VER — masculin
/ʁeeklate/
Syllabes : ʁe.e.kla.te
Orthocode : ré.é.cla.ter
Fréquence
0.0
composite /M
0.0
LM10
Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus
Définitions
- 1. Éclater à nouveau.
Étymologie
De éclater, avec le préfixe re-.
Dérivés
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| rééclata | /ʁeeklata/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | ʁe.e.kla.ta | ré.é.cla.ta |
| rééclatai | /ʁeeklatɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | ʁe.e.kla.tɛ | ré.é.cla.tai |
| rééclataient | /ʁeeklatɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁe.e.kla.tɛ | ré.é.cla.taie°n°t° |
| rééclatais | /ʁeeklatɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁe.e.kla.tɛ | ré.é.cla.tais° |
| rééclatais | /ʁeeklatɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁe.e.kla.tɛ | ré.é.cla.tais° |
| rééclatait | /ʁeeklatɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁe.e.kla.tɛ | ré.é.cla.tait° |
| rééclatant | /ʁeeklatɑ̃/ | participe, present | ʁe.e.kla.tɑ̃ | ré.é.cla.tant° |
| rééclatas | /ʁeeklata/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | ʁe.e.kla.ta | ré.é.cla.tas° |
| rééclatasse | /ʁeeklatas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁe.e.kla.tas | ré.é.cla.tasse° |
| rééclatassent | /ʁeeklatas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁe.e.kla.tas | ré.é.cla.tasse°n°t° |
| rééclatasses | /ʁeeklatas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁe.e.kla.tas | ré.é.cla.tasse°s° |
| rééclatassiez | /ʁeeklatasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁe.e.kla.ta.sje | ré.é.cla.ta.ssiez |
| rééclatassions | /ʁeeklatasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁe.e.kla.ta.sjɔ̃ | ré.é.cla.ta.ssions° |
| rééclate | /ʁeeklat/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | ʁe.e.klat | ré.é.clate° |
| rééclate | /ʁeeklat/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | ʁe.e.klat | ré.é.clate° |
| rééclate | /ʁeeklat/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | ʁe.e.klat | ré.é.clate° |
| rééclate | /ʁeeklat/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | ʁe.e.klat | ré.é.clate° |
| rééclate | /ʁeeklat/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | ʁe.e.klat | ré.é.clate° |
| rééclatent | /ʁeeklat/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | ʁe.e.klat | ré.é.clate°n°t° |
| rééclatent | /ʁeeklat/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | ʁe.e.klat | ré.é.clate°n°t° |
| rééclater | /ʁeeklate/ | infinitif | ʁe.e.kla.te | ré.é.cla.ter |
| rééclatera | /ʁeeklatəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | ʁe.e.kla.tə.ʁa | ré.é.cla.te.ra |
| rééclaterai | /ʁeeklatʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | ʁe.e.kla.tʁɛ | ré.é.cla.te°rai |
| rééclateraient | /ʁeeklatəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | ʁe.e.kla.tə.ʁɛ | ré.é.cla.te.raie°n°t° |
| rééclaterais | /ʁeeklatəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | ʁe.e.kla.tə.ʁɛ | ré.é.cla.te.rais° |
| rééclaterais | /ʁeeklatəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | ʁe.e.kla.tə.ʁɛ | ré.é.cla.te.rais° |
| rééclaterait | /ʁeeklatəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | ʁe.e.kla.tə.ʁɛ | ré.é.cla.te.rait° |
| rééclateras | /ʁeeklatəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | ʁe.e.kla.tə.ʁa | ré.é.cla.te.ras° |
| rééclaterez | /ʁeeklatəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | ʁe.e.kla.tə.ʁe | ré.é.cla.te.rez |
| rééclateriez | /ʁeeklatəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | ʁe.e.kla.tə.ʁje | ré.é.cla.te.riez |
| rééclaterions | /ʁeeklatəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | ʁe.e.kla.tə.ʁjɔ̃ | ré.é.cla.te.rions° |
| rééclaterons | /ʁeeklatəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | ʁe.e.kla.tə.ʁɔ̃ | ré.é.cla.te.rons° |
| rééclateront | /ʁeeklatəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | ʁe.e.kla.tə.ʁɔ̃ | ré.é.cla.te.ront° |
| rééclates | /ʁeeklat/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | ʁe.e.klat | ré.é.clate°s° |
| rééclates | /ʁeeklat/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | ʁe.e.klat | ré.é.clate°s° |
| rééclatez | /ʁeeklate/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | ʁe.e.kla.te | ré.é.cla.tez |
| rééclatez | /ʁeeklate/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | ʁe.e.kla.te | ré.é.cla.tez |
| rééclatiez | /ʁeeklatje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁe.e.kla.tje | ré.é.cla.tiez |
| rééclatiez | /ʁeeklatje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | ʁe.e.kla.tje | ré.é.cla.tiez |
| rééclations | /ʁeeklatjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁe.e.kla.tjɔ̃ | ré.é.cla.tions° |
| rééclations | /ʁeeklatjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | ʁe.e.kla.tjɔ̃ | ré.é.cla.tions° |
| rééclatons | /ʁeeklatɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | ʁe.e.kla.tɔ̃ | ré.é.cla.tons° |
| rééclatons | /ʁeeklatɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | ʁe.e.kla.tɔ̃ | ré.é.cla.tons° |
| rééclatâmes | /ʁeeklatam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | ʁe.e.kla.tam | ré.é.cla.tâme°s° |
| rééclatât | /ʁeeklata/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁe.e.kla.ta | ré.é.cla.tât° |
| rééclatâtes | /ʁeeklatat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | ʁe.e.kla.tat | ré.é.cla.tâte°s° |
| rééclatèrent | /ʁeeklatɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | ʁe.e.kla.tɛʁ | ré.é.cla.tère°n°t° |
| rééclaté | /ʁeeklate/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | ʁe.e.kla.te | ré.é.cla.té |