révolutionnariser

VER — épicène

/ʁevolusjonaʁize/

Syllabes : ʁe.vo.lu.sjo.na.ʁi.ze Orthocode : ré.vo.lu.tio.nna.ri.ser

Fréquence

0.0 composite /M
0.0 FrWaC

Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus

Définitions

  1. 1. Donner un caractère révolutionnaire à.
    Il fallait « révolutionnariser » les citadins, les « purifier » en les envoyant travailler dans les campagnes.
    Fort de la ligne directrice ainsi dégagée, chaque citoyen, à quelque niveau qu’il se trouve, doit entreprendre de révolutionnariser son secteur d’activité.

Étymologie

De révolutionnaire, avec le suffixe -iser.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
révolutionnarisa /ʁevolusjonaʁiza/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁe.vo.lu.sjo.na.ʁi.za ré.vo.lu.tio.nna.ri.sa
révolutionnarisai /ʁevolusjonaʁizɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁe.vo.lu.sjo.na.ʁi.zɛ ré.vo.lu.tio.nna.ri.sai
révolutionnarisaient /ʁevolusjonaʁizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁe.vo.lu.sjo.na.ʁi.zɛ ré.vo.lu.tio.nna.ri.saie°n°t°
révolutionnarisais /ʁevolusjonaʁizɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁe.vo.lu.sjo.na.ʁi.zɛ ré.vo.lu.tio.nna.ri.sais°
révolutionnarisais /ʁevolusjonaʁizɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁe.vo.lu.sjo.na.ʁi.zɛ ré.vo.lu.tio.nna.ri.sais°
révolutionnarisait /ʁevolusjonaʁizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁe.vo.lu.sjo.na.ʁi.zɛ ré.vo.lu.tio.nna.ri.sait°
révolutionnarisant /ʁevolusjonaʁizɑ̃/ participe, present ʁe.vo.lu.sjo.na.ʁi.zɑ̃ ré.vo.lu.tio.nna.ri.sant°
révolutionnarisas /ʁevolusjonaʁiza/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁe.vo.lu.sjo.na.ʁi.za ré.vo.lu.tio.nna.ri.sas°
révolutionnarisasse /ʁevolusjonaʁizas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁe.vo.lu.sjo.na.ʁi.zas ré.vo.lu.tio.nna.ri.sasse°
révolutionnarisassent /ʁevolusjonaʁizas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁe.vo.lu.sjo.na.ʁi.zas ré.vo.lu.tio.nna.ri.sasse°n°t°
révolutionnarisasses /ʁevolusjonaʁizas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁe.vo.lu.sjo.na.ʁi.zas ré.vo.lu.tio.nna.ri.sasse°s°
révolutionnarisassiez /ʁevolusjonaʁizasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁe.vo.lu.sjo.na.ʁi.za.sje ré.vo.lu.tio.nna.ri.sa.ssiez
révolutionnarisassions /ʁevolusjonaʁizasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁe.vo.lu.sjo.na.ʁi.za.sjɔ̃ ré.vo.lu.tio.nna.ri.sa.ssions°
révolutionnarise /ʁevolusjonaʁiz/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁe.vo.lu.sjo.na.ʁiz ré.vo.lu.tio.nna.rise°
révolutionnarise /ʁevolusjonaʁiz/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁe.vo.lu.sjo.na.ʁiz ré.vo.lu.tio.nna.rise°
révolutionnarise /ʁevolusjonaʁiz/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁe.vo.lu.sjo.na.ʁiz ré.vo.lu.tio.nna.rise°
révolutionnarise /ʁevolusjonaʁiz/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁe.vo.lu.sjo.na.ʁiz ré.vo.lu.tio.nna.rise°
révolutionnarise /ʁevolusjonaʁiz/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁe.vo.lu.sjo.na.ʁiz ré.vo.lu.tio.nna.rise°
révolutionnarisent /ʁevolusjonaʁiz/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁe.vo.lu.sjo.na.ʁiz ré.vo.lu.tio.nna.rise°n°t°
révolutionnarisent /ʁevolusjonaʁiz/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁe.vo.lu.sjo.na.ʁiz ré.vo.lu.tio.nna.rise°n°t°
révolutionnariser /ʁevolusjonaʁize/ infinitif ʁe.vo.lu.sjo.na.ʁi.ze ré.vo.lu.tio.nna.ri.ser
révolutionnarisera /ʁevolusjonaʁizəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁe.vo.lu.sjo.na.ʁi.zə.ʁa ré.vo.lu.tio.nna.ri.se.ra
révolutionnariserai /ʁevolusjonaʁizəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁe.vo.lu.sjo.na.ʁi.zə.ʁɛ ré.vo.lu.tio.nna.ri.se.rai
révolutionnariseraient /ʁevolusjonaʁizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁe.vo.lu.sjo.na.ʁi.zə.ʁɛ ré.vo.lu.tio.nna.ri.se.raie°n°t°
révolutionnariserais /ʁevolusjonaʁizəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁe.vo.lu.sjo.na.ʁi.zə.ʁɛ ré.vo.lu.tio.nna.ri.se.rais°
révolutionnariserais /ʁevolusjonaʁizəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁe.vo.lu.sjo.na.ʁi.zə.ʁɛ ré.vo.lu.tio.nna.ri.se.rais°
révolutionnariserait /ʁevolusjonaʁizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁe.vo.lu.sjo.na.ʁi.zə.ʁɛ ré.vo.lu.tio.nna.ri.se.rait°
révolutionnariseras /ʁevolusjonaʁizəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁe.vo.lu.sjo.na.ʁi.zə.ʁa ré.vo.lu.tio.nna.ri.se.ras°
révolutionnariserez /ʁevolusjonaʁizəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁe.vo.lu.sjo.na.ʁi.zə.ʁe ré.vo.lu.tio.nna.ri.se.rez
révolutionnariseriez /ʁevolusjonaʁizəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁe.vo.lu.sjo.na.ʁi.zə.ʁje ré.vo.lu.tio.nna.ri.se.riez
révolutionnariserions /ʁevolusjonaʁizəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁe.vo.lu.sjo.na.ʁi.zə.ʁjɔ̃ ré.vo.lu.tio.nna.ri.se.rions°
révolutionnariserons /ʁevolusjonaʁizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁe.vo.lu.sjo.na.ʁi.zə.ʁɔ̃ ré.vo.lu.tio.nna.ri.se.rons°
révolutionnariseront /ʁevolusjonaʁizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁe.vo.lu.sjo.na.ʁi.zə.ʁɔ̃ ré.vo.lu.tio.nna.ri.se.ront°
révolutionnarises /ʁevolusjonaʁiz/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁe.vo.lu.sjo.na.ʁiz ré.vo.lu.tio.nna.rise°s°
révolutionnarises /ʁevolusjonaʁiz/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁe.vo.lu.sjo.na.ʁiz ré.vo.lu.tio.nna.rise°s°
révolutionnarisez /ʁevolusjonaʁize/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁe.vo.lu.sjo.na.ʁi.ze ré.vo.lu.tio.nna.ri.sez
révolutionnarisez /ʁevolusjonaʁize/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁe.vo.lu.sjo.na.ʁi.ze ré.vo.lu.tio.nna.ri.sez
révolutionnarisiez /ʁevolusjonaʁizje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁe.vo.lu.sjo.na.ʁi.zje ré.vo.lu.tio.nna.ri.siez
révolutionnarisiez /ʁevolusjonaʁizje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁe.vo.lu.sjo.na.ʁi.zje ré.vo.lu.tio.nna.ri.siez
révolutionnarisions /ʁevolusjonaʁizjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁe.vo.lu.sjo.na.ʁi.zjɔ̃ ré.vo.lu.tio.nna.ri.sions°
révolutionnarisions /ʁevolusjonaʁizjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁe.vo.lu.sjo.na.ʁi.zjɔ̃ ré.vo.lu.tio.nna.ri.sions°
révolutionnarisons /ʁevolusjonaʁizɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁe.vo.lu.sjo.na.ʁi.zɔ̃ ré.vo.lu.tio.nna.ri.sons°
révolutionnarisons /ʁevolusjonaʁizɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁe.vo.lu.sjo.na.ʁi.zɔ̃ ré.vo.lu.tio.nna.ri.sons°
révolutionnarisâmes /ʁevolusjonaʁizam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁe.vo.lu.sjo.na.ʁi.zam ré.vo.lu.tio.nna.ri.sâme°s°
révolutionnarisât /ʁevolusjonaʁiza/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁe.vo.lu.sjo.na.ʁi.za ré.vo.lu.tio.nna.ri.sât°
révolutionnarisâtes /ʁevolusjonaʁizat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁe.vo.lu.sjo.na.ʁi.zat ré.vo.lu.tio.nna.ri.sâte°s°
révolutionnarisèrent /ʁevolusjonaʁizɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁe.vo.lu.sjo.na.ʁi.zɛʁ ré.vo.lu.tio.nna.ri.sère°n°t°
révolutionnarisé /ʁevolusjonaʁize/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁe.vo.lu.sjo.na.ʁi.ze ré.vo.lu.tio.nna.ri.sé
révolutionnarisée /ʁevolusjonaʁize/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁe.vo.lu.sjo.na.ʁi.ze ré.vo.lu.tio.nna.ri.sée°
révolutionnarisées /ʁevolusjonaʁize/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁe.vo.lu.sjo.na.ʁi.ze ré.vo.lu.tio.nna.ri.sée°s°
révolutionnarisés /ʁevolusjonaʁize/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁe.vo.lu.sjo.na.ʁi.ze ré.vo.lu.tio.nna.ri.sés°