t' | intriques |
| il, elle s' | intrique |
| nous nous | intriquions |
| vous vous | intriquiez |
| ils, elles s' | intriquent |
| je m' | intriquasse |
|---|---|
| tu t' | intriquasses |
| il, elle s' | intriquât |
| nous nous | intriquassions |
| vous vous | intriquassiez |
| ils, elles s' | intriquassent |
| je m' | intriquerais |
|---|---|
| tu t' | intriquerais |
| il, elle s' | intriquerait |
| nous nous | intriquerions |
| vous vous | intriqueriez |
| ils, elles s' | intriqueraient |
| intrique-toi | |
| intriquons-nous | |
| intriquez-vous | |
| passé participe pluriel masculin | intriqués |
|---|---|
| passé participe singulier masculin | intriqué |
| passé participe singulier féminin | intriquée |
| passé participe pluriel féminin | intriquées |
| infinitif | s'intriquer |
| présent participe | s'intriquant |