VER — épicène
/ʁeevite/
Syllabes : ʁe.e.vi.te
Orthocode : ré.é.vi.ter
Définitions
-
1.
Éviter à nouveau.
C'est juste pour te rééviter quelques méchants déboires, ma pauvre...
Étymologie
De éviter, avec le préfixe ré-.
Dérivés
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| réévita | /ʁeevita/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | ʁe.e.vi.ta | ré.é.vi.ta |
| réévitai | /ʁeevitɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | ʁe.e.vi.tɛ | ré.é.vi.tai |
| réévitaient | /ʁeevitɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁe.e.vi.tɛ | ré.é.vi.taie°n°t° |
| réévitais | /ʁeevitɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁe.e.vi.tɛ | ré.é.vi.tais° |
| réévitais | /ʁeevitɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁe.e.vi.tɛ | ré.é.vi.tais° |
| réévitait | /ʁeevitɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁe.e.vi.tɛ | ré.é.vi.tait° |
| réévitant | /ʁeevitɑ̃/ | participe, present | ʁe.e.vi.tɑ̃ | ré.é.vi.tant° |
| réévitas | /ʁeevita/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | ʁe.e.vi.ta | ré.é.vi.tas° |
| réévitasse | /ʁeevitas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁe.e.vi.tas | ré.é.vi.tasse° |
| réévitassent | /ʁeevitas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁe.e.vi.tas | ré.é.vi.tasse°n°t° |
| réévitasses | /ʁeevitas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁe.e.vi.tas | ré.é.vi.tasse°s° |
| réévitassiez | /ʁeevitasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁe.e.vi.ta.sje | ré.é.vi.ta.ssiez |
| réévitassions | /ʁeevitasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁe.e.vi.ta.sjɔ̃ | ré.é.vi.ta.ssions° |
| réévite | /ʁeevit/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | ʁe.e.vit | ré.é.vite° |
| réévite | /ʁeevit/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | ʁe.e.vit | ré.é.vite° |
| réévite | /ʁeevit/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | ʁe.e.vit | ré.é.vite° |
| réévite | /ʁeevit/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | ʁe.e.vit | ré.é.vite° |
| réévite | /ʁeevit/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | ʁe.e.vit | ré.é.vite° |
| réévitent | /ʁeevit/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | ʁe.e.vit | ré.é.vite°n°t° |
| réévitent | /ʁeevit/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | ʁe.e.vit | ré.é.vite°n°t° |
| rééviter | /ʁeevite/ | infinitif | ʁe.e.vi.te | ré.é.vi.ter |
| réévitera | /ʁeevitəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | ʁe.e.vi.tə.ʁa | ré.é.vi.te.ra |
| rééviterai | /ʁeevitʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | ʁe.e.vi.tʁɛ | ré.é.vi.te°rai |
| rééviteraient | /ʁeevitəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | ʁe.e.vi.tə.ʁɛ | ré.é.vi.te.raie°n°t° |
| rééviterais | /ʁeevitəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | ʁe.e.vi.tə.ʁɛ | ré.é.vi.te.rais° |
| rééviterais | /ʁeevitəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | ʁe.e.vi.tə.ʁɛ | ré.é.vi.te.rais° |
| rééviterait | /ʁeevitəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | ʁe.e.vi.tə.ʁɛ | ré.é.vi.te.rait° |
| rééviteras | /ʁeevitəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | ʁe.e.vi.tə.ʁa | ré.é.vi.te.ras° |
| rééviterez | /ʁeevitəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | ʁe.e.vi.tə.ʁe | ré.é.vi.te.rez |
| rééviteriez | /ʁeevitəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | ʁe.e.vi.tə.ʁje | ré.é.vi.te.riez |
| rééviterions | /ʁeevitəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | ʁe.e.vi.tə.ʁjɔ̃ | ré.é.vi.te.rions° |
| rééviterons | /ʁeevitəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | ʁe.e.vi.tə.ʁɔ̃ | ré.é.vi.te.rons° |
| rééviteront | /ʁeevitəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | ʁe.e.vi.tə.ʁɔ̃ | ré.é.vi.te.ront° |
| réévites | /ʁeevit/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | ʁe.e.vit | ré.é.vite°s° |
| réévites | /ʁeevit/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | ʁe.e.vit | ré.é.vite°s° |
| réévitez | /ʁeevite/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | ʁe.e.vi.te | ré.é.vi.tez |
| réévitez | /ʁeevite/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | ʁe.e.vi.te | ré.é.vi.tez |
| réévitiez | /ʁeevitje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁe.e.vi.tje | ré.é.vi.tiez |
| réévitiez | /ʁeevitje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | ʁe.e.vi.tje | ré.é.vi.tiez |
| réévitions | /ʁeevitjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁe.e.vi.tjɔ̃ | ré.é.vi.tions° |
| réévitions | /ʁeevitjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | ʁe.e.vi.tjɔ̃ | ré.é.vi.tions° |
| réévitons | /ʁeevitɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | ʁe.e.vi.tɔ̃ | ré.é.vi.tons° |
| réévitons | /ʁeevitɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | ʁe.e.vi.tɔ̃ | ré.é.vi.tons° |
| réévitâmes | /ʁeevitam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | ʁe.e.vi.tam | ré.é.vi.tâme°s° |
| réévitât | /ʁeevita/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁe.e.vi.ta | ré.é.vi.tât° |
| réévitâtes | /ʁeevitat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | ʁe.e.vi.tat | ré.é.vi.tâte°s° |
| réévitèrent | /ʁeevitɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | ʁe.e.vi.tɛʁ | ré.é.vi.tère°n°t° |
| réévité | /ʁeevite/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | ʁe.e.vi.te | ré.é.vi.té |
| réévitée | /ʁeevite/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | ʁe.e.vi.te | ré.é.vi.tée° |
| réévitées | /ʁeevite/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | ʁe.e.vi.te | ré.é.vi.tée°s° |
| réévités | /ʁeevite/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | ʁe.e.vi.te | ré.é.vi.tés° |