réinstitutionaliser

VER — épicène

/ʁeɛ̃stitusjonalize/

Syllabes : ʁe.ɛ̃s.ti.tu.sjo.na.li.ze Orthocode : ré.ins.ti.tu.tio.na.li.ser

Fréquence

0.0 composite /M
0.0 FrWaC

Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus

Définitions

  1. 1. Institutionaliser à nouveau.

Étymologie

De institutionaliser, avec le préfixe ré-.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
réinstitutionalisa /ʁeɛ̃stitusjonaliza/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁe.ɛ̃s.ti.tu.sjo.na.li.za ré.ins.ti.tu.tio.na.li.sa
réinstitutionalisai /ʁeɛ̃stitusjonalizɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁe.ɛ̃s.ti.tu.sjo.na.li.zɛ ré.ins.ti.tu.tio.na.li.sai
réinstitutionalisaient /ʁeɛ̃stitusjonalizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁe.ɛ̃s.ti.tu.sjo.na.li.zɛ ré.ins.ti.tu.tio.na.li.saie°n°t°
réinstitutionalisais /ʁeɛ̃stitusjonalizɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁe.ɛ̃s.ti.tu.sjo.na.li.zɛ ré.ins.ti.tu.tio.na.li.sais°
réinstitutionalisais /ʁeɛ̃stitusjonalizɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁe.ɛ̃s.ti.tu.sjo.na.li.zɛ ré.ins.ti.tu.tio.na.li.sais°
réinstitutionalisait /ʁeɛ̃stitusjonalizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁe.ɛ̃s.ti.tu.sjo.na.li.zɛ ré.ins.ti.tu.tio.na.li.sait°
réinstitutionalisant /ʁeɛ̃stitusjonalizɑ̃/ participe, present ʁe.ɛ̃s.ti.tu.sjo.na.li.zɑ̃ ré.ins.ti.tu.tio.na.li.sant°
réinstitutionalisas /ʁeɛ̃stitusjonaliza/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁe.ɛ̃s.ti.tu.sjo.na.li.za ré.ins.ti.tu.tio.na.li.sas°
réinstitutionalisasse /ʁeɛ̃stitusjonalizas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁe.ɛ̃s.ti.tu.sjo.na.li.zas ré.ins.ti.tu.tio.na.li.sasse°
réinstitutionalisassent /ʁeɛ̃stitusjonalizas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁe.ɛ̃s.ti.tu.sjo.na.li.zas ré.ins.ti.tu.tio.na.li.sasse°n°t°
réinstitutionalisasses /ʁeɛ̃stitusjonalizas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁe.ɛ̃s.ti.tu.sjo.na.li.zas ré.ins.ti.tu.tio.na.li.sasse°s°
réinstitutionalisassiez /ʁeɛ̃stitusjonalizasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁe.ɛ̃s.ti.tu.sjo.na.li.za.sje ré.ins.ti.tu.tio.na.li.sa.ssiez
réinstitutionalisassions /ʁeɛ̃stitusjonalizasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁe.ɛ̃s.ti.tu.sjo.na.li.za.sjɔ̃ ré.ins.ti.tu.tio.na.li.sa.ssions°
réinstitutionalise /ʁeɛ̃stitusjonaliz/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁe.ɛ̃s.ti.tu.sjo.na.liz ré.ins.ti.tu.tio.na.lise°
réinstitutionalise /ʁeɛ̃stitusjonaliz/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁe.ɛ̃s.ti.tu.sjo.na.liz ré.ins.ti.tu.tio.na.lise°
réinstitutionalise /ʁeɛ̃stitusjonaliz/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁe.ɛ̃s.ti.tu.sjo.na.liz ré.ins.ti.tu.tio.na.lise°
réinstitutionalise /ʁeɛ̃stitusjonaliz/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁe.ɛ̃s.ti.tu.sjo.na.liz ré.ins.ti.tu.tio.na.lise°
réinstitutionalise /ʁeɛ̃stitusjonaliz/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁe.ɛ̃s.ti.tu.sjo.na.liz ré.ins.ti.tu.tio.na.lise°
réinstitutionalisent /ʁeɛ̃stitusjonaliz/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁe.ɛ̃s.ti.tu.sjo.na.liz ré.ins.ti.tu.tio.na.lise°n°t°
réinstitutionalisent /ʁeɛ̃stitusjonaliz/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁe.ɛ̃s.ti.tu.sjo.na.liz ré.ins.ti.tu.tio.na.lise°n°t°
réinstitutionaliser /ʁeɛ̃stitusjonalize/ infinitif ʁe.ɛ̃s.ti.tu.sjo.na.li.ze ré.ins.ti.tu.tio.na.li.ser
réinstitutionalisera /ʁeɛ̃stitusjonalizəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁe.ɛ̃s.ti.tu.sjo.na.li.zə.ʁa ré.ins.ti.tu.tio.na.li.se.ra
réinstitutionaliserai /ʁeɛ̃stitusjonalizəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁe.ɛ̃s.ti.tu.sjo.na.li.zə.ʁɛ ré.ins.ti.tu.tio.na.li.se.rai
réinstitutionaliseraient /ʁeɛ̃stitusjonalizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁe.ɛ̃s.ti.tu.sjo.na.li.zə.ʁɛ ré.ins.ti.tu.tio.na.li.se.raie°n°t°
réinstitutionaliserais /ʁeɛ̃stitusjonalizəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁe.ɛ̃s.ti.tu.sjo.na.li.zə.ʁɛ ré.ins.ti.tu.tio.na.li.se.rais°
réinstitutionaliserais /ʁeɛ̃stitusjonalizəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁe.ɛ̃s.ti.tu.sjo.na.li.zə.ʁɛ ré.ins.ti.tu.tio.na.li.se.rais°
réinstitutionaliserait /ʁeɛ̃stitusjonalizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁe.ɛ̃s.ti.tu.sjo.na.li.zə.ʁɛ ré.ins.ti.tu.tio.na.li.se.rait°
réinstitutionaliseras /ʁeɛ̃stitusjonalizəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁe.ɛ̃s.ti.tu.sjo.na.li.zə.ʁa ré.ins.ti.tu.tio.na.li.se.ras°
réinstitutionaliserez /ʁeɛ̃stitusjonalizəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁe.ɛ̃s.ti.tu.sjo.na.li.zə.ʁe ré.ins.ti.tu.tio.na.li.se.rez
réinstitutionaliseriez /ʁeɛ̃stitusjonalizəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁe.ɛ̃s.ti.tu.sjo.na.li.zə.ʁje ré.ins.ti.tu.tio.na.li.se.riez
réinstitutionaliserions /ʁeɛ̃stitusjonalizəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁe.ɛ̃s.ti.tu.sjo.na.li.zə.ʁjɔ̃ ré.ins.ti.tu.tio.na.li.se.rions°
réinstitutionaliserons /ʁeɛ̃stitusjonalizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁe.ɛ̃s.ti.tu.sjo.na.li.zə.ʁɔ̃ ré.ins.ti.tu.tio.na.li.se.rons°
réinstitutionaliseront /ʁeɛ̃stitusjonalizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁe.ɛ̃s.ti.tu.sjo.na.li.zə.ʁɔ̃ ré.ins.ti.tu.tio.na.li.se.ront°
réinstitutionalises /ʁeɛ̃stitusjonaliz/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁe.ɛ̃s.ti.tu.sjo.na.liz ré.ins.ti.tu.tio.na.lise°s°
réinstitutionalises /ʁeɛ̃stitusjonaliz/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁe.ɛ̃s.ti.tu.sjo.na.liz ré.ins.ti.tu.tio.na.lise°s°
réinstitutionalisez /ʁeɛ̃stitusjonalize/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁe.ɛ̃s.ti.tu.sjo.na.li.ze ré.ins.ti.tu.tio.na.li.sez
réinstitutionalisez /ʁeɛ̃stitusjonalize/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁe.ɛ̃s.ti.tu.sjo.na.li.ze ré.ins.ti.tu.tio.na.li.sez
réinstitutionalisiez /ʁeɛ̃stitusjonalizje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁe.ɛ̃s.ti.tu.sjo.na.li.zje ré.ins.ti.tu.tio.na.li.siez
réinstitutionalisiez /ʁeɛ̃stitusjonalizje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁe.ɛ̃s.ti.tu.sjo.na.li.zje ré.ins.ti.tu.tio.na.li.siez
réinstitutionalisions /ʁeɛ̃stitusjonalizjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁe.ɛ̃s.ti.tu.sjo.na.li.zjɔ̃ ré.ins.ti.tu.tio.na.li.sions°
réinstitutionalisions /ʁeɛ̃stitusjonalizjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁe.ɛ̃s.ti.tu.sjo.na.li.zjɔ̃ ré.ins.ti.tu.tio.na.li.sions°
réinstitutionalisons /ʁeɛ̃stitusjonalizɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁe.ɛ̃s.ti.tu.sjo.na.li.zɔ̃ ré.ins.ti.tu.tio.na.li.sons°
réinstitutionalisons /ʁeɛ̃stitusjonalizɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁe.ɛ̃s.ti.tu.sjo.na.li.zɔ̃ ré.ins.ti.tu.tio.na.li.sons°
réinstitutionalisâmes /ʁeɛ̃stitusjonalizam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁe.ɛ̃s.ti.tu.sjo.na.li.zam ré.ins.ti.tu.tio.na.li.sâme°s°
réinstitutionalisât /ʁeɛ̃stitusjonaliza/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁe.ɛ̃s.ti.tu.sjo.na.li.za ré.ins.ti.tu.tio.na.li.sât°
réinstitutionalisâtes /ʁeɛ̃stitusjonalizat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁe.ɛ̃s.ti.tu.sjo.na.li.zat ré.ins.ti.tu.tio.na.li.sâte°s°
réinstitutionalisèrent /ʁeɛ̃stitusjonalizɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁe.ɛ̃s.ti.tu.sjo.na.li.zɛʁ ré.ins.ti.tu.tio.na.li.sère°n°t°
réinstitutionalisé /ʁeɛ̃stitusjonalize/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁe.ɛ̃s.ti.tu.sjo.na.li.ze ré.ins.ti.tu.tio.na.li.sé
réinstitutionalisée /ʁeɛ̃stitusjonalize/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁe.ɛ̃s.ti.tu.sjo.na.li.ze ré.ins.ti.tu.tio.na.li.sée°
réinstitutionalisées /ʁeɛ̃stitusjonalize/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁe.ɛ̃s.ti.tu.sjo.na.li.ze ré.ins.ti.tu.tio.na.li.sée°s°
réinstitutionalisés /ʁeɛ̃stitusjonalize/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁe.ɛ̃s.ti.tu.sjo.na.li.ze ré.ins.ti.tu.tio.na.li.sés°