VER — épicène
/ʁeɔʁtonɔʁmalize/
Syllabes : ʁe.ɔʁ.to.nɔʁ.ma.li.ze
Orthocode : ré.or.tho.nor.ma.li.ser
Définitions
-
1.
Orthonormaliser à nouveau.
Si tu conserves en mémoire uniquement tes matrices concaténées, tu perds la possibilité de réorthonormaliser la composante rotation => modèle qui rétrécit/s'étend et se déforme au cours du temps.Mot clé permettant de réorthonormaliser les modes d'une base en procédant à une orthogonalisation de Gram-Schmidt.
Étymologie
De orthonormaliser, avec le préfixe ré-.
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| réorthonormalisa | /ʁeɔʁtonɔʁmaliza/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | ʁe.ɔʁ.to.nɔʁ.ma.li.za | ré.or.tho.nor.ma.li.sa |
| réorthonormalisai | /ʁeɔʁtonɔʁmalizɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | ʁe.ɔʁ.to.nɔʁ.ma.li.zɛ | ré.or.tho.nor.ma.li.sai |
| réorthonormalisaient | /ʁeɔʁtonɔʁmalizɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁe.ɔʁ.to.nɔʁ.ma.li.zɛ | ré.or.tho.nor.ma.li.saie°n°t° |
| réorthonormalisais | /ʁeɔʁtonɔʁmalizɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁe.ɔʁ.to.nɔʁ.ma.li.zɛ | ré.or.tho.nor.ma.li.sais° |
| réorthonormalisais | /ʁeɔʁtonɔʁmalizɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁe.ɔʁ.to.nɔʁ.ma.li.zɛ | ré.or.tho.nor.ma.li.sais° |
| réorthonormalisait | /ʁeɔʁtonɔʁmalizɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁe.ɔʁ.to.nɔʁ.ma.li.zɛ | ré.or.tho.nor.ma.li.sait° |
| réorthonormalisant | /ʁeɔʁtonɔʁmalizɑ̃/ | participe, present | ʁe.ɔʁ.to.nɔʁ.ma.li.zɑ̃ | ré.or.tho.nor.ma.li.sant° |
| réorthonormalisas | /ʁeɔʁtonɔʁmaliza/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | ʁe.ɔʁ.to.nɔʁ.ma.li.za | ré.or.tho.nor.ma.li.sas° |
| réorthonormalisasse | /ʁeɔʁtonɔʁmalizas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁe.ɔʁ.to.nɔʁ.ma.li.zas | ré.or.tho.nor.ma.li.sasse° |
| réorthonormalisassent | /ʁeɔʁtonɔʁmalizas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁe.ɔʁ.to.nɔʁ.ma.li.zas | ré.or.tho.nor.ma.li.sasse°n°t° |
| réorthonormalisasses | /ʁeɔʁtonɔʁmalizas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁe.ɔʁ.to.nɔʁ.ma.li.zas | ré.or.tho.nor.ma.li.sasse°s° |
| réorthonormalisassiez | /ʁeɔʁtonɔʁmalizasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁe.ɔʁ.to.nɔʁ.ma.li.za.sje | ré.or.tho.nor.ma.li.sa.ssiez |
| réorthonormalisassions | /ʁeɔʁtonɔʁmalizasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁe.ɔʁ.to.nɔʁ.ma.li.za.sjɔ̃ | ré.or.tho.nor.ma.li.sa.ssions° |
| réorthonormalise | /ʁeɔʁtonɔʁmaliz/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | ʁe.ɔʁ.to.nɔʁ.ma.liz | ré.or.tho.nor.ma.lise° |
| réorthonormalise | /ʁeɔʁtonɔʁmaliz/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | ʁe.ɔʁ.to.nɔʁ.ma.liz | ré.or.tho.nor.ma.lise° |
| réorthonormalise | /ʁeɔʁtonɔʁmaliz/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | ʁe.ɔʁ.to.nɔʁ.ma.liz | ré.or.tho.nor.ma.lise° |
| réorthonormalise | /ʁeɔʁtonɔʁmaliz/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | ʁe.ɔʁ.to.nɔʁ.ma.liz | ré.or.tho.nor.ma.lise° |
| réorthonormalise | /ʁeɔʁtonɔʁmaliz/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | ʁe.ɔʁ.to.nɔʁ.ma.liz | ré.or.tho.nor.ma.lise° |
| réorthonormalisent | /ʁeɔʁtonɔʁmaliz/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | ʁe.ɔʁ.to.nɔʁ.ma.liz | ré.or.tho.nor.ma.lise°n°t° |
| réorthonormalisent | /ʁeɔʁtonɔʁmaliz/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | ʁe.ɔʁ.to.nɔʁ.ma.liz | ré.or.tho.nor.ma.lise°n°t° |
| réorthonormaliser | /ʁeɔʁtonɔʁmalize/ | infinitif | ʁe.ɔʁ.to.nɔʁ.ma.li.ze | ré.or.tho.nor.ma.li.ser |
| réorthonormalisera | /ʁeɔʁtonɔʁmalizəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | ʁe.ɔʁ.to.nɔʁ.ma.li.zə.ʁa | ré.or.tho.nor.ma.li.se.ra |
| réorthonormaliserai | /ʁeɔʁtonɔʁmalizəʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | ʁe.ɔʁ.to.nɔʁ.ma.li.zə.ʁɛ | ré.or.tho.nor.ma.li.se.rai |
| réorthonormaliseraient | /ʁeɔʁtonɔʁmalizəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | ʁe.ɔʁ.to.nɔʁ.ma.li.zə.ʁɛ | ré.or.tho.nor.ma.li.se.raie°n°t° |
| réorthonormaliserais | /ʁeɔʁtonɔʁmalizəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | ʁe.ɔʁ.to.nɔʁ.ma.li.zə.ʁɛ | ré.or.tho.nor.ma.li.se.rais° |
| réorthonormaliserais | /ʁeɔʁtonɔʁmalizəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | ʁe.ɔʁ.to.nɔʁ.ma.li.zə.ʁɛ | ré.or.tho.nor.ma.li.se.rais° |
| réorthonormaliserait | /ʁeɔʁtonɔʁmalizəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | ʁe.ɔʁ.to.nɔʁ.ma.li.zə.ʁɛ | ré.or.tho.nor.ma.li.se.rait° |
| réorthonormaliseras | /ʁeɔʁtonɔʁmalizəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | ʁe.ɔʁ.to.nɔʁ.ma.li.zə.ʁa | ré.or.tho.nor.ma.li.se.ras° |
| réorthonormaliserez | /ʁeɔʁtonɔʁmalizəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | ʁe.ɔʁ.to.nɔʁ.ma.li.zə.ʁe | ré.or.tho.nor.ma.li.se.rez |
| réorthonormaliseriez | /ʁeɔʁtonɔʁmalizəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | ʁe.ɔʁ.to.nɔʁ.ma.li.zə.ʁje | ré.or.tho.nor.ma.li.se.riez |
| réorthonormaliserions | /ʁeɔʁtonɔʁmalizəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | ʁe.ɔʁ.to.nɔʁ.ma.li.zə.ʁjɔ̃ | ré.or.tho.nor.ma.li.se.rions° |
| réorthonormaliserons | /ʁeɔʁtonɔʁmalizəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | ʁe.ɔʁ.to.nɔʁ.ma.li.zə.ʁɔ̃ | ré.or.tho.nor.ma.li.se.rons° |
| réorthonormaliseront | /ʁeɔʁtonɔʁmalizəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | ʁe.ɔʁ.to.nɔʁ.ma.li.zə.ʁɔ̃ | ré.or.tho.nor.ma.li.se.ront° |
| réorthonormalises | /ʁeɔʁtonɔʁmaliz/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | ʁe.ɔʁ.to.nɔʁ.ma.liz | ré.or.tho.nor.ma.lise°s° |
| réorthonormalises | /ʁeɔʁtonɔʁmaliz/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | ʁe.ɔʁ.to.nɔʁ.ma.liz | ré.or.tho.nor.ma.lise°s° |
| réorthonormalisez | /ʁeɔʁtonɔʁmalize/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | ʁe.ɔʁ.to.nɔʁ.ma.li.ze | ré.or.tho.nor.ma.li.sez |
| réorthonormalisez | /ʁeɔʁtonɔʁmalize/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | ʁe.ɔʁ.to.nɔʁ.ma.li.ze | ré.or.tho.nor.ma.li.sez |
| réorthonormalisiez | /ʁeɔʁtonɔʁmalizje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁe.ɔʁ.to.nɔʁ.ma.li.zje | ré.or.tho.nor.ma.li.siez |
| réorthonormalisiez | /ʁeɔʁtonɔʁmalizje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | ʁe.ɔʁ.to.nɔʁ.ma.li.zje | ré.or.tho.nor.ma.li.siez |
| réorthonormalisions | /ʁeɔʁtonɔʁmalizjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁe.ɔʁ.to.nɔʁ.ma.li.zjɔ̃ | ré.or.tho.nor.ma.li.sions° |
| réorthonormalisions | /ʁeɔʁtonɔʁmalizjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | ʁe.ɔʁ.to.nɔʁ.ma.li.zjɔ̃ | ré.or.tho.nor.ma.li.sions° |
| réorthonormalisons | /ʁeɔʁtonɔʁmalizɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | ʁe.ɔʁ.to.nɔʁ.ma.li.zɔ̃ | ré.or.tho.nor.ma.li.sons° |
| réorthonormalisons | /ʁeɔʁtonɔʁmalizɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | ʁe.ɔʁ.to.nɔʁ.ma.li.zɔ̃ | ré.or.tho.nor.ma.li.sons° |
| réorthonormalisâmes | /ʁeɔʁtonɔʁmalizam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | ʁe.ɔʁ.to.nɔʁ.ma.li.zam | ré.or.tho.nor.ma.li.sâme°s° |
| réorthonormalisât | /ʁeɔʁtonɔʁmaliza/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁe.ɔʁ.to.nɔʁ.ma.li.za | ré.or.tho.nor.ma.li.sât° |
| réorthonormalisâtes | /ʁeɔʁtonɔʁmalizat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | ʁe.ɔʁ.to.nɔʁ.ma.li.zat | ré.or.tho.nor.ma.li.sâte°s° |
| réorthonormalisèrent | /ʁeɔʁtonɔʁmalizɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | ʁe.ɔʁ.to.nɔʁ.ma.li.zɛʁ | ré.or.tho.nor.ma.li.sère°n°t° |
| réorthonormalisé | /ʁeɔʁtonɔʁmalize/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | ʁe.ɔʁ.to.nɔʁ.ma.li.ze | ré.or.tho.nor.ma.li.sé |
| réorthonormalisée | /ʁeɔʁtonɔʁmalize/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | ʁe.ɔʁ.to.nɔʁ.ma.li.ze | ré.or.tho.nor.ma.li.sée° |
| réorthonormalisées | /ʁeɔʁtonɔʁmalize/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | ʁe.ɔʁ.to.nɔʁ.ma.li.ze | ré.or.tho.nor.ma.li.sée°s° |
| réorthonormalisés | /ʁeɔʁtonɔʁmalize/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | ʁe.ɔʁ.to.nɔʁ.ma.li.ze | ré.or.tho.nor.ma.li.sés° |