réencoconner

VER — épicène

/ʁeɑ̃kokone/

Syllabes : ʁe.ɑ̃.ko.ko.ne Orthocode : ré.en.co.co.nner

Définitions

  1. 1. Encoconner à nouveau.
    Mais que vous soyez d’accord sur le Pluton, que vous le soyez aussi sur le Hadès, et quand on décide de l’encoconner, que vous soyez encore d’accord, que quand on décide de le détruire, vous soyez toujours d’accord, et, lorsqu’on décide de le réencoconner, vous ne changiez pas d’avis, cela me paraît un peu excessif.

Étymologie

De encoconner, avec le préfixe ré-.

Dérivés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
réencoconna /ʁeɑ̃kokona/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁe.ɑ̃.ko.ko.na ré.en.co.co.nna
réencoconnai /ʁeɑ̃kokonɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁe.ɑ̃.ko.ko.nɛ ré.en.co.co.nnai
réencoconnaient /ʁeɑ̃kokonɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.ko.ko.nɛ ré.en.co.co.nnaie°n°t°
réencoconnais /ʁeɑ̃kokonɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁe.ɑ̃.ko.ko.nɛ ré.en.co.co.nnais°
réencoconnais /ʁeɑ̃kokonɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁe.ɑ̃.ko.ko.nɛ ré.en.co.co.nnais°
réencoconnait /ʁeɑ̃kokonɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁe.ɑ̃.ko.ko.nɛ ré.en.co.co.nnait°
réencoconnant /ʁeɑ̃kokonɑ̃/ participe, present ʁe.ɑ̃.ko.ko.nɑ̃ ré.en.co.co.nnant°
réencoconnas /ʁeɑ̃kokona/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁe.ɑ̃.ko.ko.na ré.en.co.co.nnas°
réencoconnasse /ʁeɑ̃kokonas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁe.ɑ̃.ko.ko.nas ré.en.co.co.nnasse°
réencoconnassent /ʁeɑ̃kokonas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.ko.ko.nas ré.en.co.co.nnasse°n°t°
réencoconnasses /ʁeɑ̃kokonas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁe.ɑ̃.ko.ko.nas ré.en.co.co.nnasse°s°
réencoconnassiez /ʁeɑ̃kokonasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.ko.ko.na.sje ré.en.co.co.nna.ssiez
réencoconnassions /ʁeɑ̃kokonasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.ko.ko.na.sjɔ̃ ré.en.co.co.nna.ssions°
réencoconne /ʁeɑ̃kokɔn/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁe.ɑ̃.ko.kɔn ré.en.co.conne°
réencoconne /ʁeɑ̃kokɔn/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁe.ɑ̃.ko.kɔn ré.en.co.conne°
réencoconne /ʁeɑ̃kokɔn/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁe.ɑ̃.ko.kɔn ré.en.co.conne°
réencoconne /ʁeɑ̃kokɔn/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁe.ɑ̃.ko.kɔn ré.en.co.conne°
réencoconne /ʁeɑ̃kokɔn/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁe.ɑ̃.ko.kɔn ré.en.co.conne°
réencoconnent /ʁeɑ̃kokɔn/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.ko.kɔn ré.en.co.conne°n°t°
réencoconnent /ʁeɑ̃kokɔn/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.ko.kɔn ré.en.co.conne°n°t°
réencoconner /ʁeɑ̃kokone/ infinitif ʁe.ɑ̃.ko.ko.ne ré.en.co.co.nner
réencoconnera /ʁeɑ̃kokɔnəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁe.ɑ̃.ko.kɔ.nə.ʁa ré.en.co.co.nne.ra
réencoconnerai /ʁeɑ̃kokɔnəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁe.ɑ̃.ko.kɔ.nə.ʁɛ ré.en.co.co.nne.rai
réencoconneraient /ʁeɑ̃kokɔnəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.ko.kɔ.nə.ʁɛ ré.en.co.co.nne.raie°n°t°
réencoconnerais /ʁeɑ̃kokɔnəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁe.ɑ̃.ko.kɔ.nə.ʁɛ ré.en.co.co.nne.rais°
réencoconnerais /ʁeɑ̃kokɔnəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁe.ɑ̃.ko.kɔ.nə.ʁɛ ré.en.co.co.nne.rais°
réencoconnerait /ʁeɑ̃kokɔnəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁe.ɑ̃.ko.kɔ.nə.ʁɛ ré.en.co.co.nne.rait°
réencoconneras /ʁeɑ̃kokɔnəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁe.ɑ̃.ko.kɔ.nə.ʁa ré.en.co.co.nne.ras°
réencoconnerez /ʁeɑ̃kokɔnəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.ko.kɔ.nə.ʁe ré.en.co.co.nne.rez
réencoconneriez /ʁeɑ̃kokɔnəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.ko.kɔ.nə.ʁje ré.en.co.co.nne.riez
réencoconnerions /ʁeɑ̃kokɔnəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.ko.kɔ.nə.ʁjɔ̃ ré.en.co.co.nne.rions°
réencoconnerons /ʁeɑ̃kokɔnəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.ko.kɔ.nə.ʁɔ̃ ré.en.co.co.nne.rons°
réencoconneront /ʁeɑ̃kokɔnəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.ko.kɔ.nə.ʁɔ̃ ré.en.co.co.nne.ront°
réencoconnes /ʁeɑ̃kokɔn/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁe.ɑ̃.ko.kɔn ré.en.co.conne°s°
réencoconnes /ʁeɑ̃kokɔn/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁe.ɑ̃.ko.kɔn ré.en.co.conne°s°
réencoconnez /ʁeɑ̃kokone/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.ko.ko.ne ré.en.co.co.nnez
réencoconnez /ʁeɑ̃kokone/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.ko.ko.ne ré.en.co.co.nnez
réencoconniez /ʁeɑ̃kokɔnje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.ko.kɔ.nje ré.en.co.co.nniez
réencoconniez /ʁeɑ̃kokɔnje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.ko.kɔ.nje ré.en.co.co.nniez
réencoconnions /ʁeɑ̃kokɔnjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.ko.kɔ.njɔ̃ ré.en.co.co.nnions°
réencoconnions /ʁeɑ̃kokɔnjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.ko.kɔ.njɔ̃ ré.en.co.co.nnions°
réencoconnons /ʁeɑ̃kokonɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.ko.ko.nɔ̃ ré.en.co.co.nnons°
réencoconnons /ʁeɑ̃kokonɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.ko.ko.nɔ̃ ré.en.co.co.nnons°
réencoconnâmes /ʁeɑ̃kokonam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.ko.ko.nam ré.en.co.co.nnâme°s°
réencoconnât /ʁeɑ̃kokona/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁe.ɑ̃.ko.ko.na ré.en.co.co.nnât°
réencoconnâtes /ʁeɑ̃kokonat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.ko.ko.nat ré.en.co.co.nnâte°s°
réencoconnèrent /ʁeɑ̃kokonɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.ko.ko.nɛʁ ré.en.co.co.nnère°n°t°
réencoconné /ʁeɑ̃kokone/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁe.ɑ̃.ko.ko.ne ré.en.co.co.nné
réencoconnée /ʁeɑ̃kokone/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁe.ɑ̃.ko.ko.ne ré.en.co.co.nnée°
réencoconnées /ʁeɑ̃kokone/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁe.ɑ̃.ko.ko.ne ré.en.co.co.nnée°s°
réencoconnés /ʁeɑ̃kokone/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁe.ɑ̃.ko.ko.ne ré.en.co.co.nnés°