réfutatif

Adjectif — épicène

/ʁefytatif/

Syllabes : ʁe.fy.ta.tif Orthocode : ré.fu.ta.tif

Définitions

  1. 1. Qui a le pouvoir de réfuter, réfutateur.
    Dans ce dialogue, Platon confirme la partie réfutative de notre propre travail.

Étymologie

Dérivé de réfutation, avec le suffixe -if.

Hyperonymes

Mots apparentés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
réfutatif /ʁefytatif/ qualificatif, singulier ʁe.fy.ta.tif ré.fu.ta.tif
réfutatif /ʁefytatif/ qualificatif, masculin, singulier ʁe.fy.ta.tif ré.fu.ta.tif
réfutatif /ʁefytatif/ qualificatif, feminin, singulier ʁe.fy.ta.tif ré.fu.ta.tif