VER — masculin
/ʁeekʁityʁe/
Syllabes : ʁe.e.kʁi.ty.ʁe
Orthocode : ré.é.cri.tu.rer
Définitions
-
1.
Écriturer à nouveau.
Et faudrait que j'arrête de raconter ma vie (maintenant le dilleme : rester à glander jusqu'à l'heure du coucher, jouer à FF, réécriturer ou encore finir le design tant attendu (oui enfin...)xD) — (sic)
Étymologie
Dérivé de écriturer, avec le préfixe ré-.
Dérivés
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| réécritura | /ʁeekʁityʁa/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | ʁe.e.kʁi.ty.ʁa | ré.é.cri.tu.ra |
| réécriturai | /ʁeekʁityʁɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | ʁe.e.kʁi.ty.ʁɛ | ré.é.cri.tu.rai |
| réécrituraient | /ʁeekʁityʁɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁe.e.kʁi.ty.ʁɛ | ré.é.cri.tu.raie°n°t° |
| réécriturais | /ʁeekʁityʁɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁe.e.kʁi.ty.ʁɛ | ré.é.cri.tu.rais° |
| réécriturais | /ʁeekʁityʁɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁe.e.kʁi.ty.ʁɛ | ré.é.cri.tu.rais° |
| réécriturait | /ʁeekʁityʁɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁe.e.kʁi.ty.ʁɛ | ré.é.cri.tu.rait° |
| réécriturant | /ʁeekʁityʁɑ̃/ | participe, present | ʁe.e.kʁi.ty.ʁɑ̃ | ré.é.cri.tu.rant° |
| réécrituras | /ʁeekʁityʁa/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | ʁe.e.kʁi.ty.ʁa | ré.é.cri.tu.ras° |
| réécriturasse | /ʁeekʁityʁas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁe.e.kʁi.ty.ʁas | ré.é.cri.tu.rasse° |
| réécriturassent | /ʁeekʁityʁas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁe.e.kʁi.ty.ʁas | ré.é.cri.tu.rasse°n°t° |
| réécriturasses | /ʁeekʁityʁas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁe.e.kʁi.ty.ʁas | ré.é.cri.tu.rasse°s° |
| réécriturassiez | /ʁeekʁityʁasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁe.e.kʁi.ty.ʁa.sje | ré.é.cri.tu.ra.ssiez |
| réécriturassions | /ʁeekʁityʁasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁe.e.kʁi.ty.ʁa.sjɔ̃ | ré.é.cri.tu.ra.ssions° |
| réécriture | /ʁeekʁityʁ/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | ʁe.e.kʁi.tyʁ | ré.é.cri.ture° |
| réécriture | /ʁeekʁityʁ/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | ʁe.e.kʁi.tyʁ | ré.é.cri.ture° |
| réécriture | /ʁeekʁityʁ/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | ʁe.e.kʁi.tyʁ | ré.é.cri.ture° |
| réécriture | /ʁeekʁityʁ/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | ʁe.e.kʁi.tyʁ | ré.é.cri.ture° |
| réécriture | /ʁeekʁityʁ/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | ʁe.e.kʁi.tyʁ | ré.é.cri.ture° |
| réécriturent | /ʁeekʁityʁ/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | ʁe.e.kʁi.tyʁ | ré.é.cri.ture°n°t° |
| réécriturent | /ʁeekʁityʁ/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | ʁe.e.kʁi.tyʁ | ré.é.cri.ture°n°t° |
| réécriturer | /ʁeekʁityʁe/ | infinitif | ʁe.e.kʁi.ty.ʁe | ré.é.cri.tu.rer |
| réécriturera | /ʁeekʁityʁəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | ʁe.e.kʁi.ty.ʁə.ʁa | ré.é.cri.tu.re.ra |
| réécriturerai | /ʁeekʁityʁəʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | ʁe.e.kʁi.ty.ʁə.ʁɛ | ré.é.cri.tu.re.rai |
| réécritureraient | /ʁeekʁityʁəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | ʁe.e.kʁi.ty.ʁə.ʁɛ | ré.é.cri.tu.re.raie°n°t° |
| réécriturerais | /ʁeekʁityʁəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | ʁe.e.kʁi.ty.ʁə.ʁɛ | ré.é.cri.tu.re.rais° |
| réécriturerais | /ʁeekʁityʁəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | ʁe.e.kʁi.ty.ʁə.ʁɛ | ré.é.cri.tu.re.rais° |
| réécriturerait | /ʁeekʁityʁəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | ʁe.e.kʁi.ty.ʁə.ʁɛ | ré.é.cri.tu.re.rait° |
| réécritureras | /ʁeekʁityʁəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | ʁe.e.kʁi.ty.ʁə.ʁa | ré.é.cri.tu.re.ras° |
| réécriturerez | /ʁeekʁityʁəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | ʁe.e.kʁi.ty.ʁə.ʁe | ré.é.cri.tu.re.rez |
| réécritureriez | /ʁeekʁityʁəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | ʁe.e.kʁi.ty.ʁə.ʁje | ré.é.cri.tu.re.riez |
| réécriturerions | /ʁeekʁityʁəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | ʁe.e.kʁi.ty.ʁə.ʁjɔ̃ | ré.é.cri.tu.re.rions° |
| réécriturerons | /ʁeekʁityʁəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | ʁe.e.kʁi.ty.ʁə.ʁɔ̃ | ré.é.cri.tu.re.rons° |
| réécritureront | /ʁeekʁityʁəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | ʁe.e.kʁi.ty.ʁə.ʁɔ̃ | ré.é.cri.tu.re.ront° |
| réécritures | /ʁeekʁityʁ/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | ʁe.e.kʁi.tyʁ | ré.é.cri.ture°s° |
| réécritures | /ʁeekʁityʁ/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | ʁe.e.kʁi.tyʁ | ré.é.cri.ture°s° |
| réécriturez | /ʁeekʁityʁe/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | ʁe.e.kʁi.ty.ʁe | ré.é.cri.tu.rez |
| réécriturez | /ʁeekʁityʁe/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | ʁe.e.kʁi.ty.ʁe | ré.é.cri.tu.rez |
| réécrituriez | /ʁeekʁityʁje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁe.e.kʁi.ty.ʁje | ré.é.cri.tu.riez |
| réécrituriez | /ʁeekʁityʁje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | ʁe.e.kʁi.ty.ʁje | ré.é.cri.tu.riez |
| réécriturions | /ʁeekʁityʁjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁe.e.kʁi.ty.ʁjɔ̃ | ré.é.cri.tu.rions° |
| réécriturions | /ʁeekʁityʁjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | ʁe.e.kʁi.ty.ʁjɔ̃ | ré.é.cri.tu.rions° |
| réécriturons | /ʁeekʁityʁɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | ʁe.e.kʁi.ty.ʁɔ̃ | ré.é.cri.tu.rons° |
| réécriturons | /ʁeekʁityʁɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | ʁe.e.kʁi.ty.ʁɔ̃ | ré.é.cri.tu.rons° |
| réécriturâmes | /ʁeekʁityʁam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | ʁe.e.kʁi.ty.ʁam | ré.é.cri.tu.râme°s° |
| réécriturât | /ʁeekʁityʁa/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁe.e.kʁi.ty.ʁa | ré.é.cri.tu.rât° |
| réécriturâtes | /ʁeekʁityʁat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | ʁe.e.kʁi.ty.ʁat | ré.é.cri.tu.râte°s° |
| réécriturèrent | /ʁeekʁityʁɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | ʁe.e.kʁi.ty.ʁɛʁ | ré.é.cri.tu.rère°n°t° |
| réécrituré | /ʁeekʁityʁe/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | ʁe.e.kʁi.ty.ʁe | ré.é.cri.tu.ré |