VER — épicène
/ʁeɑ̃vɛʁɡe/
Syllabes : ʁe.ɑ̃.vɛʁ.ɡe
Orthocode : ré.en.ver.guer
Définitions
-
1.
Enverguer à nouveau.
Déverguer et réenverguer un hunier par ce temps, c'était à peu près aussi facile que de remplacer le brancard d'un tombereau (...)
Étymologie
De enverguer, avec le préfixe ré-.
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| réenvergua | /ʁeɑ̃vɛʁɡa/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | ʁe.ɑ̃.vɛʁ.ɡa | ré.en.ver.gua |
| réenverguai | /ʁeɑ̃vɛʁɡɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | ʁe.ɑ̃.vɛʁ.ɡɛ | ré.en.ver.guai |
| réenverguaient | /ʁeɑ̃vɛʁɡɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁe.ɑ̃.vɛʁ.ɡɛ | ré.en.ver.guaie°n°t° |
| réenverguais | /ʁeɑ̃vɛʁɡɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁe.ɑ̃.vɛʁ.ɡɛ | ré.en.ver.guais° |
| réenverguais | /ʁeɑ̃vɛʁɡɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁe.ɑ̃.vɛʁ.ɡɛ | ré.en.ver.guais° |
| réenverguait | /ʁeɑ̃vɛʁɡɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁe.ɑ̃.vɛʁ.ɡɛ | ré.en.ver.guait° |
| réenverguant | /ʁeɑ̃vɛʁɡɑ̃/ | participe, present | ʁe.ɑ̃.vɛʁ.ɡɑ̃ | ré.en.ver.guant° |
| réenverguas | /ʁeɑ̃vɛʁɡa/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | ʁe.ɑ̃.vɛʁ.ɡa | ré.en.ver.guas° |
| réenverguasse | /ʁeɑ̃vɛʁɡas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁe.ɑ̃.vɛʁ.ɡas | ré.en.ver.guasse° |
| réenverguassent | /ʁeɑ̃vɛʁɡas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁe.ɑ̃.vɛʁ.ɡas | ré.en.ver.guasse°n°t° |
| réenverguasses | /ʁeɑ̃vɛʁɡas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁe.ɑ̃.vɛʁ.ɡas | ré.en.ver.guasse°s° |
| réenverguassiez | /ʁeɑ̃vɛʁɡasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁe.ɑ̃.vɛʁ.ɡa.sje | ré.en.ver.gua.ssiez |
| réenverguassions | /ʁeɑ̃vɛʁɡasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁe.ɑ̃.vɛʁ.ɡa.sjɔ̃ | ré.en.ver.gua.ssions° |
| réenvergue | /ʁeɑ̃vɛʁɡ/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | ʁe.ɑ̃.vɛʁɡ | ré.en.vergue° |
| réenvergue | /ʁeɑ̃vɛʁɡ/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | ʁe.ɑ̃.vɛʁɡ | ré.en.vergue° |
| réenvergue | /ʁeɑ̃vɛʁɡ/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | ʁe.ɑ̃.vɛʁɡ | ré.en.vergue° |
| réenvergue | /ʁeɑ̃vɛʁɡ/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | ʁe.ɑ̃.vɛʁɡ | ré.en.vergue° |
| réenvergue | /ʁeɑ̃vɛʁɡ/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | ʁe.ɑ̃.vɛʁɡ | ré.en.vergue° |
| réenverguent | /ʁeɑ̃vɛʁɡ/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | ʁe.ɑ̃.vɛʁɡ | ré.en.vergue°n°t° |
| réenverguent | /ʁeɑ̃vɛʁɡ/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | ʁe.ɑ̃.vɛʁɡ | ré.en.vergue°n°t° |
| réenverguer | /ʁeɑ̃vɛʁɡe/ | infinitif | ʁe.ɑ̃.vɛʁ.ɡe | ré.en.ver.guer |
| réenverguera | /ʁeɑ̃vɛʁɡəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | ʁe.ɑ̃.vɛʁ.ɡə.ʁa | ré.en.ver.gue.ra |
| réenverguerai | /ʁeɑ̃vɛʁɡʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | ʁe.ɑ̃.vɛʁ.ɡʁɛ | ré.en.ver.gue°rai |
| réenvergueraient | /ʁeɑ̃vɛʁɡəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | ʁe.ɑ̃.vɛʁ.ɡə.ʁɛ | ré.en.ver.gue.raie°n°t° |
| réenverguerais | /ʁeɑ̃vɛʁɡəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | ʁe.ɑ̃.vɛʁ.ɡə.ʁɛ | ré.en.ver.gue.rais° |
| réenverguerais | /ʁeɑ̃vɛʁɡəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | ʁe.ɑ̃.vɛʁ.ɡə.ʁɛ | ré.en.ver.gue.rais° |
| réenverguerait | /ʁeɑ̃vɛʁɡəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | ʁe.ɑ̃.vɛʁ.ɡə.ʁɛ | ré.en.ver.gue.rait° |
| réenvergueras | /ʁeɑ̃vɛʁɡəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | ʁe.ɑ̃.vɛʁ.ɡə.ʁa | ré.en.ver.gue.ras° |
| réenverguerez | /ʁeɑ̃vɛʁɡəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | ʁe.ɑ̃.vɛʁ.ɡə.ʁe | ré.en.ver.gue.rez |
| réenvergueriez | /ʁeɑ̃vɛʁɡəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | ʁe.ɑ̃.vɛʁ.ɡə.ʁje | ré.en.ver.gue.riez |
| réenverguerions | /ʁeɑ̃vɛʁɡəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | ʁe.ɑ̃.vɛʁ.ɡə.ʁjɔ̃ | ré.en.ver.gue.rions° |
| réenverguerons | /ʁeɑ̃vɛʁɡəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | ʁe.ɑ̃.vɛʁ.ɡə.ʁɔ̃ | ré.en.ver.gue.rons° |
| réenvergueront | /ʁeɑ̃vɛʁɡəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | ʁe.ɑ̃.vɛʁ.ɡə.ʁɔ̃ | ré.en.ver.gue.ront° |
| réenvergues | /ʁeɑ̃vɛʁɡ/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | ʁe.ɑ̃.vɛʁɡ | ré.en.vergue°s° |
| réenvergues | /ʁeɑ̃vɛʁɡ/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | ʁe.ɑ̃.vɛʁɡ | ré.en.vergue°s° |
| réenverguez | /ʁeɑ̃vɛʁɡe/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | ʁe.ɑ̃.vɛʁ.ɡe | ré.en.ver.guez |
| réenverguez | /ʁeɑ̃vɛʁɡe/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | ʁe.ɑ̃.vɛʁ.ɡe | ré.en.ver.guez |
| réenverguiez | /ʁeɑ̃vɛʁɡje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁe.ɑ̃.vɛʁ.ɡje | ré.en.ver.guiez |
| réenverguiez | /ʁeɑ̃vɛʁɡje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | ʁe.ɑ̃.vɛʁ.ɡje | ré.en.ver.guiez |
| réenverguions | /ʁeɑ̃vɛʁɡjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁe.ɑ̃.vɛʁ.ɡjɔ̃ | ré.en.ver.guions° |
| réenverguions | /ʁeɑ̃vɛʁɡjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | ʁe.ɑ̃.vɛʁ.ɡjɔ̃ | ré.en.ver.guions° |
| réenverguons | /ʁeɑ̃vɛʁɡɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | ʁe.ɑ̃.vɛʁ.ɡɔ̃ | ré.en.ver.guons° |
| réenverguons | /ʁeɑ̃vɛʁɡɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | ʁe.ɑ̃.vɛʁ.ɡɔ̃ | ré.en.ver.guons° |
| réenverguâmes | /ʁeɑ̃vɛʁɡam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | ʁe.ɑ̃.vɛʁ.ɡam | ré.en.ver.guâme°s° |
| réenverguât | /ʁeɑ̃vɛʁɡa/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁe.ɑ̃.vɛʁ.ɡa | ré.en.ver.guât° |
| réenverguâtes | /ʁeɑ̃vɛʁɡat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | ʁe.ɑ̃.vɛʁ.ɡat | ré.en.ver.guâte°s° |
| réenverguèrent | /ʁeɑ̃vɛʁɡɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | ʁe.ɑ̃.vɛʁ.ɡɛʁ | ré.en.ver.guère°n°t° |
| réenvergué | /ʁeɑ̃vɛʁɡe/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | ʁe.ɑ̃.vɛʁ.ɡe | ré.en.ver.gué |
| réenverguée | /ʁeɑ̃vɛʁɡe/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | ʁe.ɑ̃.vɛʁ.ɡe | ré.en.ver.guée° |
| réenverguées | /ʁeɑ̃vɛʁɡe/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | ʁe.ɑ̃.vɛʁ.ɡe | ré.en.ver.guée°s° |
| réenvergués | /ʁeɑ̃vɛʁɡe/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | ʁe.ɑ̃.vɛʁ.ɡe | ré.en.ver.gués° |